«Το έθιμο με «το σπάσιμο της στάμνας», μετά την Α΄ Ανάσταση, στο λιθόστρωτο» (ΦΩΤΟ & ΒΙΝΤΕΟ) Γράφει η Αναστασία Κανάκη
Η Κοινωφελής Επιχείρηση του Δήμου Κεφαλονιάς, σε συνεργασία με τους επαγγελματίες του Λιθοστρώτου και το Λύκειο των Ελληνίδων (παράρτημα Αργοστολίου), μετά την Α΄ Ανάσταση, αναβίωσαν το έθιμο «Το σπάσιμο της στάμνας» σήμερα, στο λιθόστρωτο!
Οι Φιλαρμονικές της Κ.Ε.ΔΗ.ΚΕ. Αργοστολίου «Διονύσιος Λαυράγκας» και της Σάμης «Θέμος Αμούργης», παιάνισαν χαρμόσυνα στο Λιθόστρωτο έξω από τον Άγιο Σπυρίδωνα, το Λύκειο Ελληνίδων μοίρασε κεριά και η γιορτή συνεχίστηκε με Περατζάδα και κατάληξη στην πλατεία Καμπάνας, όπου πλήθος Κεφαλονιτών κι όχι μόνο, παρακολούθησε τους αδελφούς Καραβιώτη, τις μπάντες και το Λύκειο Ελληνίδων να πραγματοποιούν πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα!
Ο Δήμαρχος Κεφαλλονιάς Αλ. Παρίσης, ο Αντιπεριφερειάρχης Π. Δρακουλόγκωνας, ο Πρόεδρος της ΚΕΔΗΚΕ Α. Κωνσταντάκης, ο Αντιδήμαρχος Τουρισμού Β. Κεκάτος, ο Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού Σ. Γαλιατσάτος, ο Πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου Γ. Τζωρτζάτος έδωσαν το “παρών” και συμμετείχαν στο έθιμο σπάζοντας στάμνες. Δείτε όλα τα βίντεο:
Λιθόστρωτο (ευχές από πολιτικούς): http://youtu.be/u2JWOXnP87c
Σπάσιμο στάμνας (Αγ. Σπυρίδωνας): http://youtu.be/Sq1T5GVhG_A
Σπάσιμο στάμνας (Πλατεία Καμπάνας): http://youtu.be/l-4CkdInIbo
Φιλαρμονική: http://youtu.be/G1pEypr_L4Y
«Το έθιμο διατηρήθηκε σε όλα τα νησιά των Επτανήσων, ιδίως κατά την περίοδο της Βενετοκρατίας, κατηγορήθηκε λανθασμένα ως ξενόφερτο από τη Δύση, επειδή παρόμοια έθιμα με αναπαραστάσεις θορυβώδεις έχουν και οι Καθολικοί. Το έθιμο ελάττωσε κατά τον 20ο αιώνα την κοινωνική και θρησκευτική τέλεσή του, ενώ διατηρείται αδιαλείπτως από παλιά στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, στα Μονοπολάτα, με τον εθιμικό τίτλο «Το κομμάτι», καθώς υπάρχουν μικροαναφορές για τη τέλεσή του και σε άλλους ναούς του νησιού μας.
Αναφέρεται σε παλιά γραπτή μαρτυρία από ξένο περιηγητή στο νησί μας, το 1829 «Το μέγα Σάββατον όταν ψάλλεται εις την Εκκλησίαν το ανάστα ο Θεός, ρίπτουσιν έξω των οίκων αγγεία ακέραια ή ημίθραυστα. Δεν διαβαίνουσιν επάνω των συντριμμάτων, αλλά τα μετατοπίζουσιν, αν πρέπη αναγκαίως να διέλθωσιν εκείθεν».
Το θορυβώδες σπάσιμο του πήλινου αγγείου πέρασε με τη μαγική και λειτουργική σημασία του, στη σύγχρονη εθιμική πράξη που κάνουμε, όταν ή σορός του νεκρού «φεύγει» από την οικία του για το ναό και ο τελευταίος της ακολουθίας των οικείων του, ρίπτει έξω από το σπίτι ένα πιάτο, για να σπάσει με σκοπό να σταματήσει το κακό».
