Στη ραδιοφωνική εκπομπή «Το Βήμα του Πολίτη» με τον Σάκη Βούτο στον Ionian Galaxy 90.8, φιλοξενήθηκε ο τουριστικός πράκτορας και πρώην δημοτικός σύμβουλος Διονύσης Περδίκης, ο οποίος μίλησε για την εικόνα της φετινής σεζόν, τα στοιχεία που παρουσιάζονται για την κίνηση στο Ληξούρι και τις μεγάλες εκκρεμότητες που απειλούν το νησί.

«Δεν είναι θέμα αριθμών, είναι θέμα ταμείου»

Ο κ. Περδίκης αμφισβητεί ευθέως την ανάγνωση των στοιχείων που μιλούν για 200.000 επισκέπτες στη γραμμή Ληξούρι–Αργοστόλι και για αύξηση της τουριστικής κίνησης στην Κεφαλονιά. Όπως σημειώνει, το νούμερο καθαυτό δεν λέει τίποτα αν δεν συνοδεύεται από ανάλυση: τι κλίνες έχει το Ληξούρι, πόσες αλλαγές γίνονται κάθε βδομάδα, πόσοι έρχονται με τα πλοία από την κεντρική Ελλάδα, πόσοι διανυκτερεύουν σε ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια.

«Αυτοί οι 200.000 στην καρδιά του καλοκαιριού δεν είναι τίποτα φοβερό και τρομερό», λέει, υποστηρίζοντας ότι αν αναλογιστεί κανείς τις κλίνες του Ληξουρίου, η πληρότητα υπολείπεται κιόλας.

Το βασικό επιχείρημα είναι οικονομικό: μια αύξηση 14% στον αριθμό επισκεπτών, όταν συνοδεύεται από λιγότερες διανυκτερεύσεις και μικρότερη κατά κεφαλή δαπάνη, δεν μεταφράζεται σε έσοδα. Όπως χαρακτηριστικά λέει, «το οικονομικό πακέτο του ξένου είναι συγκεκριμένο» — αν οι τιμές ανεβούν, ο επισκέπτης θα μείνει λιγότερες μέρες, θα φάει λιγότερες φορές έξω και θα ξοδέψει λιγότερα.

Πού μπορεί να φανεί η αλήθεια

Ο κ. Περδίκης προτείνει συγκεκριμένους τρόπους ελέγχου, αντί για διασταυρούμενες ανακοινώσεις:

• Συγκρίσεις με προηγούμενες χρονιές στο ίδιο χρονικό διάστημα, με αιχμή την «καρδιά του καλοκαιριού».
• Στοιχεία από τους επαγγελματίες — εστίαση, καταστήματα, τουριστικά καταλύματα — που βιώνουν την κίνηση καθημερινά.
• Τα έσοδα από τον τουρισμό όπως τα καταγράφουν η Τράπεζα της Ελλάδος και οι υπόλοιπες τράπεζες.
• Τα στοιχεία απορριμμάτων του Δήμου, που αποτυπώνουν με ακρίβεια την πραγματική παρουσία κόσμου. Αναφέρει σχετικά μαρτυρία αντιδημάρχου από την Ιθάκη: από 17 τόνους πέρυσι σε 22–25 τόνους φέτος.

Το συμπέρασμα είναι ότι «αν το ταμείο είναι το ίδιο, το αποτέλεσμα είναι λιγότερο» — και ότι τα ποσοστά αύξησης χωρίς ποιοτική ανάλυση δεν αποτελούν μέτρο επιτυχίας.

Ληξούρι: μειωμένη επισκεψιμότητα στην πόλη

Ξεχωριστό κεφάλαιο αποτελεί η εικόνα της πόλης του Ληξουρίου, όπου ο κ. Περδίκης κάνει λόγο για δεδομένη μείωση της επισκεψιμότητας — και μάλιστα με στοιχεία από την καθημερινή εμπειρία των επαγγελματιών:

• Τα πρωινά, που κάποτε γέμιζαν με κόσμο από το Αργοστόλι, σήμερα δεν έχουν την ίδια κίνηση.
• Το μεσημέρι, που ερχόταν κόσμος για φαγητό, επίσης δεν έχει την ίδια εικόνα.
• Οι επισκέψεις ξένων που διαμένουν σε άλλα σημεία της Κεφαλονιάς προς την πόλη του Ληξουρίου είναι αισθητά μειωμένες.

