Την  Πέμπτη , 26 Φεβρουαρίου 2015, στο «Σπίτι της Κύπρου», στην Αθήνα, παρουσιάστηκε το Συλλεκτικό Λεύκωμα αεροφωτογραφιών «Εν πτήσει στη Κύπρο», του αείμνηστου αεροπτεριστή Χρυσόστομου Φουντή.

Την επιμέλεια της Εκδήλωσης, είχε η κ.Σταυρούλα Γεωρνταμιλή – Φουντή και προσκεκλημένοι ομιλητές ήταν :

  • κ.Νίκος Βερνίκος, Πρόεδρος του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου Ελλάδος
  • κ.Ευάγγελος Κεκάτος, Α/Δήμαρχος Πολιτισμού – Τουρισμού του Δήμου Κεφαλονιάς και
  • κ.Νίνα Διακοβασίλη, Πρόεδρος Ομίλου για την UNESCO τεχνών, Λόγου και Πολιτισμού Ελλάδος.

Η κ.Γεωρνταμιλή, έχει τιμηθεί από τον Δήμαρχο Κεφαλονιάς κ.Αλέξανδρο Παρίση για την ουσιαστική συμβολή της στην συγκέντρωση και έκδοση του σημαντικού φωτογραφικού υλικού, που σύντομα θα συμπεριλάβει και την Κεφαλονιά.

Εν πτήσει στην Κύπρο

Αν υπήρχε ένας τρόπος να αγκαλιάσει συμβολικά κάποιος την Ελλάδα και να οριοθετήσει ιδεατά δύο ακρινά σημεία αυτής της μεγάλης Ελλάδας, είναι βέβαιο ότι η μία άκρη θά δειχνε τη γενέτειρα της Αφροδίτης,  Κύπρο μας και στην αντίπερα όχθη θα έδειχνε την Ομηρική Κεφαλονιά ή μάλλον το Ληξούρι ,για να κυριολεκτούμε, ως το δυτικότερο άκρο.

Υπό αυτήν την έννοια είμαστε όλοι μας , σε οποιαδήποτε κατεύθυνση του ορίζοντα, Μέλη της μοναδικά όμορφης Οικογένειας του Ελληνισμού.

Σήμερα η πυξίδα της τοπογραφικής αναζήτησης έδειξε «έναν κτύπο καρδιάς», αν μπορούσα να αναφέρω τη στιγμιαία συναισθηματική αντίδρασή μου στο άκουσμα και μόνο της λέξεως «Κύπρος» !

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να αποδοθεί αυτή η ομορφιά κυρίως μέσα από τις μεθόδους της Τέχνης και του Πολιτισμού.

Μία είναι με λέξεις  : «…χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγος..»

Άλλη είναι με ήχους : «…αν βουληθώ….»

Άλλη με εικόνες  : «…εν πτήσει…»

Αν δεχτούμε τη γνωστή κινέζικη  ρήση «…μια εικόνα  – χίλιες λέξεις…», ως ρεαλιστική καταγραφή ορισμού του περιεχομένου της εικόνας, τότε αν η εικόνα , φωτογραφία ,στη συγκεκριμένη περίπτωση, τραβηχτεί από ψηλά, τότε μάλλον μιλάμε για «…μαγική εικόνα…»!

Μαγικές, λοιπόν , εικόνες, είναι βέβαιο ότι δημιουργούν, ξεχωριστοί άνθρωποι.

Ιδιόμορφες προσωπικότητες της τέχνης, που όταν λένε «ψηλά» δεν σκέφτονται γερανούς ή σκαλωσιές αλλά ….. σύννεφα και ουρανούς !

Καλλιτέχνες, που θέλουν οι ίδιοι να νοιώσουν, να δουν , να αισθανθούν, να ….πετάξουν, …….ναι, ….να πετάξουν σαν τα πουλιά !

Να γίνουν πουλιά ! …..σύννεφα….. βροχή ….ήλιος ….. άνεμος ….

Και αφού τα ζήσουν όλα αυτά , μετά να πάρουν τα πινέλα της όρασης και να ζωγραφίσουν στο καβαλέτο της φαντασίας, φωτογραφίζοντας με οδηγό την ψυχή τους.

«….όταν κοιτάς από ψηλά ….. μοιάζει η γή με ζωγραφιά…», μας επιβεβαιώνει σε μια απίστευτα όμορφη μελωδία ο Κώστας Χαντζής.

Όντως έτσι είναι ! Φωτογραφίες, εμπνευσμένες από την ταχυκαρδία, που μοιάζει αυτονόητο να σου δημιουργεί η συνύπαρξη με τις νεράιδες του ουρανού.

Πίνακες – Φωτογραφίες, έργα τέχνης, που δημιουργήθηκαν ανάμεσα σε χελιδονοψαλιδίσματα , σε συννεφοχοάνες, σε σταγόνες υγρασίας πριν γίνουν σταλαγματιές βροχής !

Εικόνες, που μόνο οι αετοί βλέπουν !

Χρυσόστομος Φουντής, ο Αθλητής – Καλλιτέχνης, που τόλμησε να κάνει τον ουρανό  ατελιέ του, τα πουλιά συντρόφους του και τα σύννεφα συντροφιά του.

Στην Κύπρο μας το σημερινό φτερούγισμά του.

Στο Νησί του έρωτα, του πόνου, της ποίησης, του πολιτισμού φύτεψε ο Χρυσόστομος την μία άκρη του Ουράνιου Τόξου της ζωής του.

Σταυρούλα Γεωρνταμιλή – Φουντή, η συνταξιδιώτισσα της ζωής του, συλλέγει απαλά τα δάκρυα ενθουσιασμού του Χρυσόστομου από τη γη και χτίζει το ψηφιδωτό της αισθησιακής απεικόνισης ενός έρωτα δημιουργίας, φωλιασμένου στις σελίδες ενός Λευκώματος «κατάθεσης ψυχής» !

Στη ζωή μας κρατούν τα έργα μας και όσο υπάρχουν αυτά ζούμε και εμείς από μέσα τους.

Δεν συμπίπτει η βιολογική φυγή με την ιστορία κάθε ανθρώπου.

Άλλοι φεύγουν πριν ζήσουν και άλλοι συνεχίζουν να ζουν, ενώ έχουν φύγει !

Ο Χρυσόστομος  υπάρχει εδώ και το σημερινό Λεύκωμα είναι η πρακτική απόδειξη.

Μεγάλο το έργο, πολλές και οι αποδείξεις.

Τελειώνοντας, αφού ευχαριστήσω για την τιμή της πρόσκλησης να συμμετάσχω σε αυτήν την ξεχωριστή Εκδήλωση , σας προσκαλώ από τώρα στην Κεφαλονιά όπου προγραμματίζουμε την επόμενη παρουσίαση του Λευκώματος, στην άλλη άκρη του ουράνιου τόξου του Χρυσόστομου, που σε αντίθεση με τους νόμους της φύσης θα παραμένει διαρκώς φωτεινό, αφού η Σταυρούλα θα το κοιτά και θα το θαυμάζει.

Σας ευχαριστώ !

Ευάγγελος Κεκάτος

Α/Δήμαρχος Πολιτισμού – Τουρισμού