1️⃣ ΕΡΓΑΤΙΚΑ – ΑΣΦΑΛΕΙΑ – ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑ

Κεντρικός άξονας:
Η τραγωδία στο εργοστάσιο (Βιολάντα) αναδεικνύεται ως συστημική αποτυχία του κράτους.

Βασικά σημεία:

• Υποστελέχωση ελεγκτικών μηχανισμών (Επιθεώρηση Εργασίας).

• Απουσία ουσιαστικού ελέγχου στην τήρηση μέτρων ασφάλειας.

• Αποδυνάμωση συνδικάτων και εργατικών σωματείων μέσω νομοθετικών ρυθμίσεων.

• Ευθύνη της Πολιτείας και όχι «ατυχία» ή «ανθρώπινο λάθος».

Πολιτικό μήνυμα:
Το εργατικό ατύχημα δεν είναι εξαίρεση αλλά αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών.

2️⃣ ΘΕΣΜΟΙ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ

Κεντρικός άξονας:
Η κοινωνία διψά για αλήθεια και λογοδοσία.

Βασικά σημεία:

• Ιδιαίτερη αναφορά στην παρουσία της Μιλένας Αποστολάκη στις εξεταστικές.

• Για πρώτη φορά, πολίτες παρακολουθούν συστηματικά το Κανάλι της Βουλής.

• Αντίληψη ότι αποκαλύπτεται ποιος λέει αλήθεια και ποιος συγκαλύπτει.

• Κριτική στη μη απόδοση δικαιοσύνης όχι λόγω στοιχείων, αλλά λόγω πολιτικών καλύψεων.

Πολιτικό μήνυμα:
Η διαφάνεια φοβίζει όσους έχουν ευθύνη – γι’ αυτό και πολεμιέται.

3️⃣ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ – ΤΟΥΡΚΙΑ – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ

Κεντρικός άξονας:
Ανησυχία για υποχωρητικότητα και έλλειψη εθνικής στρατηγικής.

Βασικά σημεία:

• Έντονη κριτική στη ρητορική περί «αόριστης Navtex».

• Αντίληψη ότι η Τουρκία επιχειρεί να επιβάλει τετελεσμένα.

• Δυσπιστία απέναντι σε ΗΠΑ και ΕΕ («δίκαιο του ισχυρού»).

• Ιστορική μνήμη (εμπειρία Πολεμικού Ναυτικού, κρίσεις Αιγαίου).

• Σύγκριση με στάση Ανδρέα Παπανδρέου σε αντίστοιχες κρίσεις.

Πολιτικό μήνυμα:
Η εθνική κυριαρχία δεν είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης «χαμηλού κόστους».

4️⃣ ΠΑΣΟΚ – ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΑ – ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Κεντρικός άξονας:
Ανάγκη ενότητας, σοβαρότητας και πολιτικής πρότασης.

Βασικά σημεία:

• Κριτική στην αυτοαναφορικότητα του κόμματος.

• Διαφωνίες για συνεργασίες και στρατηγική.

• Το συνέδριο Μαρτίου παρουσιάζεται ως κρίσιμο σημείο καμπής.

• Ανάδειξη προσώπων με θεσμικό λόγο (π.χ. Παύλος Γερουλάνος).

• Αναγνώριση ρόλου ηγεσίας και παρεμβάσεων του Νίκος Ανδρουλάκης.

Πολιτικό μήνυμα:
Χωρίς ενότητα και καθαρό πολιτικό στίγμα, δεν υπάρχει πειστική αντιπολίτευση.

5️⃣ ΝΟΜΟΘΕΤΗΣΗ – ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ – ΠΑΙΔΙΑ

Κεντρικός άξονας:
Νομοθέτηση χωρίς επιστημονική και κοινωνική συναίνεση.

Βασικά σημεία:

• Κριτική στην τροπολογία για την αμφισβήτηση πρωτόδικων αποφάσεων.

• Αντίθεση Δικηγορικών Συλλόγων.

• Κίνδυνος εργαλειοποίησης των παιδιών σε οικογενειακές διαμάχες.

• Προειδοποιήσεις από ψυχολόγους και παιδοψυχιάτρους.

• Νομοθεσία «φωτογραφική» που χρησιμοποιήθηκε άμεσα από υπουργό.

Πολιτικό μήνυμα:
Τα παιδιά δεν μπορεί να γίνονται θύματα νομικών πειραματισμών.

6️⃣ ΥΓΕΙΑ – ΝΗΣΙΩΤΙΚΟΤΗΤΑ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Κεντρικός άξονας:
Ανισότητες στην πρόσβαση στην υγεία.

Βασικά σημεία:

• Υποστελέχωση νοσοκομείων στην περιφέρεια.

• Καρκινοπαθείς αναγκάζονται να μετακινούνται σε Αθήνα/Πάτρα.

• Έλλειψη βασικών υποδομών (αίθουσες θεραπειών).

• Προσωπικές μαρτυρίες → πολιτικό επιχείρημα.

• Κριτική σε περικοπές (π.χ. διαβήτης, αναλώσιμα).

Πολιτικό μήνυμα:
Η υγεία δεν μπορεί να εξαρτάται από τον τόπο κατοικίας.