Αναφέρει μάλιστα μαρτυρίες ξεναγών κρουαζιεροπλοίων, οι οποίοι είπαν σε επαγγελματίες ότι «χάσαμε τη μέρα μας» ερχόμενοι στο Ληξούρι για δύο-τρεις ώρες, γιατί δεν βρήκαν κάτι να δουν. Το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό — είναι και ζήτημα αξιοποιήσιμων σημείων ενδιαφέροντος, τα οποία, όπως λέει, παραμένουν αναξιοποίητα.

Γιατί το κρουαζιερόπλοιο δεν «δένει» στο Ληξούρι

Ο κ. Περδίκης εξηγεί ότι η προσέλκυση κρουαζιεροπλοίων δεν είναι απλή υπόθεση και απαιτεί υποδομές:

• Απόσταση: από το Ληξούρι η Σάμη απέχει 42 χιλιόμετρα, από το Αργοστόλι 28. Η εκδρομή που έχει κλείσει το πλοίο οδηγεί σε μεγαλύτερη διαδρομή και μεγαλύτερη κατανάλωση.
• Ασφάλεια και πρόσδεση: ο καπετάνιος αποφασίζει αν θα δέσει το πλοίο, με κριτήριο την ασφάλεια.
• Εξυπηρέτηση επιβατών: όταν πέφτουν δύο ή τρία κρουαζιερόπλοια μαζί, η αποβίβαση ηλικιωμένων γίνεται με δυσκολία, ενώ όσοι περιμένουν μένουν στον ήλιο για ώρες.
• Λεπτομέρειες που φθείρουν την εικόνα: αναφέρει χαρακτηριστικά την ταμπέλα στην Κουνόπετρα, όπου είχε μείνει μόνο το κοτσάνι, και σχολιάζει ότι σημεία χωρίς δυνατότητα στροφής λεωφορείων «είναι αστειότητες».

«Ο κόσμος βλέπει, ο κόσμος ξέρει», τονίζει, υπογραμμίζοντας ότι με τη σημερινή τεχνολογία μια κακή εμπειρία μεταδίδεται σε λίγα λεπτά.

Η σεζόν με αριθμούς: πέντε Αυγούστου με 22–23

Σύμφωνα με τον κ. Περδίκη, το Ληξούρι με Έλληνες επισκέπτες δούλεψε ουσιαστικά από τις 5 Αυγούστου έως τις 22–23, δηλαδή ως τις Παναγιές, και μετά η κίνηση «εξαφανίστηκε». Διευκρινίζει επίσης ότι:

• Τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια δεν ακρίβυναν — έχουν παραμείνει στις ίδιες τιμές.
• Τα δρομολόγια του Αργοστολίου δεν αυξήθηκαν, αν και μένει να φανεί τι θα γίνει λόγω χειμώνα.
• Οι επιβαρύνσεις προέρχονται από άλλους παράγοντες: καύσιμα, διόδια και το γενικότερο κόστος.

Η εστίαση και το «φαινόμενο του σούπερ μάρκετ»

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της συζήτησης αφορά τη στροφή των επισκεπτών στο σούπερ μάρκετ. Ο κ. Περδίκης επιβεβαιώνει ότι το φαινόμενο εμφανίστηκε φέτος πιο έντονα από κάθε άλλη χρονιά: επισκέπτες που διαμένουν σε ενοικιαζόμενα δωμάτια μαγειρεύουν μέσα, ενώ ακόμη και πούλμαν σταματούν στα μεγάλα σούπερ μάρκετ και οι επιβάτες ψωνίζουν.

Το αποτέλεσμα είναι σε βάρος των επαγγελματιών της εστίασης, οι οποίοι — όπως τονίζει — δεν αύξησαν τις τιμές τους και «τους αξίζει ένα μπράβο» γι’ αυτό. Παράλληλα, τα τουριστικά καταλύματα αντιμετωπίζουν τη δική τους πίεση: αυξημένα λειτουργικά κόστη, ακριβότερα ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα και τιμές βενζίνης που, όπως σημειώνει, φτάνουν τα 2,44 ευρώ όταν στην Κρήτη είναι 2,10 — διαφορά που αποδίδεται στο ότι τα πρατήρια λειτουργούν υπό εταιρείες που «βάζουν ό,τι θέλουν».

Η οικονομική πίεση στον επισκέπτη

Κεντρικό σημείο της ανάλυσης είναι η αγοραστική δύναμη του επισκέπτη. Ο κ. Περδίκης περιγράφει τη λογική του ξένου τουρίστα ως εξής: έχει υπολογίσει ένα συγκεκριμένο ποσό για τις διακοπές του, και όταν οι τιμές αυξηθούν — στο ρεύμα, στα καύσιμα, στα βασικά αγαθά — περιορίζει: λιγότερες μέρες, λιγότερα γεύματα έξω, λιγότερα ψώνια. «Το οικονομικό είναι σχεδόν το νούμερο ένα», υπογραμμίζει.

