“ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ, ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΣΑΣ ΓΙΝΕΤΑΙ”;
Είναι ίσως η μόνη στιγμή που θα έπρεπε ο πιο “σοφός λαός” του κόσμου να έχει βγει στους δρόμους να φωνάξει ένα “ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ, ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΣΑΣ ΓΙΝΕΤΑΙ”; Οοοοχι όμως, εκεί, ο Ελληναράς χαίρεται που τους μπήκαμε στη μύτη, που τους τσαντίσαμε, που τους εκνευρίσαμε. Με μηδέν εφεδρείες. Με μηδέν υποστήριξη.
Όταν τους έκοβαν τα επιδόματα καιγόταν η Αθήνα. Τώρα που δε θα πληρωθούν ή θα πάρουν… ΙΟUs δεν ξέρουν τι να κάνουν. Κάθονται σαν τους χαχόλους και κοιτάνε τον μετεωρίτη που έρχεται. Είπαμε μήπως το αποφύγουμε αλλά δεν…
Εκείνο που με τρομάζει βέβαια είναι το ότι επαληθεύονται, δεκαετίες πλέον όλα όσα μου λέγανε ότι “αυτή η χώρα δεν αλλάζει” κλπ. Δεν το πίστευα ότι ισχύουν. Τώρα κατάλαβα. Το κακό δεν πεθαίνει. Μετασχηματίζεται.
Μπορούσαμε να επιλέξουμε άξιους. Τους εκμηδενίσαμε ή (για να μη σας μπαίνουν οι γνωστές Ελληναράδικες συνωμοτικές κουτοπονηριές ότι υποστηρίζω κάποιον) τους αποθαρρύναμε εξ’ αρχής από το να ασχοληθούν με την πολιτική.
Δυστυχώς, ο Τσίπρας δεν είναι απλά ένας κακός πολιτικός. Που και αυτό έχει σημασία. Το ανησυχητικό φαίνεται να είναι το ότι δεν είναι ΗΓΕΤΗΣ. Φαίνεται καθαρά ότι έχει χάσει τον έλεγχο.
Θα μου πεις τι σε νοιάζει; Να σας πω: Με νοιάζει το ότι η χώρα είναι σε ελεύθερη πτώση. Με νοιάζει το ότι οι μισοί νέοι αντί να απαιτούν οικονομική ελευθερία και να διαδηλώνουν γι’ αυτό είτε μισούν είτε την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια. Με νοιάζει το ότι σε αντίθεση με την σε χρόνια παράνοια ευρισκόμενη Ελληνική κοινωνία, και εγώ αλλά και πάρα πολλοί άλλοι ξέρουμε την απλή αλήθεια:
Αυτό που πονάει δεν είναι η πτώση αλλά η πρόσκρουση.
Κρίμα.
ΚΚ2
ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ
