«Λατρεύω τη σωματική άσκηση, τον καθαρό αέρα, τη συντροφικότητα και την έξαψη», έγραψε η πολωνίδα ορειβάτισσα Βάντα Ρουτκιέβιτς, μία από τις θρυλικές μορφές της ορειβασίας. Στις 16 Οκτωβρίου 1978, κατέκτησε την κορυφή του Έβερεστ και έγινε η τρίτη γυναίκα που ανέβηκε στην ψηλότερη κορυφή του κόσμου και η πρώτη από την χώρα της που πέτυχε αυτό το κατόρθωμα. Η Ρουτκιέβιτς θα συμπληρώσει ακόμη επτά αναρριχήσεις πάνω από τα 8.000 μέτρα και θα καθιερωθεί ως μια από τις κορυφαίες ορειβάτισσες όλων των εποχών.

Γεννημένη στις 4 Φεβρουαρίου 1943 στο χωριό Πλουγκάνι, που σήμερα ανήκει στην Λιθουανία, σπούδασε ηλεκτρομηχανολογία στο Πολυτεχνείο του Βρότσλαβ. Ανακάλυψε τυχαία την ορειβασία το 1961, όταν ξέμεινε από καύσιμα η μοτοσυκλέτα της και ο πρώτος άνθρωπος που σταμάτησε να την βοηθήσει ήταν λάτρης της ορειβασίας και την προκάλεσε να ανεβούν μαζί στο βουνό Γκόρι Σοκόλε της Πολωνίας.

Δέκα χρόνια μετά το κατόρθωμά της στο Έβερεστ, έγινε η πρώτη γυναίκα που κατέκτησε την δεύτερη ψηλότερη κορυφή του κόσμου, την Κ2 της οροσειράς Κορακορούμ της Ασίας, χωρίς μάλιστα να χρησιμοποιήσει οξυγόνο. Δύο από τους συντρόφους της χάθηκαν κατά την διάρκεια της αποστολής, αλλά αυτό δεν την εμπόδισε να κάνει πραγματικότητα το όνειρό της.

Η Ρουτκιέβιτς έγραψε βιβλία και σκηνοθέτησε ντοκιμαντέρ για τα κατορθώματά της. Υπερασπίστηκε με πάθος τις ορειβάτισσες απέναντι στο πατρονάρισμα των ανδρών συναδέλφων τους και οργάνωσε αρκετές αμιγώς γυναικείες αποστολές. Το 1990, ανακοίνωσε ένα φιλόδοξο στόχο να αναρριχηθεί σε οκτώ κορυφές άνω των 8.000 μέτρων μέσα σε ένα χρόνο, ένα πρόγραμμα που ονόμασε «Καραβάνι των Ονείρων». Δεν τα κατάφερε, καθώς χάθηκε σε ανάβαση στην κορυφή Καντσεγιούνγκα των Ιμαλαϊων, την τρίτη ψηλότερη κορυφή του κόσμου, στις 12 Μαΐου 1992.

Αν και δεν έκανε πραγματικότητα το όνειρό της, η Βάντα Ρουτκιέβιτς συνέχισε να εμπνέει γενιές αναρριχητών που θέλησαν να ακολουθήσουν τα βήματά της.