Παράλληλα, περιγράφει την καθημερινή πίεση των νοικοκυριών: ένα ταξίδι στο σούπερ μάρκετ φτάνει εύκολα τα 30–40 ευρώ, ενώ με γεμάτη σακούλα ξεπερνά τα 60–70, τη στιγμή που ένας μισθός είναι 900–1.000 ευρώ.

Η επόμενη σεζόν: συγκρατημένη αισιοδοξία

Για το 2027, ο κ. Περδίκης δηλώνει ότι είναι νωρίς για ασφαλείς προβλέψεις, αν και οι κρατήσεις παρουσιάζουν «αξιολογική ροή» προς το παρόν. Τα πρώτα σοβαρά μηνύματα αναμένονται από την αρχή της νέας χρονιάς, ενώ σημείο αναφοράς αποτελούν η World Travel Market και η Περουτζιά.

Οι παράγοντες αβεβαιότητας που εντοπίζει είναι:

• Η τιμή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, με επιπτώσεις στο κόστος θέρμανσης αλλά και στην ψυχολογία των Βόρειων αγορών.
• Οι γεωπολιτικές εξελίξεις, με αναφορά στο καλώδιο και τις τουρκικές κινήσεις που, όπως λέει, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ζήτημα ενόψει της επόμενης σεζόν.
• Η γενικότερη οικονομική κατάσταση, που λειτουργεί ως ο βασικότερος ανασταλτικός παράγοντας.

Χωροταξικό και θαλάσσια πάρκα: «μια μείωση για τον τόπο»

Το πιο έντονο τμήμα της τοποθέτησης αφορά το χωροταξικό και τα θαλάσσια πάρκα. Ο κ. Περδίκης υποστηρίζει ότι αν ψηφιστεί το νομοσχέδιο, 24 παραλίες στην Κεφαλονιά βγαίνουν εκτός — μαζί με μία στην Κέρκυρα, μία στη Λευκάδα και μία στη Ζάκυνθο — και θέτει το ερώτημα πώς θα καλυφθούν οι ανάγκες των επισκεπτών.

Τα σημεία που θέτει:

• Οι επιπτώσεις στην εστίαση και τα καταλύματα, αν οι παραλίες που βγαίνουν εκτός είναι οι πιο λειτουργικές.
• Η ασυμμετρία μεταξύ των νησιών, με το ερώτημα γιατί ο περιορισμός πλήττει δυσανάλογα την Κεφαλονιά.
• Η επιφύλαξη απέναντι στον τρόπο με τον οποίο τεκμηριώνεται η προστασία των παραλιών, περιλαμβανομένης αφήγησης για παραλία όπου, όπως λέει, δεν είχε δει ποτέ αυγά χελώνας.
• Οι επενδύσεις που κρέμονται σε μια κλωστή, αφού το ίδιο διάστημα υπόσχεται κανείς ότι θα φέρει επενδύσεις και καταλύματα υψηλότερης ποιότητας.
• Η νομική εκκρεμότητα των αγροτικών δρόμων, όπου δρόμοι που ασφαλτοστρώθηκαν από τον Δήμο κρίνονται παράνομοι, με αποτέλεσμα καταλύματα σε αυτούς να μην μπορούν να βγάλουν ούτε μελέτη ούτε επέκταση. Όπως λέει, η ευθύνη δεν μπορεί να πέφτει στον υπάλληλο της πολεοδομίας που τηρεί τον νόμο.
• Η πρόταση για προσφυγή σε αγωγή κατά του Ελληνικού Δημοσίου, από τα σωματεία, για αποζημιώσεις.

Το brand name και η ταυτότητα του νησιού

Ο κ. Περδίκης ασκεί κριτική στη συζήτηση περί brand name της Κεφαλονιάς, σημειώνοντας ότι το νησί έχει από μόνο του πάρα πολλά για να προσφέρει και δεν χρειάζεται να «καπηλεύεται» τον Οδυσσέα για την τουριστική του ταυτότητα. Αναφέρεται ακόμη σε έντυπα του Περιφερειάρχη, τα οποία, όπως λέει, προχώρησαν με απευθείας ανάθεση παρά τις αντιρρήσεις του Περιφερειακού Συμβουλίου.

