Ας μιλήσουμε για τη Ροδόπη!
Ήρθε ο καιρός να μιλήσουμε ανοιχτά γι αυτήν. Είναι πια μέλος της οικογένειας και δεν γίνεται να μην την συστήσουμε επισήμως.
Εδώ και τρείς μήνες φιλοξενούμε στη Γαϊδουροχώρα τη Ροδόπη, που η τύχη της επιφύλαξε να μη ζήσει στο φυσικό της άγριο περιβάλλον, αλλά να μοιραστεί τη ζωή της με ανθρώπους, κατοικίδια και οικόσιτα ζώα.
Η μικρή Ροδόπη είναι ένα αγριογουρουνάκι, που βρέθηκε μωρό στην Πίνδο, τραυματισμένη στη πλάτη από πτώση σε βράχια. Την μετέφεραν στην ΑΝΙΜΑ όπου έγιναν θεραπείες. Τα πίσω της πόδια εξακολουθούν να μην ανταποκρίνονται καλά, αλλά δεν υποφέρει και καταφέρνει να κινείται παντού. Μεγαλώνοντας και καθώς έπρεπε να βρεθεί σε φυσικό περιβάλλον, μας πρότειναν να δοκιμάσουμε να την πάρουμε στο κτήμα κοντά στα γαϊδουράκια μας. Είναι τόσο εξοικειωμένη με τον άνθρωπο που ακόμα κι αν δεν είχε κινητικά προβλήματα, δεν θα γινόταν να αφεθεί ελεύθερη πίσω στο βουνό.
Χωρίς να έχουμε ιδέα από γουρούνια και με όλες τις επιφυλάξεις του κόσμου για το τολμηρό εγχείρημα, φέραμε τη Ροδόπη και τη βάλαμε αρχικά σε ένα περιφραγμένο χώρο δίπλα στις πάπιες. Πολύ σύντομα καταλάβαμε ότι το «άγριο» ζώο ήταν ένα γλυκό και πανέξυπνο πλάσμα, που καμιά διάθεση δεν έχει να πειράξει κανέναν. Χαλαρώσαμε και αρχίσαμε να την έχουμε ελεύθερη μέσα στο κτήμα. Μας ακολουθούσε σαν σκυλάκι και ουδέποτε ενδιαφέρθηκε να φύγει. Διεκδίκησε με πείσμα τη φιλία των γαϊδουριών, που αν και είναι φημισμένα για την παραξενιά τους στο χώρο τους, τελικά την αποδέχτηκαν και τώρα κυκλοφορεί άνετα στο στάβλο και μάλιστα απαιτεί να τρώει μαζί τους.
Η Ροδόπη θεωρεί τον εαυτό της κάτι σαν παιδί μας και αδερφάκι των γαϊδουριών και διεκδικεί την προσοχή και την παρέα όλων μας. Την ημέρα κοιμάται συνήθως κρυμμένη σε θάμνους ή σε κάποιο στάβλο. Το μεσημεράκι εμφανίζεται, κάνει τις απαραίτητες ζημιές (γκρεμίζει τους κουβάδες των γαϊδουριών για να κυλιστεί στη λάσπη) και μετά έρχεται καταχαρούμενη να μας χαιρετίσει.
Δεν υπάρχει κανείς που να μην έχει στα ρούχα ή στα πόδια μια σφραγίδα λάσπης από τη καταπληκτική μουσούδα της. Σαν γνήσιο γουρουνάκι, τρελαίνεται να σκάβει και να τρώει ρίζες, ενώ καθαρίζει τα πεσμένα αμύγδαλα πριν τα μασουλήσει! Καταλαβαίνει τα πάντα, μας ακούει (όταν θέλει) και έμαθε να φοράει λουράκι και να παραμένει δεμένη αν χρειαστεί. Είναι ένα πλάσμα με έντονη προσωπικότητα και υψηλότατη αντίληψη.
Η γνωριμία μας μαζί της έχει δημιουργήσει σοβαρό κλονισμό μέσα μας για τη μοίρα που επιφυλάσσουμε σε αυτά τα ζώα και τον τρόπο που τα υποχρεώνουμε να ζουν στις εκτροφές.
Χθες, σε ένα διάλειμμα της κακοκαιρίας που βγάλαμε βόλτα τα γαϊδουράκια στην εξοχή, η Ροδόπη ακολούθησε σε όλη τη διαδρομή, πάνω από μια ώρα ελεύθερη δίπλα μας, σαν το πιο πιστό σύντροφο.
Με πλήρη επίγνωση του μπελά που μας περιμένει όταν το κοριτσάκι αυτό θα φτάσει τα 100 κιλά, θέλουμε να δηλώσουμε ότι όπως επιμένουμε να γαληνέψουμε, να κοινωνικοποιήσουμε και να προσφέρουμε ασφάλεια σε όποιο γαϊδουράκι έρθει εδώ, έτσι θα παλέψουμε ώστε η Ροδόπη να μείνει για πάντα κοντά μας, ελεύθερη και ευτυχισμένη.
Όσοι από εσάς βρεθείτε κοντά της, θα καταλάβετε αμέσως το γιατί.
Γαϊδουροχώρα Donkey’s Land
