skip to Main Content
Mon

ΜΟΥΝΤΙΑΛ: Τα αξέχαστα ραντεβού (vids)

Ματσάρες, εκπλήξεις, ξύλο και… μιλημένα. Το gazzetta.gr θυμάται τις 10 (εκτός τελικών) πιο ξεχωριστές συναντήσεις στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

10. Η ΤΑΠΕΙΝΩΤΙΚΗ ΠΡΕΜΙΕΡΑ (Σενεγάλη-Γαλλία 1-0, όμιλος 2002)
Στα γήπεδα της Ασιας η Γαλλία ταξίδεψε ως κάτοχος του στέμματος. Στην πρεμιέρα είχε να αντιμετωπίσει την πρωτάρα Σενεγάλη που ήταν άλλοτε αποικία της. Είχε φτάσει όμως η στιγμή της απόλυτης… απελευθέρωσης των Σενεγαλέζων. Το γκολ του Πάπα Μπούμπα Ντιόπ (30′) σήμανε την ήττα των Τρικολόρ με 1-0 και μετέπειτα τον αποκλεισμό τους από την επόμενη φάση. Προπονητής των Αφρικανών ήταν η παλιά δόξα της Γαλλίας, Μπρούνο Μετσού.

 

9. Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΝΤΡΟΠΗ (Δυτική Γερμανία-Αυστρία 1-0, όμιλος 1982)
Γερμανοί και Αυστριακοί είχαν ανέκαθεν έναν περίεργο δεσμό κόντρας και φιλίας. Στα γήπεδα της Ισπανίας στην επιφάνεια βρέθηκε το δεύτερο συνθετικό της σχέσης τους και συνέβαλε σε μία τεράστια αδικία και αναμφίβολα στο πιο ντροπιαστικό παιχνίδι που έχει παιχτεί ποτέ σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Η Αυστρία είχε εξαιρετική ομάδα και ήταν 1η από τον όμιλο. Για να την ακολουθήσει η Γερμανία, θα έπρεπε να τη νικήσει, αλλά όχι με περισσότερα από δύο γκολ, γιατί τότε θα έμεναν εκτός στην ισοβαθμία από την έκπληξη Αλγερία που επίσης προκρινόταν ως 2η εάν δεν νικούσαν οι Γερμανοί. Τα Πάντσερ μπήκαν δαιμονισμένα και στο 10′ σκόραραν με τον Χρούμπες. Τα υπόλοιπα 80 λεπτά αποτέλεσαν την πιο επική παρωδία. Το μόνο που γινόταν, ήταν να γυρίζει η μπάλα στην άμυνα των νικητών και μετά στον τερματοφύλακα που τότε μπορούσε να την πιάσει με τα χέρια. Κανείς Αυστριακός δεν βρισκόταν στην επίθεση και δεν προσπαθούσε να την πάρει. Η Γερμανία προκρίθηκε χάρη στο 1-0 και έφτασε έως τον χαμένο τελικό από την Ιταλία.

 

8. ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΧΩΡΙΣ ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΑ (Η.Π.Α.-Αγγλία 1-0, όμιλος 1950)
Στα προηγούμενα τρία Μουντιάλ οι Αγγλοι είχαν αρνηθεί να συμμετάσχουν, καθώς η FIFA τους ζητούσε να στείλουν ερασιτέχνες, ενώ το ποδόσφαιρο στο Νησί ήταν ήδη επαγγελματικό. Το 1950 όμως στη Βραζιλία τα συμφώνησαν και έστειλαν για πρώτη φορά αποστολή. Μάλιστα αυτή περιλάμβανε όλους τους καλούς Αγγλους, όπως π.χ. ο κορυφαίος ντριμπλέρ της εποχής, Στάνλεϊ Μάθιους. Στον όμιλο είχαν να αντιμετωπίσουν και τις Η.Π.Α. Ηταν… ευκολάκι, καθώς οι Αμερικανοί συγκέντρωσαν αποστολή με αλλοδαπούς και παντελώς άγνωστους παίκτες λίγο πριν το ταξίδι και μαζί έκαναν μόλις μία προπόνηση πριν τη Βραζιλία. Ακόμα και έτσι όμως συντελέστηκε μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις όλων των εποχών. Με γκολ του Τζο Γκέτιενς (38′) οι Αγγλοι ηττήθηκαν 1-0 και έμειναν εκτός συνέχειας. Ο σκόρερ ήταν από την Αϊτή και του είχαν υποσχεθεί την αμερικανική υπηκοότητα (δεν ήταν ο μόνος στην αποστολή που δεν ήταν Αμερικανός πολίτης) για να παίξει στην Εθνική. Παρά το γκολ του, δεν του την έδωσαν ποτέ!

