Η συζήτηση είναι έντονα πολιτικοκοινωνική και περιστρέφεται γύρω από το αίσθημα ότι το κράτος/θεσμοί λειτουργούν αντιφατικά, με αποτέλεσμα να μπλοκάρονται επενδύσεις, να δημιουργείται νομική ανασφάλεια (ιδίως για δρόμους/αγροτικούς δρόμους, άδειες, περιβαλλοντικές εγκρίσεις) και να νιώθει ο πολίτης ότι δεν προστατεύεται ούτε ενημερώνεται. Παράλληλα μπαίνει δυνατά το θέμα περιβάλλον/παραλίες/ΜΚΟ και μια ευρύτερη κριτική για έλλειψη διαβούλευσης, έλλειψη εμπιστοσύνης στους πολιτικούς, αποχή και αποδυνάμωση της τοπικής κοινωνίας (υγεία–παιδεία–πολιτισμός).

Κύριοι άξονες που θίγονται

1. Αγροτικοί δρόμοι & ΣτΕ (Συμβούλιο της Επικρατείας)

• Περιγράφουν πρόβλημα χαρακτηρισμού/τεκμηρίωσης κοινοχρηστίας δρόμων, με συνέπεια να “κολλάνε” άδειες/μελέτες.

• Τονίζεται ότι ο δήμος ασφαλτοστρώνει δρόμους αλλά αυτό “δεν αποδεικνύει” (κατά την κριτική τους) την κοινοχρηστία → παρουσιάζεται ως παράλογο/αντιφατικό.

• Επισημαίνεται η δυσκολία να αποδειχθεί προϋφιστάμενος δρόμος (π.χ. προ του 1923) ειδικά σε μέρη με σεισμούς/καταστροφές/έλλειψη παλιών στοιχείων.

2. Επιπτώσεις στην επιχειρηματικότητα (ιδίως ξενοδοχεία)

• Λένε ότι χωρίς “σωστό” δρόμο/χαρακτηρισμό μπορεί να μπλοκάρει:

  • περιβαλλοντική αδειοδότηση,

  • άδεια λειτουργίας,

  • τραπεζικός δανεισμός/επένδυση,

  • και γενικά να χαρακτηριστεί κάτι “παράνομο”.

• Η κεντρική ιδέα: η επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα γίνεται υψηλού ρίσκου λόγω νομικής αβεβαιότητας.

3. Κριτική σε θεσμούς/φορείς (ΤΕΕ, πολιτικοί, διαχείριση)

• Ακούγεται κριτική ότι το Τεχνικό Επιμελητήριο δεν παίρνει τις αναγκαίες πρωτοβουλίες.

• Γίνεται αναφορά σε “λογικές καρεκλών/εξουσίας” και ότι τελικά ο πολίτης πληρώνει το κόστος.

4. Περιβάλλον – παραλίες – ΜΚΟ – “θαλάσσιο πάρκο”

• Λέγονται καταγγελίες/υπονοούμενα ότι ΜΚΟ επηρεάζουν πρακτικά τις παραλίες, μέχρι και αναφορές για μεταφορά αυγών χελώνας, επιτήρηση κ.λπ. (ως αφήγηση μέσα στη συζήτηση).

• Τονίζουν ότι κανείς δεν είναι κατά της προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά τους ενοχλεί (όπως το περιγράφουν) ότι η προστασία εφαρμόζεται χωρίς διαφάνεια, χωρίς πλαίσιο, χωρίς συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας.

• Συνδέουν το θέμα με “τετελεσμένα” και “διαβούλευση εκ των υστέρων”.

5. Κοινωνική κόπωση, αποχή, ανάγκη συμμετοχής

• Επισημαίνεται μεγάλη αποχή και γενικά απογοήτευση/απαξίωση πολιτικού συστήματος.

• Μήνυμα προς την κοινωνία: να μην σταματήσει να συμμετέχει, να υπάρχει ενημέρωση “κάθε μέρα”, να μπουν “υγιή μυαλά” μπροστά.

• Πυλώνες για να μείνει ζωντανή η τοπική κοινωνία: Υγεία – Παιδεία – Πολιτισμός (λένε ότι πλήττονται).

• «Νομική ανασφάλεια = μπλοκάρισμα επενδύσεων»

• «Το κράτος ζητά από τον πολίτη νομιμότητα, αλλά δεν τον σέβεται ισότιμα»

• «Προστασία περιβάλλοντος ναι — αλλά όχι χωρίς πλαίσιο, διαφάνεια και συμμετοχή»

• «Χωρίς υγεία–παιδεία–πολιτισμό, η περιφέρεια ερημώνει»

• «Η ενημέρωση και η συμμετοχή είναι το αντίδοτο στην απαξίωση»

Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη.

audioart

Χρειαζόμαστε restart με συμμετοχή των πολιτών»

Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο ραδιόφωνο του Ionian Galaxy 90.8, στην εκπομπή «Το Βήμα του Πολίτη» με τον δημοσιογράφο Σάκη Βούτο, ο δημοτικός σύμβουλος και επικεφαλής στο Ληξούρι, Δημήτρης Μεσσάρης, τοποθετήθηκε για το ζήτημα των αγροτικών δρόμων, τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, το θαλάσσιο πάρκο, τις ΜΚΟ, την επιχειρηματικότητα, αλλά και τη γενικότερη πολιτική κατάσταση.

