Οι εξαγγελίες δεν έγιναν έργα”»

• Χαμηλή αξιολόγηση Περιφέρειας (12η θέση σε γκάλοπ): αποδίδεται στο ότι οι “μεγάλες εξαγγελίες” δεν μεταφράζονται σε έργα και η καθημερινότητα δεν βελτιώνεται (δρόμοι, αντιπλημμυρικά, υποδομές).

• Αλαζονία/απομάκρυνση της εξουσίας: περιγράφεται ως αποτέλεσμα πολιτικής που “πουλάει” εικόνα, ενώ αποκρύπτει αιτίες/ευθύνες και υποτιμά τη νοημοσύνη των πολιτών.

• Αποχή & απογοήτευση: έντονη αναφορά στην πολιτική αποχή (αναφέρεται 70% σε Κεφαλονιά/υψηλά ποσοστά), με ανησυχία ότι “το 20% διοικεί το 80%”.

• Έργα που καθυστερούν ή “απεντάσσονται”: γίνεται λόγος για:

  • επικίνδυνους δρόμους (π.χ. τμήματα με θανατηφόρα ατυχήματα, αναφέρονται “9 παιδιά” σε συγκεκριμένο δρόμο),

  • αντιπλημμυρικά (π.χ. Αγία Ευθυμία, Ιανός),

  • γενικότερα υποχρηματοδότηση/καθυστερήσεις.

• Κεντρική χρηματοδότηση & “ζητιανιά” αντί διεκδίκησης: κριτική ότι Περιφέρεια/δήμοι/βουλευτές δεν συγκρούονται με την κυβέρνηση για πόρους, αλλά πηγαίνουν “χέρι-χέρι” και ζητούν αντί να απαιτούν/καταγγέλλουν δημόσια.

• Ανισοκατανομή πόρων (π.χ. “70% Κέρκυρα – 30% λοιπά”): ερμηνεύεται ως μοιρασιά “μίζερης πίτας” λόγω περικοπών + πολιτική στόχευση εκεί που υπάρχουν “επενδύσεις/ψήφοι”.

• Θέμα “θαλάσσια πάρκα” στο Ιόνιο: ανησυχία ότι θα περιορίσουν δραστηριότητες (τουρισμός μικρής κλίμακας, αλιεία, επαγγελματίες ακτής), ενώ ταυτόχρονα γίνεται αναφορά σε εξορύξεις/ενεργειακά σχέδια και “γαλάζια οικονομία”. Ζητείται καθαρή θέση από Περιφέρεια/βουλευτές.

• Γενικό πολιτικό συμπέρασμα: “όλα έχουν πολιτικό ονοματεπώνυμο” και συνδέονται με λογική κέρδους/ιδιωτικοποιήσεις/απελευθέρωση (φέρνει παραδείγματα: Τέμπη, εργασιακά δυστυχήματα κ.ά.).

• Κάλεσμα σε οργανωμένη δράση: η λύση παρουσιάζεται ως ενεργοποίηση πολιτών/εργαζομένων, πριν τις εκλογές, όχι παθητική αναμονή “μεσσιών”.

Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη.

audioart

Ερ.: Κυρία Μπαλλού, δημοσιεύτηκε γκάλοπ για τις Περιφέρειες και η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων εμφανίζεται χαμηλά. Γιατί;
Απ.: Γιατί υπάρχει μεγάλη απόσταση ανάμεσα στις εξαγγελίες και στην πραγματικότητα. Ακούμε για πολλά εκατομμύρια και μεγάλα έργα, αλλά η καθημερινότητα των ανθρώπων δεν έχει βελτιωθεί σε βασικούς τομείς. Δεν ζητά ο κόσμος «να αλλάξουν τα πάντα», ζητά να γίνει έστω ένα βήμα και αυτό δεν φαίνεται.

Ερ.: Είναι, κατά τη γνώμη σας, και θέμα “αλαζονείας” της εξουσίας;
Απ.: Δημιουργείται μια τέτοια συμπεριφορά όταν προσπαθείς να πείσεις τον κόσμο ότι μια πολιτική είναι για το καλό του, ενώ δεν είναι. Όταν κρύβεις τις αιτίες των προβλημάτων και παρουσιάζεις μια εικονική πραγματικότητα, τότε υποτιμάται η νοημοσύνη του πολίτη. Αυτό γεννά απομάκρυνση και αγανάκτηση.