Επισημαίνει επίσης την άνιση κατανομή των πόρων, με την Κέρκυρα να απορροφά το 70% και τα υπόλοιπα νησιά του Ιονίου να μοιράζονται το 30%, τη στιγμή που οι ανάγκες είναι αντίστοιχες.

Νέοι, σπουδές και η επόμενη μέρα

Το κλείσιμο της συζήτησης ήταν αφιερωμένο στο μέλλον του τόπου και στα νέα παιδιά:

• Η υποβάθμιση των σπουδών στο Ληξούρι, με αναφορά σε σύνολο παιδιών που έφυγε και στην πρόβλεψη για 40% λιγότερους φοιτητές έως το 2030, λόγω υπογεννητικότητας.
• Το κόστος σπουδών στα αστικά κέντρα, όπου ένα ενοίκιο φοιτητικής κατοικίας μπορεί να φτάνει τα 800 ευρώ, τη στιγμή που οικογενειακό εισόδημα είναι 1.200–1.500 ευρώ.
• Η φυγή των νέων, που είναι μορφωμένοι, ξέρουν ξένες γλώσσες και βλέπουν τις ευκαιρίες αλλού. «Τα νέα παιδιά τα έχουμε στην άκρη», λέει.

Το αίτημά του είναι να αφεθεί μια παρακαταθήκη: ένας τόπος όπου τα παιδιά θα μπορούν να μείνουν και να εργαστούν. Όπως υπογραμμίζει, αν τα καταλύματα και οι επιχειρήσεις των γονιών δεν έχουν αύριο ούτε παραλία ούτε νόμιμο δρόμο, το ερώτημα που θα αντιμετωπίσουν οι επόμενες γενιές δεν είναι αναπτυξιακό — είναι επιβίωσης.

Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη.

Διονύσης Περδίκης: «Δεν έχουμε θέμα αριθμών, έχουμε θέμα ταμείου»

Συνέντευξη στον Σάκη Βούτο — «Το Βήμα του Πολίτη», Ionian Galaxy 90.8

Ο τουριστικός πράκτορας και πρώην δημοτικός σύμβουλος Διονύσης Περδίκης μίλησε στην εκπομπή «Το Βήμα του Πολίτη» για την εικόνα της φετινής σεζόν, τα στοιχεία που παρουσιάζονται για την κίνηση στο Ληξούρι, το χωροταξικό και το μέλλον των νέων του τόπου.

Ερ.: Κύριε Περδίκη, υπάρχει μια εκκρεμότητα με το θέμα του δικτύου. Ξεκαθάρισε, τελείωσε;

Απ.: Δεν είμαστε σε εκκρεμότητα — αναμένουμε απάντηση. Πέντε μήνες έχουν περάσει. Το να καθαρίσουν το θέμα είναι δική τους υπόθεση. Το να αναγνωρίσουν το λάθος και να το διορθώσουν είναι θέμα που πρέπει να γίνει. Το λογικό είναι αυτό.

Ερ.: Βγάλατε ανακοίνωση με την οποία αμφισβητείτε την ανάγνωση των 200.000 επισκεπτών στη γραμμή Ληξούρι–Αργοστόλι και ζητάτε συγκρίσεις με προηγούμενες χρονιές και στοιχεία από επαγγελματίες. Γιατί;

Απ.: Ας αφήσουμε το νούμερο των 200.000 — μπορεί να είναι και 250.000. Το θέμα είναι ότι όταν βγάζεις ένα δημοσίευμα και λες ότι 200.000 άνθρωποι πέρασαν από τη γραμμή Ληξούρι–Αργοστόλι στην καρδιά του καλοκαιριού, δεν μπορείς να το συνοδεύεις έτσι. Πρέπει να το αναλύσεις λίγο. Οι 200.000 στην καρδιά του καλοκαιριού δεν είναι τίποτα φοβερό και τρομερό. Αν αναλογιστεί κανείς τις κλίνες που έχει το Ληξούρι, τις αλλαγές που γίνονται κάθε εβδομάδα, θα δει ότι υπολειπόμαστε κιόλας — χωρίς να μετράμε αυτούς που έρχονται με τα πλοία από την κεντρική Ελλάδα, χωρίς να μετράμε τουρίστες, χωρίς να μετράμε τίποτα. Είναι και τα ξενοδοχεία, είναι και τα ενοικιαζόμενα δωμάτια.

