Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ… ΠΡΙΝ ΑΠΟ 31 ΧΡΟΝΙΑ Ο ΜAΙΚΛ ΤΖΟΡΝΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΣΕ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΝΤΕΜΠΟΥΤΟ ΣΤΟ NBA. ΜΙΑ ΝΕΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΟΛΙΣ ΕΜΦΑΝΙΖΟΤΑΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ…
Καλοκαίρι του 1984. Εχοντας κρεμάσει το χρυσό μετάλλιο από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Αντζελες στο σπίτι του, ο Μάικλ Τζόρνταν πέρναγε ξέγνοιαστα πριν ενσωματωθεί στις προπονήσεις του Σικάγο. Τον μήνα μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες και πριν ενσωματωθεί στους Μπουλς ο νεαρός Μάικ ξύπναγε το πρωί για να τρέξει και να παίξει γκολφ. Το απόγευμα έβρισκε φίλους από το North Carolina για μερικά μονά (Τζέιμς Γουόρθι, Φιλ Φορντ, Μάικ Ο’Κόρεν κ.α.).
Αργότερα το βράδυ συνέχιζε τα μαθήματά του για να πάρει το πτυχίο από το North Carolina. «Αυτός είναι ο τρόπος μου για να χαλαρώνω». Προφανώς και οι Μπουλς δεν του έστρωσαν κόκκινο χαλί για να τον υποδεχτούν. Ο Τζόρνταν όσα potentials κι αν είχε παρέμενε ένας rookie. Ωστόσο του έκανε εντύπωση το Lincolnwood Hyatt. Το ξενοδοχείο-στρατηγείο των Bulls κατά την διάρκεια της προετοιμασίας. «Δεν είχα ξαναδεί μοβ κτίριο στην ζωή μου»…
Μπορεί να μην τον υποδέχτηκαν ως τον… Τζόρνταν που έγινε αλλά οι Μπουλς ήξεραν καλά τι είχαν «τσιμπήσει» στο ντραφτ του ’84. Ουσιαστικά δεν υπήρξε ποτέ το ερώτημα εάν το Σικάγο θα βρει θέση για τον μετέπειτα «Καλύτερο Παίκτη Ολων Των Εποχών». Ομως όσο καλό παίκτη κι αν έχεις πάρει στο ντραφτ πότε δεν ξέρεις ποια θα είναι η πορεία του. Αλλά πάντα το training camp είναι μια πολύ σημαντική περίοδος για κάθε αθλητή. Οσο ταλαντούχος κι αν είναι αυτός…
Ο Μάικλ Τζόρνταν στις 26 Οκτωβρίου του 1984 πραγματοποιούσε το ντεμπούτο του στο ΝΒΑ κόντρα στους Μπούλετς. Οι 16 πόντοι, τα 6 ριμπάουντ και οι 7 ασίστ ήταν απλά μια σπίθα για όσα θα συνέβαιναν μετά…
Η πρώτη μέρα στο training camp των Μπουλς στην Πεόρια στο Ιλινόις ήταν ήσυχη. Τα μίντια δεν πολυασχολούνται με τους Μπουλς γιατί οι Καμπς έδιναν την δική τους μάχη για τα πλέι οφ στο μπέιζμπολ.
Ο Μπιλ Μπλερ, βοηθός του Κέβιν Λόκερι, τηλεφώνησε στον Ροντ Θορν. Ο Ροντ Θορν ήταν ο general manager και ο άνθρωπος που ηγήθηκε της ομάδας για ν’ αποκτήσουν οι Μπουλς τον Μάικλ Τζόρνταν στο ντραφτ του ’84. «Ο Μάικλ είχε τρομερή… έκρηξη στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οταν επέστρεψε σ’ εμάς, όπου κι αν πηγαίναμε τον περίμεναν. Οταν έπαιζε διέκρινες τα εκπληκτικά αθλητικά προσόντα που έχει».
«Την πρώτη μέρα του camp δέχθηκα ένα τηλεφώνημα μετά την απογευματινή προπόνηση από τον Μπιλ Μπλερ. Μου είπε “Αυτήν την φορά δεν τα σκάτωσες στο ντραφτ. Aυτός ο τύπος είναι αρκετά καλός»..
Οσο για τον ίδιο τον Τζόρνταν; «Δεν ήξερα τι να περιμένω, αλλά αυτές οι δύο πρώτες μέρες στο camp δεν ήταν άσχημες. Ανυπομονώ για τις επόμενες μέρες». Με τι εντυπωσιάστηκε; «Οι επαγγελματίες παίκτες μπορούν να ξεκουραστούν κατά την διάρκεια των προπονήσεων. Δεν κάθεσαι ΠΟΤΕ εάν παίζεις για τον Ντιν (σ.σ. Σμιθ) και φυσικά δεν θες να το σκεφτείς να το κάνει όταν παίζεις για τον Μπόμπι (σ.σ. Νάιτ)».