Η συζήτηση κινήθηκε σε έντονο τόνο, με βασικό άξονα –όπως τόνισε ο ίδιος– την ανάγκη «ενημερωμένης και ενεργής κοινωνίας».

Ερώτηση: Κύριε Μεσσάρη, ποιο είναι το βασικό πρόβλημα με τους αγροτικούς δρόμους;

Απάντηση:
Το πρόβλημα είναι ότι προσπαθούμε το 2026 να αποδείξουμε αν ένας δρόμος υπήρχε πριν το 1923. Αν δεν υπάρχουν συμβόλαια ή αεροφωτογραφίες – που στην Κεφαλονιά καταστράφηκαν με τους σεισμούς – πώς θα αποδείξεις την κοινοχρηστία; Είναι παράλογο. Όταν ο Δήμος ρίχνει άσφαλτο σε έναν δρόμο, πώς είναι δυνατόν να θεωρείται μη αναγνωρισμένος;

Ερώτηση: Πώς επηρεάζει αυτό την επιχειρηματικότητα;

Απάντηση:
Άμεσα. Ένας ξενοδόχος μπορεί να μην μπορεί να πάρει περιβαλλοντική άδεια επειδή ο δρόμος δεν είναι χαρακτηρισμένος. Μπορεί να μπλοκάρει δάνειο, να τεθεί θέμα νομιμότητας λειτουργίας. Ποιος επενδυτής θα έρθει σε μια χώρα με τέτοια ανασφάλεια; Η μικρή και μεσαία επιχείρηση ουσιαστικά τιμωρείται.

Ερώτηση: Υπάρχει ευθύνη του κράτους;

Απάντηση:
Βεβαίως. Δεν μπορείς να απαιτείς από τον πολίτη να σέβεται το κράτος, όταν το κράτος δεν σέβεται τον πολίτη. Όταν αλλάζουν νόμοι διαρκώς και κρίνονται αντισυνταγματικοί, όταν επενδύσεις κινδυνεύουν αναδρομικά, δημιουργείται ανασφάλεια. Αυτό δεν είναι σταθερό θεσμικό περιβάλλον.

Ερώτηση: Αναφερθήκατε και στο θαλάσσιο πάρκο και τις παραλίες. Τι σας προβληματίζει;

Απάντηση:
Δεν διαφωνεί κανείς με την προστασία του περιβάλλοντος. Όμως πρέπει να υπάρχει διαφάνεια και θεσμικό πλαίσιο. Δεν μπορεί να γίνονται παρεμβάσεις χωρίς σαφή ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας. Όταν μιλάμε για 25 παραλίες, αυτό επηρεάζει άμεσα την τοπική οικονομία και τους επαγγελματίες.

Ερώτηση: Πιστεύετε ότι υπάρχει έλλειμμα ενημέρωσης;

Απάντηση:
Μεγάλο. Οι αποφάσεις λαμβάνονται και μετά έρχεται μια τυπική διαβούλευση. Η κοινωνία πρέπει να συμμετέχει από την αρχή. Η ενημέρωση είναι δύναμη. Ο ανενημέρωτος πολίτης είναι εύκολα χειραγωγήσιμος.

Ερώτηση: Ποιο είναι το μήνυμά σας προς τους πολίτες;

Απάντηση:
Να μην απέχουν. Να συμμετέχουν. Η αποχή δεν λύνει τίποτα. Η κοινωνία πρέπει να διεκδικήσει ρόλο. Χρειαζόμαστε ένα restart, μια επανεκκίνηση με νέες ιδέες, με νέους ανθρώπους, με αξίες. Αν δεν υπάρχει παιδεία, υγεία και πολιτισμός, δεν υπάρχει ζωντανή κοινωνία.

Ερώτηση: Είστε αισιόδοξος;

Απάντηση:
Είμαι ρεαλιστής. Υπάρχει απογοήτευση, αλλά υπάρχει και δυναμική. Ο τόπος μας έχει δυνατότητες. Το ζητούμενο είναι να υπάρξει σεβασμός, θεσμική σταθερότητα και ουσιαστική συμμετοχή της κοινωνίας. Αν αυτά μπουν σε προτεραιότητα, μπορούμε να προχωρήσουμε.

Η συνέντευξη ολοκληρώθηκε με κάλεσμα για ενεργοποίηση της κοινωνίας και για πολιτική ανανέωση, με τον κ. Μεσάρη να τονίζει ότι «η δημοκρατία δεν λειτουργεί χωρίς συμμετοχή» και ότι «το μέλλον πρέπει να περάσει σε νέα χέρια, με όραμα και υπευθυνότητα».

Πηγή