 

7. Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΣΑΝΤΙΑΓΟ (Χιλή-Ιταλία 2-0, όμιλος 1962)
Στο Μουντιάλ της Χιλής η οικοδέσποινα αντιμετώπιζε την Ιταλία. Αγωνιστικά κανείς δεν θυμάται κάτι από την επικράτηση των Χιλιανών με 2-0 (73′ Ραμίρες, 87′ Τόρο). Ωστόσο, το ματς έχει μείνει την ιστορία ως το πιο βίαιο παιχνίδι όλων των εποχών. Οταν αποβλήθηκε ο Χιλιανός Ονορίνο Λάντα, χρειάστηκε να τον βγάλουν αστυνομικοί από το τερέν, καθώς αρνούνταν να αποχωρήσει. Ακολούθησε ένας κακός χαμός με πολλές κλωτσιές, μπουνιές και κάθε είδους αντιαθλητικό παιχνίδι. Οι Χιλιανοί ολοκλήρωσαν το ματς με 10 παίκτες, οι Ιταλοί που αδικήθηκαν, με 9 παίκτες, ενώ η αστυνομικοί μπήκαν στο γήπεδο τέσσερις φορές για να χωρίσουν τους αντίπαλους ποδοσφαιριστές που πιάνονταν συνέχεια στα χέρια. Με εκείνη τη νίκη οι Χιλιανοί πέρασαν από τον όμιλο και έφτασαν έως την 3η θέση, ενώ οι Ιταλοί πήγαν από νωρίς σπίτι τους.

 

6. Η… ΣΤΗΜΕΝΗ ΕΞΑΡΑ (Αργεντινή-Περού 6-0, 2η φάση ομίλων 1978)
Η Χούντα του στρατηγού Βιδέλα, στη τουρνουά που εκείνη διοργάνωσε, ήθελε όσο τίποτ’ άλλο το τρόπαιο που θα έκανε καλό στο καθεστώς του. Οι φήμες για εκείνη την κατάκτηση από την Αργεντινή θέλουν ακόμα και εμπλοκή του διαβόητου Αμερικανού διπλωμάτη, Χένρι Κίσινγκερ. Τότε από τον όμιλο η πρόκριση οδηγούσε σε καινούργιο όμιλο και οι δύο νικητές των δεύτερων γκρουπ, θα βρίσκονταν στον τελικό. Η Βραζιλία βρισκόταν με το ένα πόδι στην τελική δυάδα. Για να την περάσει η Αργεντινή, χρειαζόταν νίκη με τέσσερα γκολ διαφορά κόντρα στο σπουδαίο Περού του θρυλικού Τεόφιλο Κουμπίγιας. Κέμπες (21′, 79′), Ταραντίνι (43′), Λούκε (52′, 70′) και Χούσεμαν (67′) εκτόξευσαν τη νίκη στο ασύλληπτο 6-0. Οι φήμες μάλιστα για «στημένο» αποτέλεσμα έχουν επιβεβαιωθεί ακόμα και από παίκτες των δύο χωρών. Οι Αργεντινή στο φινάλε σήκωσαν και την κούπα με το 3-1 στην παράταση επί της Ολλανδίας.

