Ο δήμαρχος Αργοστολίου Θεόφιλος Μιχαλάτος κάνει άλματα στο κενό με το κτίριο του σημερινού ΚΕΦΙΑΠ, πρώην ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ.
Ζητά να επανέλθει το κτίριο στον Δήμο, κάτι όμως που δεν φαίνεται πως μπορεί να υλοποιηθεί, γιατί το κτίριο είναι κατασκευασμένο σε δύο οικόπεδα, ένα του Δήμου και ένα του Νοσοκομείου και δε μπορεί να χωριστεί, αφού πρόκειται για ενιαίο κτίριο. Αν επιχειρηθεί να διαχωριστεί ιδιοκτησιακά, κάτι που είναι σχεδόν αδύνατο, τότε δημιουργούνται σοβαρά πολεοδομικά ζητήματα και το κτίριο καθίσταται αυθαίρετο.
Ταυτόχρονα βάζει το Δήμο απέναντι στο Νοσοκομείο, καθώς η απόφαση αυτή πιθανόν θα οδηγήσει σε μια μακρόχρονη δικαστική διαμάχη. Εκτός αν έχει λάβει διαβεβαιώσεις ότι το Νοσοκομείο δε θα αντιδράσει, οπότε καλό θα ήταν να το πει δημόσια.
Ο λόγος που ο δήμαρχος ζητά την ανάκληση της δωρεάς είναι, σύμφωνα με όσα υποστηρίζει, ότι οι αρχικοί σκοποί του κτιρίου, που αφορούσαν υπηρεσίες προς την ευαίσθητη ομάδα των ατόμων με ειδικές ανάγκες, καταστρατηγήθηκαν από το Νοσοκομείο, το οποίο παραχώρησε τμήμα του κτιρίου για τη λειτουργία του ΕΚΑΒ και το φαρμακείο του ΕΟΠΥΥ.
Στην ανακοίνωσή του, όμως, ο κ. Μιχαλάτος ξεχνά ότι η χρήση του κτιρίου καταστρατηγήθηκε και από τον ίδιο τον Δήμο, ο οποίος ζήτησε και μετέφερε εκεί τα αρχεία της Πολεοδομίας, καταλαμβάνοντας έναν χώρο του κτιρίου.
Επειδή, μάλιστα, ο δήμαρχος έχει δηλώσει ότι «άλλοι βρίσκουν προβλήματα και αυτός βρίσκει λύσεις», του προτείνουμε αντί να δημιουργεί άλυτα προβλήματα και αντιδικίες, να μεταφέρει σε άλλο χώρο το αρχείο της Πολεοδομίας και να πιέσει το Νοσοκομείο να βρει δικό του χώρο για τη λειτουργία των Υπηρεσιών του, ώστε να επανέλθει το κτίριο στην αρχική του λειτουργία και να φιλοξενήσει εκεί όλες τις μονάδες και τις υπηρεσίες που ασχολούνται με τα άτομα με αναπηρία, οι οποίες είναι σήμερα διάσπαρτες. Η πρόταση για παραχώρηση χώρων του κτιρίου στον «ΥΠΕΡΙΩΝ» είναι προς αυτή την κατεύθυνση.
Αυτή θα ήταν μια πραγματική λύση και όχι μια ακόμη εξαγγελία που δημιουργεί περισσότερα ερωτήματα και προβλήματα και δε λύνει κανένα.
Εκτός και αν πίσω από την απόφαση του δημάρχου κρύβονται δεύτερες σκέψεις. Αν πρόκειται γι’ αυτό, ας το πει καθαρά στους δημότες.
Γιατί όταν πρόκειται για έναν χώρο που αφορά άμεσα ανθρώπους με ειδικές ανάγκες, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα ακόμη ακίνητο προς διεκδίκηση ή ως εργαλείο για άλλους σχεδιασμούς. Προτεραιότητα πρέπει να είναι οι άνθρωποι και οι ανάγκες τους.
Όχι πώς θα πάρει το κτίριο ο Δήμος, αλλά πώς θα το αποδώσει πραγματικά σε αυτούς για τους οποίους δημιουργήθηκε.
Γιατί τα άτομα με ειδικές ανάγκες δε χρειάζονται άλλες υποσχέσεις, άλλες μετακινήσεις και άλλες διοικητικές εμπλοκές. Χρειάζονται έναν χώρο που να τους ανήκει στην πράξη, να λειτουργεί σωστά και να υπηρετεί αποκλειστικά τις ανάγκες τους.
Όλα τα υπόλοιπα, αν δεν συνοδεύονται από συγκεκριμένη και εφαρμόσιμη λύση, κινδυνεύουν να μείνουν απλώς λόγια.
Οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες δεν έχουν ανάγκη από λόγια. Έχουν ανάγκη από χώρο, υπηρεσίες και σεβασμό.
Εκ του Γραφείου τύπου
της «ΙΣΧΥΡΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ»
