ΤΟ “ΚΟΥΝΟΥΠΑΚΙ” ΠΟΥ “ΒΡΥΧΑΤΑΙ”…
Πραγματικά διασκεδάζω πολύ με τις αντιπαραθέσεις μου με το “Κουνουπάκι”…Ειδικά δε όταν αποκαλύπτω τόσο τα μικρά (τοποθεσία) όσο και τα μεγάλα ψέματα που επιχειρεί να μας “σερβίρει”… “Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο” όπως λέει και ο σοφός λαός…
Σαφώς και ο καθένας είναι ελεύθερος να λέει και να γράφει την γνώμη του…Όπως επίσης είναι δεδομένο ότι σε κάθε λόγο θα υπάρχει και αντίλογος…Ο μονόλογος που ήξεραν κάποιοι τα τελευταία 3,5 χρόνια ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΑ…
Τώρα επειδή γίνεται λόγος για “σεβασμό” και “προσβολή” θα ήθελα να κάνω μία επισήμανση: Δεν συνιστά σεβασμό η ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ…Το αντίθετο μάλιστα…Προσωπικότητα διαθέτουν αυτοί που ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ τα κείμενά τους, που δεν “κρύβονται” σε “υπόγεια”, που με θάρρος και παρρησία ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΘΕΣΗ και που κρίνουν βάζοντας φαρδιά-πλατιά την υπογραφή τους στον επίλογο του κειμένου τους, ώστε να ξέρουν όλοι ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ και ΤΙ ΣΚΟΠΟΥΣ ΕΧΟΥΝ…Και έχουν χρέος οι ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ που ΤΟΛΜΟΥΝ και υπογράφουν τα κείμενά τους, να ΑΠΟΜΟΝΩΝΟΥΝ και να ΑΠΑΞΙΩΝΟΥΝ όσους επιχειρούν ΑΝΩΝΥΜΑ και με ΨΕΥΔΩΝΥΜΑ να διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα και να σπιλώνουν ονόματα και υπολήψεις…
Προσωπικά εγώ δεν κρίνω αρνητικά κανέναν…Αυτό που κάνω είναι να μην αφήνω ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΥΣ να παραπληροφορούν…Και εδώ πρέπει να πω ότι χαίρομαι που το “Κουνουπάκι” ξεκίνησε-επιτέλους-την αντίστροφη μέτρηση…Μόνο που κακώς στέκεται στις 1800 μέρες…Εκτιμώ ότι μετά τα όσα είδα τις πρώτες μέρες της νέας διακυβέρνησης το νούμερο της “αναμονής” θα είναι πολύ μεγαλύτερο…
Τώρα, θέλω κι εγώ να κάνω κάποιες παρατηρήσεις:
1. Επιμένω να ισχυρίζομαι ότι αυτή η θητεία θα αποτελέσει “υγιεινό περίπατο” για την δημοτική αρχή…Με αυτά που βλέπω ως τώρα και με όσα θα γίνουν αυτήν την 5ετία…Θα έλεγα όμως ότι και οι εκλογές του Μαίου ήταν σαφώς ένας υγιεινός περίπατος για τον Παρίση…Δείτε τα αποτελέσματα της πρώτης Κυριακής…Εκεί που κρίθηκαν άλλωστε και οι εκλογές…Μετά το αποτέλεσμα αυτό, ούτε καν στην ΑΕΚ πίστευαν ότι θα μπορούσαν να είχαν τύχη…Ούτε καρδιοχτύπια υπήρξαν, ούτε και “εμφράγματα”…Τουλάχιστον στην παράταξη της ΙΣΧΥΡΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ…Αλλά να σας πω και κάτι άλλο…Στην ΙΣΧΥΡΗ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ είχαν από νωρίς “διαλέξει’ αντίπαλο για την 2η Κυριακή…Ήθελαν τον Θεόφιλο και την ΑΕΚ ως αντιπάλους…Διότι ήξεραν ότι έτσι η νίκη ήταν βέβαιη…