 

5. ΠΡΙΝ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΒΕΡΝΗΣ (Ουγγαρία-Δυτική Γερμανία 8-3, όμιλος 1954)
Εκείνη η ομάδα ήταν μία από τις κορυφαίες που εμφανίστηκαν ποτέ και δεν κατάφεραν να σηκώσουν την μεγάλη κούπα. Πούσκας, Χιντεγκούτι, Μπόζικ, Τοτ, Κόκσιτς, Τσίμπορ έμοιαζαν πραγματικά ανίκητοι και το επιβεβαίωσαν στον όμιλο. Σε δύο αναμετρήσεις με Νότια Κορέα δέχτηκαν συνολικά 17 γκολ από τους Μαγυάρους. Ειδικά κόντρα στους Γερμανούς που εμφανίζονταν για πρώτη φορά μετά την καταστροφή τους στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έκαναν πραγματική επίδειξη δύναμης, διαλύοντας τους με 8-3! Ο Κόκσιτς έβαλε τέσσερα (3′, 21′, 69′, 78′), δύο ο Χιντεγκούτι (52′, 54′) και από ένα οι Πούσκας (17′), Τοτ (75′). Πφαφ (25′), Ραν (77′) και Χέρμαν (84′) προσπάθησαν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα, αλλά δεν κατάφεραν και πολλά. Η Νασιονάλμανσαφτ θα έκανε όμως το θαύμα στον τελικό, όπου οι δύο ομάδες συναντήθηκαν εκ νέου. Η νίκη της με 3-2 που θεωρείται από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις όλων των εποχών, ονομάστηκε «Το θαύμα της Βέρνης» αν και οι… σκιές σχετικά με την «υπερδιέγερση» των Γερμανών παραμένουν.

 

ΤΟ ΚΑΡΕ ΤΟΥ ΕΟΥΣΕΜΠΙΟ (Πορτογαλία-Βόρεια Κορέα 5-3, προημιτελικά 1966)
Παραδόξως οι Πορτογάλοι δεν ήταν όσο θα έπρεπε υποψιασμένοι, όταν συνάντησαν τη Βόρεια Κορέα στα προημιτελικά. Οι Ασιάτες είχαν κάνει ήδη το θαύμα και είχαν περάσει από τον όμιλο, έχοντας νικήσει και στείλει σπίτι της την Ιταλία. Πριν βγει το πρώτο μισάωρο παιχνιδιού οι Κορεάτες είχαν προηγηθεί με το απίστευτο 3-0 (1′ Πακ, 22′ Λι, 24′ Γιανγκ). Με μπροστάρη όμως τον Ζοσέ Αουγκούστο (μία ασίστ, ένα γκολ) και αιχμή τον θρυλικό Εουσέμπιο οι Ιβηρες κατάφεραν όχι απλά να γυρίσουν το ματς, αλλά να βάλουν συνολικά πέντε γκολ. Τα τέσσερα εξ αυτών τα σημείωσε ο Μαύρος Πάνθηρας (26′, 42′ πέν., 57′, 59′ πέν.) και το τελευταίο ο μαέστρος Ζοσέ Αουγκούστο.

 

3. ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ’66 (Δυτική Γερμανία-Αγγλία 3-2, προημιτελικά 1970)
Καθοδηγούμενη από τους Μουρ, Πίτερς, Τσάρλτον, Χαρστ, τα αστέρια της δηλαδή που την είχαν οδηγήσει στην κατάκτηση του τροπαίου τέσσερα χρόνια νωρίτερα, η Αγγλία φάνηκε να καθαρίζει και πάλι τους Γερμανούς. Μάλερι (32′) και Πίτερς (50′) έκαναν το ντέρμπι να μοιάζει εύκολο. Ωστόσο, τα Πάντσερ διψούσαν για εκδίκηση για τον χαμένο τελικό του «Γουέμπλεϊ», δεν είχαν πει την τελευταία λέξη τους. Μπεκενμπάουερ (69′) και Ούβε Ζέελερ (76′) ισοφάρισαν και η πρόκριση κρίθηκε στην παράταση. Πλέον οι Γερμανοί ήταν ασταμάτητοι και είχε έρθει η στιγμή να αναλάβει δράση ο Γκερτ Μίλερ που τους έστειλε (108′) στους «4».