Ερ.: Δηλαδή το νούμερο από μόνο του δεν λέει τίποτα;

Απ.: Δεν λέει τίποτα. Πρέπει να πάρεις στοιχεία για την αγορά — αυτό είναι το βασικότερο. Και αν θέλεις να μιλάς για επιτυχία, θα πρέπει να φέρεις προηγούμενες χρονιές, ακόμα και το ίδιο χρονικό διάστημα, την καρδιά του καλοκαιριού, και να μας πεις: είμαστε πάνω ή είμαστε κάτω;

Ερ.: Εσείς πάντως, όσες φορές ήρθατε, τι εικόνα αποκομίσατε;

Απ.: Είδα μια μείωση. Και τα πράγματα είναι ακριβώς όπως τα είδα. Το μάτι δεν ξεγελιέται και το μάτι δεν λέει ψέματα. Οι λόγοι είναι πολλοί — δεν είναι μόνο ότι υπάρχουν τέτοια στοιχεία πανελλαδικά. Είναι και λόγω ακρίβειας, και λόγω του ενός, και λόγω του άλλου. Το Ληξούρι όμως παρουσιάζει και οδυνηρά άλλα προβλήματα.

Ερ.: Τι εννοείτε;

Απ.: Η μείωση της επισκεψιμότητας στο Ληξούρι σαν πόλη είναι δεδομένη. Αν ρωτήσετε μαγαζιά εστίασης το πρωί — εγώ έρχομαι από το Αργοστόλι για πρωινά — θα σας πουν ότι αυτά που ξέραμε δεν υπάρχουν. Το μεσημέρι που ερχόταν κόσμος για να φάει στο Ληξούρι, δεν υπάρχει. Η επισκεψιμότητα προς την πόλη του Ληξουρίου — το τονίζω, την πόλη — ήταν μειωμένη κατά κόρυφας.

Ερ.: Μόνο οικονομικοί οι λόγοι;

Απ.: Όχι, δεν είναι μόνο οικονομικοί. Θα σας πω μαρτυρίες ξεναγών κρουαζιεροπλοίων, οι οποίοι ήρθαν μία, δύο, τρεις φορές και αυτό που μας είπαν είναι: «παιδιά, χάσαμε τη μέρα μας ερχόμενοι στο Ληξούρι για δύο-τρεις ώρες». Δεν είχαν κάτι να δουν, να τους τραβήξει, να πουν ότι πέρασαν ευχάριστα την ώρα τους. Κατά τα άλλα θέλουμε να φέρουμε κρουαζιερόπλοια.

Ερ.: Μπορεί το Ληξούρι να υποδεχθεί κρουαζιερόπλοια;

Απ.: Αυτά είναι όνειρα. Γιατί αν έρθει το κρουαζιερόπλοιο, πρώτον θα μείνει αρόδου — δεν θα βγουν όλοι. Ξέρουμε πολύ καλά τι γίνεται με τα αρόδου· τα έχουμε συζητήσει με τους καπετάνιους και έχουμε ρωτήσει τον ΔΕΟ. Και κατά δεύτερον, θα τους πάνε την εκδρομή την οποία κλείνει το πλοίο — δηλαδή προς τη Σάμη. Η Σάμη από το Ληξούρι απέχει 42 χιλιόμετρα· από το Αργοστόλι 28. Το έχουν οι πινακίδες, το λέει και το GPS. Δεν συμφέρει την εταιρεία να κάψει επιπλέον καύσιμα και να ταλαιπωρήσει τον επιβάτη.

Ερ.: Υπάρχουν σημεία που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν;

Απ.: Θα μπορούσε να έχει σημεία επισκέψιμα για τουρίστες κρουαζιεροπλοίων, όπως και για τους τουρίστες που μένουν στα ξενοδοχεία ή στα σκάφη. Το οποίο όμως είναι αναξιοποίητο. Στην Κουνόπετρα βγάλαμε μια ταμπέλα που δεν υπήρχε — υπήρχε μια ταμπέλα που είχε σαπίσει και είχε μείνει μόνο το κοτσάνι. Και να λέμε τώρα ότι θα πάνε τα λεωφορεία στο «Ξι» που δεν υπάρχει, ή στην Κουνόπετρα, και δεν θα μπορέσουν να στρίψουν και να γυρίσουν πίσω — αυτά είναι αστειότητες. Δεν είναι σοβαρά πράγματα.

