Οι «Άλλες» ευχές!

• Οι «Άλλες» ευχές!

  Οι πιο μικρές οι γειτονιές

  Είναι οι πιο ζεστές

  Οι άνθρωποι οι πιο απλοί

  Είναι οι πιο καλοί

  Οι μνήμες που ΄ναι καθαρές

  Είναι οι πιο αγνές

  Ο τρόπος που ‘ζησε ο Χριστός

  Είναι το μόνο φως

  Ετσι απλά όπως γεννήθηκε πλάι στα ζώα, ανάλογα λιτά έζησε ο Χριστός

  Χωρίς φαμφάρες, χωρίς πολυτέλειες, λούσα, φτιασίδια. Χωρίς υλικά πλούτη.

  Ετσι απλά τιμάται αληθινά. Ετσι αναγνωρίζεται η Παρουσία Του. Ακόμη και οι

  ύμνοιπουψέλνονταιστηνΧάρητου,τακείμεναπουδιαβάζονταιστουςναούςΤου,θα

  ήθελεπιθανάναείναικατανοητάαπόόλουςόσουςΤονπιστεύουν.ΑπόόλουςόσουςΤον

  αναζητούνγυρεύουντηνευλογία,τοβάλσαμο,στονΛόγοτου,στηνΓνώσητου,στην

  Διδαχή του. Θα ήθελε ίσως να είναι γραμμένα σε γλώσσα προσιτή σε μικρούς και

  μεγάλους. Μορφωμένους από τα βιβλία αλλά και μορφωμένους κυρίως από την ζωή.

  Τοάλλοθιτηςεποχής,μετηνχλιδήστουςΟίκουςΤου,τηνφιέσταπουδιανθίζεται

  από εκδηλώσεις εντυπωσιασμού, ικανοποιεί πιότερο, ένα επίπλαστο, παρεξηγημένο, λαϊκό

  αίσθημα παρά τη ρήση του Κυρίου.

  Ακόμη κι αν είναι αυτού του είδος ο εορτασμός τελικά, μία από τις παγιωμένες

  επιθυμίες μας, τουλάχιστον αν μην χάσουμε την ουσία. Την ουσία που βρίσκεται στην

  συγχώρεση, στην ταπεινότητα, στην αλληλέγγυη αδιάθετη ,την ανακωχή με όσους και όσα

  μας χωρίζουν.

  Αςμηχάσουμετομέτροσεεκείνα,πουεντέλειπροκαλούντονασθενή,τονπεινασμένο,

  τονφτωχό,τονθλιμμένο.Το«πανμέτρονάριστον»τωναρχαίωνελλήνων,πάειαντάμα,

  πλάιπλάιμετο«ΔόξαΤωΘεώ»,γιαόσαέχουμε,γιααυτάπουδενχάσαμε.«ΔόξαΤω

  Θεώ» γιατί τελικά αν δεν χαρούμε, με αυτά τα λίγα, τα όσα ο καθένας μας διαθέτει, αν δεν

  μάθουμεναεκτιμούμεό,τιμαςδίνεται,ανδενπαύσουμεπεισματικάναεπιθυμούμεόσα

  δεναποκτήσαμε,τότεηλύτρωση,ηχαρά,ηευτυχίαδενθααγκαλιάσειποτέτηνκαρδιά

  μας, δεν θα γαληνεύσει την ψυχή μας.
• ΑςκάνουμεφέτοςΧριστούγενναστηνμικρήγειτονιάμας,σεμίααπότιςμικρές

  γειτονιές του τό που μας, παρέα με ανθρώπους που δεν έχουν ντυθεί ακριβά ,σε εκκλησίες

  παλαιές γραφικές , ξεχασμένες στο χρόνο, που μυρίζουν νοτισμένο ξύλο, με ξεθωριασμένα

  τέμπλα, ξαχνισμένες εικόνες.

  Ας κάνουμε Χριστούγεννα με ένα απλό κεράκι, κρατώντας το χέρι ο ένας του άλλου,

  λησμονώνταςαυτάπουμαυρίζουντηνσκέψημας,πουθολώνουντηκρίσημας,τις

  διεκδικήσειςκαιτιςπροσδοκίεςπουδενείναιδακαιτόσοαπαραίτητεςγιανανιώσουμε

  καλύτερα, να χαμογελάσουμε, να ζήσουμε πραγματικά.

  Ας κάνουμε «Χριστούγεννα», στο βλέμμα και το χαμόγελο των παιδιών μας, στο

  χάδι,στηναγκαλιά,στηπροσοχήπουθατουςδώσουμε,στοχρόνοπουθαμοιραστούμε

  μαζίτους.Στοχρόνοπουείναιακριβόςκαιπολύτιμος.Στονχρόνοπουδενπροσφέρουμε

  και ανταλλάσσουμε εύκολα, με δώρα–πλασέμπο ,στιγμιαίας χαράς ,προσωρινής

  ανακούφισης.

  Ο χρόνος που λείπει, που δεν είχαμε, που δεν έχουμε και δεν επιστρέφει, ας γίνει η φάτνη

  τηςΓεννήσεωςΤουκιαςκάνουμεΧριστούγενναεκείπουβρίσκειαπάγκιοοΚύριος,γύρω

  μας, πλάι μας , μέσα μας.

  

  Βάνια Σαμόλη

Πηγή