Αυτοί που νομίζουν ότι δεν έχουν τίποτε να χάσουν.

Κανένα Μνημόνιο δεν είναι τόσο εφιαλτικό όσο αυτά που περιέγραψα. Και όμως, υπάρχουν πολλοί νέοι, άνεργοι, χαμηλόμισθοι εργαζόμενοι που νομίζουν ότι δεν έχουν τίποτε να χάσουν από την επιστροφή στη δραχμή. Κάνουν λάθος και θα χτυπούν το κεφάλι τους. Ένας άνεργος που βασίζεται σε επίδομα ανεργίας ή σε άλλα κοινωνικά βοηθήματα ή ένας χαμηλόμισθος εργαζόμενος θα δουν την πραγματική αξία των λιγοστών τους εισοδημάτων να εξατμίζεται από τον πυρακτωμένο ήλιο της αύξησης του κόστους ζωής. Και δεν δίνω πολλές πιθανότητες στον χαμηλόμισθο να κρατήσει τη δουλειά του. Όλοι αυτοί έχουν πολλά να χάσουν. Ακόμη περισσότερα έχουν να χάσουν οι νέοι. Οι προοπτικές τους να βρουν δουλειά θα είναι ακόμη πιο πενιχρές από σήμερα. Το χαρτζιλίκι από τους γονείς και τους παππούδες θα περικοπεί δραματικά γιατί και αυτοί θα είναι αφόρητα στριμωγμένοι. Και η απομόνωση της χώρας από την Ευρώπη θα περιορίσει τις δυνατότητές τους να βρουν διέξοδο στο εξωτερικό. Και ας μην ελπίζουν οι νέοι, οι άνεργοι και οι χαμηλόμισθοι ότι το «σύστημα» θα τους προστατέψει. Για το σύστημα, οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα είναι της γης οι κολασμένοι. Είναι οι τελευταίοι στην ουρά των μισθολογικών αυξήσεων. Όσο για τους νέους, το σύστημα των ελληνικών εργασιακών σχέσεων δεν υπάρχει για τους νέους. Υπάρχει για να φορτώνει τους πιτσιρικάδες στους γονείς τους και τις γυναίκες στους συζύγους τους. Υπάρχει για άλλους. Αυτοί θα πληρώσουν το «όχι» ακριβότερα απ’ όλους.