Ερ.: Βλέπουμε επίσης μεγάλη αποχή. Τι σημαίνει αυτό για τη Δημοκρατία στην πράξη;
Απ.: Είναι πολύ αρνητικό. Όταν ο κόσμος απομακρύνεται, δεν συμμετέχει και δεν ψηφίζει, τελικά αφήνει χώρο να αποφασίζουν λίγοι για τους πολλούς. Όμως ο πολίτης έχει δύναμη και πρέπει να τη χρησιμοποιεί οργανωμένα, όχι μόνο μια φορά στις εκλογές.

Ερ.: Θίξατε το ζήτημα των έργων: δρόμοι, αντιπλημμυρικά, υποδομές. Τι είναι αυτό που “κολλάει”;
Απ.: Υπάρχει σοβαρή υποχρηματοδότηση και περικοπές πόρων από το κεντρικό κράτος, αλλά και ευθύνη της Περιφερειακής Αρχής στο πώς διεκδικεί. Αντί να καταγγέλλει και να απαιτεί, συχνά σιωπά και καλλιεργεί την εικόνα ότι “όλα θα γίνουν”. Κι έτσι τα προβλήματα μένουν.

Ερ.: Ακούστηκε στην εκπομπή και η κριτική ότι οι τοπικές αρχές “ζητιανεύουν” αντί να απαιτούν. Το συμμερίζεστε;
Απ.: Ναι, γιατί όταν πας “χέρι-χέρι” με κυβερνητικούς παράγοντες για να ζητήσεις πόρους, χωρίς σύγκρουση και δημόσια πίεση, ουσιαστικά αποδέχεσαι το πλαίσιο. Χρειάζεται καθαρή στάση: διεκδίκηση των αναγκαίων έργων και ανάδειξη των ευθυνών όταν δεν δίνονται χρήματα.

Ερ.: Αναφερθήκατε και σε άνιση κατανομή πόρων μεταξύ νησιών. Τι εννοείτε;
Απ.: Δεν είναι “κατανομή”, είναι ανισοκατανομή. Από τη μια προσαρμόζονται στη «μιζέρια» των περικοπών, από την άλλη γίνεται πολιτική στόχευση: πού υπάρχουν επενδύσεις, πού υπολογίζουν ψήφους, πού δίνουν προτεραιότητα. Αυτό πρέπει να αλλάξει με πραγματική καταγραφή αναγκών για όλα τα νησιά.

Ερ.: Πάμε στο “μείζον” που θέσατε: τα θαλάσσια πάρκα στο Ιόνιο. Πού εστιάζετε;
Απ.: Δεν είμαι κατά της προστασίας του περιβάλλοντος, είμαι υπέρ. Αλλά πρέπει να δούμε τι σημαίνει στην πράξη για τον κόσμο: για επαγγελματίες, αλιείς, μικρές δραστηριότητες που ζουν από τη θάλασσα και την ακτή. Δεν μπορεί να περιορίζονται οι πολλοί, ενώ παράλληλα προχωρούν άλλες επιλογές που εξυπηρετούν μεγάλες στοχεύσεις και συμφέροντα.

Ερ.: Τι περιμένετε από Περιφέρεια, δημάρχους και βουλευτές;
Απ.: Να πάρουν καθαρή θέση. Να μην υπάρχει σιωπή. Η Περιφέρεια δεν μπορεί να μένει μόνο σε γνωμοδοτήσεις, γιατί τελικά αλλού παίρνονται οι αποφάσεις. Χρειάζεται πολιτική στάση, ενημέρωση του κόσμου και οργανωμένη αντίδραση όπου απαιτείται.

Ερ.: Κλείνοντας, ποιο είναι το βασικό μήνυμα προς τους πολίτες;
Απ.: Να μην συμβιβαστούν με αυτή την αρνητική “κανονικότητα”. Η μεγαλύτερη δύναμη βρίσκεται στον λαό και στους εργαζόμενους, όταν οργανώνονται και διεκδικούν. Η μάχη δεν δίνεται την τελευταία στιγμή – δίνεται πριν τις εκλογές, στην καθημερινή παρέμβαση.

Πηγή