Ερ.: Υπάρχει και θέμα ασφάλειας;

Απ.: Βεβαίως. Είναι θέμα ασφάλειας, είναι θέμα το αν ο καπετάνιος θα αποφασίσει να δέσει το πλοίο και αν του παρέχει την ασφάλεια. Και βλέπετε ότι πέφτουν δύο και τρία κρουαζιερόπλοια μαζί και βγαίνει όλος ο κόσμος μέσα από εκεί, γιατί κάποιοι ηλικιωμένοι δεν μπορούν να κατέβουν στις λάντζες. Χάνουμε έσοδα και χάνουμε κίνηση. Και πέφτει και το άλλο: κόσμος περιμένει στον ήλιο τρεις ώρες και αγανακτεί χειρότερα. Χαλάμε την εικόνα μας. Δεν είναι ένα και δύο.

Ερ.: Πώς πήγε το Ληξούρι με Έλληνες;

Απ.: Λίγα πράγματα. Πολύ λίγα πράγματα και σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα. Ουσιαστικά το Ληξούρι με Έλληνες δούλεψε γύρω στις 5 Αυγούστου μέχρι τις 22-23, που είναι οι Παναγιές, και μετά τέλος — εξαφανίστηκαν.

Ερ.: Ακούγεται ότι ακρίβυναν τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια.

Απ.: Τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια δεν ακρίβυναν. Έχουν παραμείνει στην ίδια τιμή. Και τα δρομολόγια του Αργοστολίου δεν είχαν αυξηθεί — τώρα δεν ξέρω τι θα κάνουν λόγω χειμώνα, αλλά δεν παίρνει αυτό τον ρόλο. Είναι τα καύσιμα, είναι τα διόδια, είναι πολλά άλλα που συνέτειναν.

Ερ.: Πώς βλέπετε την επόμενη χρονιά;

Απ.: Τα πράγματα προς το παρόν δείχνουν να μην έχουν επηρεαστεί. Είναι πολύ νωρίς βέβαια ακόμα, αλλά οι κρατήσεις έχουν μια αξιολογική ροή. Πιστεύω ότι τα πρώτα σοβαρά μηνύματα θα τα πάρουμε από την αρχή της νέας χρονιάς. Πάντα έτσι γίνεται — World Travel Market και Περουτζιά. Εκεί πιστεύω ότι όλοι θα είναι συγκρατημένοι, γιατί κανείς δεν ξέρει πώς θα περάσει ο χειμώνας και τι θα γίνει.

Ερ.: Τι σας ανησυχεί περισσότερο;

Απ.: Το οικονομικό είναι σχεδόν το νούμερο ένα. Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση με το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, και ο κόσμος ξοδέψει τα πάντα για να ζεσταθεί — μιλάμε για βασικές ανάγκες — αυτό θα έχει σοβαρό αντίκτυπο. Και από εκεί πέρα, αν τα πράγματα με τους πολέμους δεν επιδεινωθούν. Είμαι συγκρατημένος για πολλά θέματα, και το πρόσφατο ταξίδι δεν είναι και τόσο ευχάριστο: οι Τούρκοι έχουν εγκλωβιστεί με το θέμα του καλωδίου και προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα θέμα· αν το δημιουργήσουν, θα έχουμε θέμα και για το επόμενο καλοκαίρι του τουρισμού μας. Όλα παίρνουν τον ρόλο τους.

Ερ.: Είδατε τη στροφή του κόσμου στα σούπερ μάρκετ;

Απ.: Ναι, πιο έντονα από κάθε χρονιά. Αυτό είναι γεγονός. Έβλεπα ακόμη και τα πούλμαν που σταματούν στα μεγάλα σούπερ μάρκετ και ψώνιζαν όλοι όσοι ήταν μέσα. Και κάποιοι δεν το παραδέχονται, λένε ότι δεν είναι έτσι. Είναι εις βάρος όμως των επαγγελματιών — γιατί πώς θα δουλέψουν οι άνθρωποι, παρόλο που δεν αύξησαν τις τιμές τους και τους αξίζει ένα μπράβο, πρέπει να τα πούμε κι αυτά: μπορούσαν να αυξήσουν και δεν το έκαναν.

Ερ.: Η εστίαση, δηλαδή, έχει πρόβλημα.

Απ.: Σοβαρό πρόβλημα από εδώ και πέρα. Είναι και τα καύσιμα, είναι και τα τουριστικά, είναι πολλά — δεν είναι μόνο ένα, είναι ολόκληρη αλυσίδα. Θα πάρει και ένα ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο που δεν παίρνει, γιατί είναι ακριβή η βενζίνη: 2,44 εδώ και 2,10 στην Κρήτη. Δεν μπορώ να καταλάβω αυτή τη διαφορά. Το κακό είναι στα πρατήρια — είναι οι εταιρείες τώρα, και οι εταιρείες είναι ανεξέλεγκτες και βάζουν ό,τι θέλουν. Πώς θα πάρει ο άλλος ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο να βάλει βενζίνη με 2,50 ευρώ; Είναι απαράδεκτο. Δεν αντέχει ο κόσμος — έχει περάσει τα όριά του.