 

2. ΤΟ ΡΕΣΙΤΑΛ ΤΟΥ ΠΑΟΛΟ ΡΟΣΙ (Βραζιλία-Ιταλία 2-3, Β’ γύρος 1982)
Με παίκτες όπως οι Ζίκο, Σόκρατες, Φαλκάο, Σερέζο, Ζούνιορ, η Σελεσάο που παρουσίασε στη διοργάνωση της Ισπανίας ο Τέλε Σαντάνα, θεωρείται η κορυφαία ομάδα που δεν κατέκτησε το τρόπαιο. Τότε, μετά τη φάση των ομίλων, ακολουθούσαν και πάλι όμιλοι, με τους πρώτους να προκρίνονται στα ημιτελικά. Πριν από τη συνάντηση της με την Ιταλία, η Βραζιλία έκανε απίθανα πράγματα και είχε σκοράρει 13 γκολ. Από την πρώτη κιόλας στιγμή είχε χριστεί φαβορί για την κούπα. Ωστόσο, την κρίσιμη στιγμή, υποτάχθηκε στο κρεσέντο του Πάολο Ρόσι που με ένα απίστευτο χατ τρικ (5, 25, 74′) έστειλε σπίτι τους τους Βραζιλιάνους. Σόκρατες (12′) και Φαλκάο (68′) είχαν σκοράρει για τους ηττημένους, που λίγο πριν το τέλος είδαν τον γερο-Τζοφ να βγάζει την κεφαλιά του Οσκαρ. Το απίστευτο της ιστορίας όμως είχε να κάνει με τον Ρόσι που κανονικά δεν θα έπρεπε να βρίσκεται καν στο Μουντιάλ, καθώς ήταν τιμωρημένος από την Ιταλική Ομοσπονδία για το σκάνδαλο με τα στημένα που είχε πλήξει το Καμπιονάτο. Τελικά του μείωσαν την ποινή, ώστε να πάει στο Παγκόσμιο Κύπελλο και επέστρεψε στη δράση δύο μήνες πριν από αυτό, για να οδηγήσει την χώρα του στην κατάκτηση του.

 

1. ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ (Ιταλία-Δυτική Γερμανία 4-3, ημιτελικός 1970)
Υπήρξε τόσο επική αυτή η αναμέτρηση που ονομάστηκε «το παιχνίδι του αιώνα» και προς τιμήν της έξω από το στάδιο «Αζτέκα» της Πόλης του Μεξικό στήθηκε μνημείο. Στα ημιτελικά η Ιταλία προηγήθηκε με τον Μπονισένια στο 8′ και στη συνέχεια ασχολήθηκε μόνο με την άμυνα. Αντεχε μέχρι το 90′, όταν ο Σνέλινγκερ έσωσε αρχικά την παρτίδα για τους Γερμανούς, στέλνοντας το ματς στην παράταση. Αυτό που ακολούθησε στα 30 λεπτά του έξτρα χρόνου δεν έχει προηγούμενο ή επόμενο, καθώς σημειώθηκαν πέντε γκολ. Ο Μίλερ έδωσε προβάδισμα στους Γερμανούς (94′) και τέσσερα λεπτά αργότερα απάντησε ο Μπούρνιτς. Στο 104′ ο Ρίβα έβαλε μπροστά τη Σκουάντρα Ατζούρα και στο 110′ ο Μίλερ έφερε εκ νέου το παιχνίδι στα ίσα. Στην αμέσως επόμενη φάση όμως ο Ριβέρα σκότωσε τα Πάντσερ. Ως αιτία της ήττας τους οι Γερμανοί αναφέρουν το περιστατικό με τον Μπεκενμπάουε, ο οποίος προς το τέλος της κανονικής διάρκειας είχε σπάσει την κλείδα του, αλλά επειδή είχαν γίνει οι αλλαγές, συνέχισε όπως μπορούσε μέχρι τέλους. Δηλαδή ουσιαστικά η χώρα του έπαιζε με παίκτη λιγότερο. Και για τους Ιταλούς όμως η νίκη αποδείχτηκε Πύρρειος, καθώς εξαντλημένοι πήγαν στον τελικό, για να δεχτούν τέσσερα γκολ από την εκπληκτική Βραζιλία.

 

Από το gazzetta.gr

Back To Top