Μία ελληνική ιστορική επέτειος, αλλά και μεγάλη θρησκευτική γιορτή μια και γιορτάζεται αυτή την ημέρα η Παναγία της Τήνου.
Το εύδρομον ΕΛΛΗ βρίσκεται εκεί σημαιοστολισμένο για την μεγάλη γιορτή.
Όμως αυτή την ημέρα το φασιστικό ιταλικό καθεστώς την διάλεξε για να μαυροφορέσει την Ελλάδα, βυθίζοντας το ΕΛΛΗ.
Το ιταλικό υποβρύχιο ΔΕΛΦΙΝΟ με κυβερνήτη τον Πλωτάρχη ΑΙΚΑΡΝΤΙ έριξε την «φονική τορπίλη της ντροπής» κατά του πλοίου μας. Δεν συγκλονίσθηκε μόνο το σκάφος αλλά και ολόκληρη η Ελλάδα από αυτό το ύπουλο χτύπημα.
Οι Ιταλοί έσπευσαν να αποδώσουν την ευθύνη στους Άγγλους και το πρακτορείο Ντε Στέφανι με υπεροψία προσπαθεί να ρίξει αλλού τις ευθύνες.
Ο Αρχηγός του Στόλου, Υποναύαρχος Επαμ. Καββαδίας συγκροτεί επιτροπή, ανασύρει τμήματα των τορπιλών με εμφανή ιταλικά στοιχεία.
Ακόμη υπάρχει η και η μαρτυρία του ιταλού πρεσβευτή στην Αθήνα Εμμανουέλε Γκράτσι ατην εφημερίδα της Ρώμης «Τζιορνάλε ντρε Ματτίνο» της 15 Αυγούστου 1945 που βεβαίωσε ότι το υποβρύχιο ήταν Ιταλικό.
Το χτύπημα ήταν τρομερό και θανατηφόρο. Έτσι κάθε προσπάθεια διάσωσης είναι μάταιη. Ακόμη και το επιβατηγό ΕΣΠΕΡΟΣ λόγω ειδικών συνθηκών δεν μπόρεσε να κάμει ρυμούλκηση.
Έτσι, το ΕΛΛΗ έγειρε τυλιγμένο στους καπνούς αδύναμο, με την πρώρη βυθισμένη σε σημείο που το νερό να φτάνει στα φινιστρίνια.
Ο κυβερνήτης Πλοίαρχος Χατζόπουλος εγκατέλειψε το σκάφος τελευταίος. Οι πλωτάρχες Δούσης, υποπλοίαρχος Στεριόπουλος, Ανθυποπλοίαρχοι Λεβαντίνος και Κυριαζόπουλος, Σημαιοφόροι Μαργαρίτης, Χόρς, Διαμαντής σιωπηλοί και με υγρά μάτια, με ένα σπαραγμό στην καρδιά εγκαταλείπουν το σκάφος.
Το λιμάνι της Τήνου γίνεται ο υγρός τάφος του ΕΛΛΗ, αλλά και τόπος προσκυνήματος και θύμησης.
Γιατί η Ιστορία δεν σβήνεται, ούτε χάνεται. Και σε αυτό το σημείο της βύθισης έμεινε καρφωμένο το βλέμμα του Έλληνα για να θυμάται αυτό το δολοφονικό ιταλικό χτύπημα.
Αυτό το σημείο είναι το πλήγμα που ένωσε και χαλύβδωσε τις ελληνικές ψυχές για τον επερχόμενο αγώνα. Κι αν υπάρχει ανάμεσα σε λαούς και εμπόλεμους κάποιος κώδικας τιμής, ο τορπιλισμός του σκάφους μας θα πρέπει να είναι στο κεφάλαιο «καταισχύνης» και όνειδος γι’αυτούς που το διέγραψαν.
Οι νεκροί του ΕΛΛΗ, με φόρο τιμής όπως αναγράφονται στην ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ΟΚΤ. 1944 είναι: Αρχικελευστής Π. Κατσαίτης, Κελευστής Ν. Παπανικολάου, Υποκελευστής Ι. Μαντούβαλος, Ναύτες Ι. Ανετσελόπουλος, Γ. Γρίβας, Α. Καλλίας, Ι , Μπόνος, Δ. Τομαράς, Ν. Πέττας.