Ερ.: Στα σούπερ μάρκετ;

Απ.: Μεγάλα ζόρια. Κάθε μέρα αλλάζουν τιμές. Κάτω από 30-40 ευρώ δεν μπορεί να μη σου φύγουν. Πώς θα ζήσει ο κόσμος; Και λέω τα οικονομικά, δεν λέω να γεμίσεις τη σακούλα — γιατί άμα τη γεμίσεις θα πάει πάνω από 60-70 ευρώ. Άμα χαλάς 60-70 ευρώ την ημέρα με 900 και 1.000 ευρώ που παίρνει ένας, πώς θα αντέξει ο άνθρωπος;

Ερ.: Αυτό πώς επηρεάζει τον τουρίστα;

Απ.: Και ο τουρίστας δεν τα υπολογίζει όπως εμείς. Δεν έχει άνοιγμα. Έχει αφήσει ένα απόθεμα στην άκρη και λέει: με αυτό θα πάω διακοπές. Όταν όμως οι αυξήσεις δεν είναι 3% ή 5%, μιλάμε για αυξήσεις στο ρεύμα και στα καύσιμα 40%, 50%, 60% — ο άλλος συνειδητοποιεί ότι τα 1.000 ευρώ που υπολόγιζε δεν θα τα χαλάσει 1.000, θα χαλάσει 700, θα χαλάσει 500, για να του μείνουν 500 να περάσει τον χειμώνα. Αυτούς τους υπολογισμούς κάνει.

Ερ.: Μιλάμε δηλαδή και για λιγότερες διανυκτερεύσεις.

Απ.: Και αυτό είναι πολύ χειρότερο. Δεν κάθισε μια εβδομάδα, όπως παλιά. Το οικονομικό πακέτο του ξένου είναι συγκεκριμένο: «εγώ έχω 1.000 ευρώ για διακοπές». Αν εσύ μου πας το δωμάτιο πάνω, ή το φαγητό στο θεό, τι θα κάνω; Θα μείνω λιγότερες μέρες, θα φάω λιγότερες φορές έξω, θα ψωνίσω λιγότερα σουβενίρ.

Ερ.: Σας ενοχλεί ο τρόπος που παρουσιάζεται το «14% παραπάνω κόσμος»;

Απ.: Το 14%, αν το υπολογίσεις με τις μικρότερες διανυκτερεύσεις, είναι το ίδιο πράγμα. Μας λένε «σας φέραμε κόσμο». Τι κόσμο φέρατε, όταν φέρνετε κόσμο για λιγότερες μέρες; Το ίδιο πράγμα είναι. Και το περίεργο είναι ότι δεν μπορεί όλη η Ελλάδα να λέει αυτό το πράγμα χωρίς να ψάχνει την ποιότητα πίσω από αυτές τις αυξήσεις — τι μένει στον τόπο. Το ταμείο είναι το κριτήριο. Αν το ταμείο είναι το ίδιο, το αποτέλεσμα είναι λιγότερο.

Ερ.: Πού μπορεί να φανεί η αλήθεια;

Απ.: Από την Τράπεζα της Ελλάδος και τις υπόλοιπες τράπεζες βγαίνουν τα έσοδα από τον τουρισμό, και θα μάθουμε ακριβώς. Και το βασικότερο: από τον Δήμο μπορείς να πάρεις τα στοιχεία των απορριμμάτων και βλέπεις αμέσως τις ποσότητες που αντιστοιχούν στον κόσμο που έρχεται. Είχα προηγουμένως στην Ιθάκη τον αντιδήμαρχο, ο οποίος μου έλεγε: πέρυσι 17 τόνοι, φέτος 22 με 25 — που σημαίνει αύξηση του κόσμου. Υπάρχουν στοιχεία, λοιπόν, αν θέλουμε να το ψάξουμε σοβαρά. Το να πετάς ένα νούμερο για να παίξεις την πολιτική σου, δεν λέει τίποτα.

Ερ.: Ας περάσουμε στο χωροταξικό. Τι σημαίνει για τον τόπο;

Απ.: Βγαίνουν εκτός 24 παραλίες στην Κεφαλονιά — και μία στην Κέρκυρα, μία στη Λευκάδα, μία στη Ζάκυνθο. Πώς θα καλυφθούν οι ανάγκες των επισκεπτών; Είναι μια μείωση για τον τόπο, ακριβώς την ώρα που ο ίδιος υπόσχεται ότι θα φέρει επενδύσεις και καταλύματα υψηλότερης ποιότητας. Πρέπει να υπολογίσουμε πού θα πάνε οι επισκέπτες, με τις νέες διατάξεις για κατοικίες και καταλύματα.