7️⃣ ΓΕΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η συνομιλία συγκροτεί ένα ενιαίο αφήγημα:

• Κράτος ανεπαρκές

• Θεσμοί υπό πίεση

• Κοινωνία σε οργή

• Αντιπολίτευση με ευθύνη να πείσει

• Ανάγκη για εναλλακτική διακυβέρνηση με σοβαρότητα και σχέδιο

Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη.

audioart

Ερ.: Κύριε Κρητικέ, ξεκινώντας από τα τραγικά γεγονότα με τα εργατικά δυστυχήματα, ποιο είναι το βασικό πρόβλημα που αναδεικνύεται;
Απ.: Δεν μιλάμε για μεμονωμένα περιστατικά. Μιλάμε για μια συνολική αποτυχία του κράτους να προστατεύσει τον εργαζόμενο. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι υποστελεχωμένοι, η εποπτεία ανεπαρκής και τα συνδικάτα έχουν αποδυναμωθεί συνειδητά με νομοθετικές παρεμβάσεις. Όταν δεν υπάρχει έλεγχος, τα ατυχήματα δεν είναι «ατυχίες»· είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών.

Ερ.: Αναφερθήκατε και στη λειτουργία των θεσμών και ειδικά στις εξεταστικές επιτροπές. Τι βλέπει σήμερα ο πολίτης;
Απ.: Για πρώτη φορά ο κόσμος ανοίγει το Κανάλι της Βουλής και παρακολουθεί. Γιατί; Γιατί θέλει αλήθεια. Θέλει να δει ποιος λέει την αλήθεια και ποιος συγκαλύπτει. Στις εξεταστικές αποκαλύπτεται ξεκάθαρα ποιοι είναι διαβασμένοι, ποιοι σέβονται τη διαδικασία και ποιοι προσπαθούν να κουκουλώσουν ευθύνες.

Ερ.: Τα εθνικά θέματα απασχόλησαν έντονα τη συζήτηση. Ποια είναι η βασική σας ανησυχία;
Απ.: Η Ελλάδα δεν μπορεί να εμφανίζεται αδύναμη. Δεν γίνεται να μιλάμε για «αόριστες Navtex» και να αφήνουμε την Τουρκία να επιχειρεί να χωρίσει τη χώρα στα δύο. Έχω ζήσει κρίσεις από μέσα, στο Πολεμικό Ναυτικό. Ξέρω τι σημαίνει αποτροπή. Η εθνική κυριαρχία δεν διαπραγματεύεται ούτε μπαίνει σε ζυγαριά συμφερόντων τρίτων.

Ερ.: Πώς κρίνετε τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των μεγάλων δυνάμεων;
Απ.: Δυστυχώς βλέπουμε το «δίκαιο του ισχυρού». Η Ευρώπη εμφανίζεται αδύναμη και οι μεγάλες δυνάμεις κοιτάζουν τα συμφέροντά τους. Πετρέλαια, βάσεις, γεωπολιτικά οφέλη. Η Ελλάδα οφείλει να έχει καθαρή, εθνική στρατηγική και να μην επαφίεται σε γενικόλογες παραινέσεις του τύπου «βρείτε τα».

Ερ.: Περνώντας στο ΠΑΣΟΚ, ποιο είναι το διακύβευμα του επικείμενου συνεδρίου;
Απ.: Το συνέδριο του Μαρτίου είναι κρίσιμο. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να σταματήσει να μιλάει για τον εαυτό του και να μιλήσει για την κοινωνία. Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις – αυτό είναι υγιές. Δεν είναι υγιές όμως η εικόνα πολυδιάσπασης. Χρειάζεται ενότητα, σοβαρότητα και καθαρή πολιτική πρόταση.

Ερ.: Ποιος είναι ο ρόλος της ηγεσίας σε αυτή τη φάση;
Απ.: Ο ρόλος της ηγεσίας είναι καθοριστικός. Ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει θέσει κρίσιμα ζητήματα θεσμών και δημοκρατίας. Παράλληλα, στελέχη όπως ο Παύλος Γερουλάνος έχουν καταθέσει σοβαρό θεσμικό λόγο. Το ζητούμενο είναι όλα αυτά να συντεθούν σε μια πειστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.

Ερ.: Θέσατε έντονα και το θέμα της νομοθεσίας στο οικογενειακό δίκαιο. Τι σας ανησυχεί;
Απ.: Με τροπολογίες σε άσχετα νομοσχέδια αλλάζουν κρίσιμα ζητήματα που αφορούν παιδιά και οικογένειες. Όταν αμφισβητείται στην πράξη η πρωτόδικη δικαστική απόφαση πριν καν κριθεί η έφεση, δημιουργούμε ανασφάλεια δικαίου. Το λένε οι δικηγόροι, το λένε οι ψυχολόγοι: τα παιδιά δεν είναι μπαλάκι μεταξύ γονέων.

Ερ.: Στα θέματα υγείας, ειδικά για τα νησιά, ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα;
Απ.: Η ανισότητα. Καρκινοπαθείς και χρονίως πάσχοντες αναγκάζονται να ταξιδεύουν στην Αθήνα ή στην Πάτρα για θεραπείες που θα μπορούσαν να γίνονται τοπικά με στοιχειώδη οργάνωση. Με απαγορευτικά και καθυστερήσεις, μιλάμε για ανθρώπινες ζωές. Η υγεία δεν μπορεί να εξαρτάται από τον ταχυδρομικό κώδικα.

Ερ.: Κλείνοντας, ποιο είναι το μήνυμα προς την κοινωνία;
Απ.: Η κοινωνία είναι θυμωμένη – και δικαίως. Η ευθύνη της αντιπολίτευσης είναι να πείσει ότι υπάρχει άλλος δρόμος. Με θεσμούς, κοινωνική δικαιοσύνη, εθνική αξιοπρέπεια και κράτος που λειτουργεί. Αυτό είναι το στοίχημα της επόμενης μέρας.

Πηγή