2. “Κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια” προφανώς στην παράταξη της ΑΕΚ για την συνεργασία Δήμου και Περιφέρειας…Ίσως δεν έχουν μάθει εκεί στις ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ…Τι να κάνουμε…Σε αυτή την ζωή δεν είμαστε όλοι οι ίδιοι…Ας μην ανησυχούν για “ΣΥΜΠΛΗΓΑΔΕΣ” λοιπόν…Αυτές τις ξεπέρασε η Δημοτική Αρχή όταν “ξεφορτώθηκε” τα “πολιτικά βαρίδια” που την ταλάνιζαν 3,5 χρόνια…
3. Το ότι ο Διονύσης Λυκούδης είναι ΙΣΧΥΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ δεν το λέω εγώ…Το βροντοφωνάζει ολόκληρη η πολιτική πιάτσα…Εγώ απλά χαίρομαι γι’αυτό διότι είναι οικογένειά μου…Αν τους ενοχλεί που έγραψα ότι “βοήθησε” τον Θεόφιλο να βγει Δήμαρχος και Πρόεδρος στο Επιμελητήριο, που να ακούσουν τι λέει γι’αυτό η πολιτική πιάτσα…Που προχωράει ένα βήμα παραπάνω…Και αντικαθιστά την λέξη “βοήθησε” με την λέξη “ανέδειξε”…Τώρα σε ότι αφορά στο 2010 και στο 2014 τι να πούμε…Χωρίς τον Διονύση Λυκούδη ο Θεόφιλος το 2010 ήρθε “τρίτος και καταιδρωμένος” και το 2014 ξεκίνησε την προεκλογική εκστρατεία ως αδιαφιλονίκητο φαβορί και στο τέλος έχασε πανηγυρικά…
4. Σε ότι αφορά στις εκλογές του 2014 δε, ας μην χρησιμοποιεί το “Κουνουπάκι” επικοινωνιακά “τρυκ”…Διότι δεν έχουν άγνοια όλοι…Το πραγματικό ποσοστό του Θεόφιλου και της ΑΕΚ είναι αυτό που πήρε την ΠΡΩΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ…Και εκεί με το “πενιχρό” 23% περίπου “καρδιοχτύπησε’ να περάσει τον Α. Καλαφάτη…Που σημειωτέον είχε ξεκινήσει την δική του μάχη έναν μόλις μήνα πριν τις εκλογές όταν ο Θεόφιλος έκανε 3,5 χρόνια προεκλογική εκστρατεία…
Υ.Γ.: Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου το “Κουνουπάκι’ για την αφιέρωση του ποιήματος του Καβάφη…Βλέπω ότι έχει…λογοτεχνικές ανησυχίες…Επειδή λοιπόν με τίμησε με την αφιέρωσή του δεν μπορώ παρά να ανταποδώσω. Με ένα ποίημα του μεγάλου Κώστα Βάρναλη. Τους “Μοιραίους”:
Mες την υπόγεια την ταβέρνα,
μες σε καπνούς και σε βρισές
(απάνω στρίγγλιζε η λατέρνα)
όλ’ η παρέα πίναμ’ εψές·
εψές, σαν όλα τα βραδάκια,
να πάνε κάτου τα φαρμάκια.
Σφιγγόταν ένας πλάι στον άλλο
και κάπου εφτυούσε καταγής.
Ω! πόσο βάσανο μεγάλο
το βάσανο είναι της ζωής!
Όσο κι ο νους να τυραννιέται,
άσπρην ημέρα δε θυμιέται.
Ήλιε και θάλασσα γαλάζα
και βάθος τ’ άσωτ’ ουρανού!
Ω! της αβγής κροκάτη γάζα,
γαρούφαλα του δειλινού,
λάμπετε, σβήνετε μακριά μας,
χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!
Tου ενού ο πατέρας χρόνια δέκα
παράλυτος, ίδιο στοιχειό·
τ’ άλλου κοντόημερ’ η γυναίκα
στο σπίτι λυώνει από χτικιό·
στο Παλαμήδι ο γιος του Mάζη
κι η κόρη του Γιαβή στο Γκάζι.
― Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
― Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
― Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
― Φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Kανένα στόμα
δεν το βρε και δεν το πε ακόμα.
Έτσι στη σκοτεινή ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί.
Σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα
όπου μας έβρει μας πατεί.
Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!