Ερ.: Αμφισβητείτε και τον τρόπο που τεκμηριώνεται η προστασία;

Απ.: Υπάρχουν επιφυλάξεις. Μου λένε για παραλίες που υποτίθεται ότι πρέπει να προστατευτούν, και ξέρω παραλία όπου δεν είδα ποτέ αυγά χελώνας. Και μου λένε ότι θα δημιουργηθεί πρόβλημα σε παραλίες με πολύ κόσμο, με δυνατότητα να υποδεχθούν τόσες χιλιάδες. Αν ψηφιστεί αυτό, έχει συνέπειες στους επιχειρηματίες και στους εργαζόμενους της περιοχής.

Ερ.: Υπάρχει και η εκκρεμότητα με τους αγροτικούς δρόμους;

Απ.: Υπάρχει. Δρόμοι που ασφαλτοστρώθηκαν από τον Δήμο κρίνονται παράνομοι, με αποτέλεσμα καταλύματα που βρίσκονται σε αυτούς να μην μπορούν να βγάλουν ούτε μελέτη ούτε επέκταση. Δεν μπορεί η ευθύνη να πέφτει στον υπάλληλο της πολεοδομίας, ο οποίος τηρεί τον νόμο. Τι θα κάνουμε; Θα στραφούμε εναντίον τους; Και υπάρχει πρόταση από τα σωματεία για αγωγή και αποζημιώσεις από το Ελληνικό Δημόσιο — αυτό προχωράει.

Ερ.: Για το brand name της Κεφαλονιάς τι λέτε;

Απ.: Το νησί έχει από μόνο του πάρα πολλά για να προσφέρει και δεν χρειάζεται να καπηλευόμαστε τον Οδυσσέα. Δεν χρειάζεται να πάρουμε το όνομα κάποιου για να το κάνουμε brand name. Υπάρχουν έντυπα που προχώρησαν με απευθείας ανάθεση από τον Περιφερειάρχη, παρά τις αντιρρήσεις του Περιφερειακού Συμβουλίου. Και υπάρχει και το ζήτημα της κατανομής: η Κέρκυρα παίρνει το 70% και τα υπόλοιπα νησιά του Ιονίου μοιράζονται το 30%, ενώ οι ανάγκες είναι αντίστοιχες.

Ερ.: Και το Ληξούρι ειδικότερα — τι μένει;

Απ.: Ό,τι χάνει το Ληξούρι δεν το κερδίζει κανείς. Δίνουμε μάχη για θέματα που θα έπρεπε να είχαν λυθεί. Και δεν μπορούμε να απευθυνθούμε σε σοβαρούς ανθρώπους με αυτά τα πράγματα, γιατί ο κόσμος βλέπει, ο κόσμος ξέρει. Ο ένας στον άλλον θα το μεταφέρει — με την τεχνολογία, σε δύο λεπτά το έχουν μάθει όλοι.

Ερ.: Πώς βλέπετε το θέμα των σπουδών και των νέων;

Απ.: Με μεγάλη ανησυχία. Έφυγε μεγάλος αριθμός παιδιών και οι προβλέψεις μιλούν για 40% λιγότερους φοιτητές έως το 2030, λόγω υπογεννητικότητας. Ένα ενοίκιο φοιτητικής κατοικίας φτάνει τα 800 ευρώ, όταν οικογενειακό εισόδημα είναι 1.200 με 1.500. Τα νέα παιδιά τα έχουμε στην άκρη — είναι μορφωμένα, ξέρουν ξένες γλώσσες, βλέπουν τις ευκαιρίες αλλού. Και φεύγουν.

Ερ.: Τι θα θέλατε να μείνει από όλη αυτή τη συζήτηση;

Απ.: Μια παρακαταθήκη. Έναν τόπο όπου τα παιδιά μας θα μπορούν να μείνουν και να δουλέψουν. Γιατί αν τα καταλύματα και οι επιχειρήσεις των γονιών δεν έχουν αύριο ούτε παραλία ούτε νόμιμο δρόμο, τότε το ερώτημα που θα αντιμετωπίσουν οι επόμενες γενιές δεν είναι αναπτυξιακό. Είναι ερώτημα επιβίωσης.

Πηγή