Ολοι ήθελαν να τον μάθουν. Ηταν rookie αλλά όλοι έβλεπαν κάτι ξεχωριστό πάνω του. Οπότε σε κάθε ερώτηση μάθαιναν και κάτι καινούργιο για τον Μάικλ Τζόρνταν. Ηταν μόλις οι πρώτες του μέρες ως επαγγελματίας. Οπότε δεν μπορούσες να χαρακτηρίσεις άστοχη την ερώτηση «γιατί βάζεις το λευκό περικάρπιο πιο ψηλά (σ.σ. κοντά στον αγκώνα του);»
«Δεν μπορώ να το έχω πιο χαμηλά. Ο ιδρώτας μπορεί να περάσει στο χέρι μου. Εκεί το βάζω πάντα». Την ώρα που ο Τζόρνταν απάνταγε στις πρώτες του ερωτήσεις ο Λόκερι από την δεύτερη κιόλας μέρα του camp και έφτιαχνε συστήματα στην επίθεση με σκοπό η μπάλα να φτάνει όσο το δυνατόν περισσότερες φορές στα χέρια του…
Μέρα 5η με πρωινή προπόνηση. Με την τσίμπλα στο μάτι ο Μάικλ Τζόρνταν κινείται προς το καλάθι. Σηκώνεται για να καρφώσει, περιστρέφει το κορμί του 180 μοίρες και αφήνει την μπάλα με ανάποδο λέι απ. Ο general manager, Ροντ Θόρν χαμογελά και κουνά το κεφάλι του. Ο τότε συμπαίκτης του Κουιντιν Ντέιλι προσπαθούσε να τον… ματσάρει στην άμυνα.
Τον παίζει άμυνα με δύναμη και λίγο πιο σκληρά. Βάζει και λίγο από την εμπειρία του αλλά δεν… Σε ένα μικρό διάλειμμα ο Ντέιλι πηγαίνει στην άκρη του γηπέδου και μιλάει στον Θορν. «Ο Μάικλ είναι τρομερός. Αλλά μη του πεις ότι το είπα εγώ αυτό». Λίγο αργότερα ο Μάικλ συνεχίζει. Σηκώνεται για ένα σουτ μέσης απόστασης το οποίο θα έκρινε το παιχνίδι στην προπόνηση. Η μπάλα χτυπάει στο στεφάνι αλλά εμφανίζεται ο ίδιος από το… πουθενά για να την σπρώξει στο καλάθι.
«Το είδατε αυτό;», έλεγε με καμάρι ο Θορν ο οποίος έβλεπε την επιλογή του να ξεχωρίζει από τις πρώτες μέρες στην προπόνηση. Την ίδια ώρα ο Ντιρκ Μίνιφιλντ σχολίαζε τα όσα έβλεπε για τον Μάικλ Τζόρνταν. Μικρή παρένθεση. Ο Μίνιφιλντ ήταν ο καλύτερος φίλος του Σαμ Μπάουι. Ο παίκτης που επιλέχθηκε στο νούμερο 2 του ντραφτ στο ’84 (νούμερο 1 επιλέχθηκε ο Χακίμ και νούμερο 3 ο Τζόρνταν) από το Πόρτλαντ.
«Ο Μάικλ είναι απίστευτος. Το Χιούστον (σ.σ. επέλεξε τον Χακίμ) και το Πόρτλαντ θα μετανιώσουν που δεν τον επέλεξαν. Το θέμα είναι πως βελτιώνεται καθημερινά. Εαν συνεχίσει να το κάνει αυτό θα γίνει Σούπερμαν. Για μια στιγμή. Είναι ήδη ο Σούπερμαν», είπε ο Μίνιφιλντ στην 6η μέρα του Τζόρνταν ως επαγγελματίας στην προετοιμασία των Μπουλς. Πριν πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του στο ΝΒΑ. Πολύ πριν γίνει ένας… ροκ σταρ!
Στο δεύτερο φιλικό του παιχνίδι κόντρα στο Κάνσας Σίτι ο Τζόρνταν τελειώνει με 32 πόντους με 10/11 σουτ και 12/13 βολές! «Εάν θεωρείτε ότι ήταν καλός, πρέπει να τον δείτε στις προπονήσεις», έλεγαν μετά το ματς οι άνθρωποι των Μπουλς. Δεύτερη νίκη για ν’ ακολουθήσει και μια τρίτη κόντρα στο Μιλγουόκι με το κοινό να ενθουσιάζεται βλέποντας τον Τζόρνταν. «Δεν έχει απογοητεύσει κανέναν μέχρι στιγμής», είπε ο Λόκερι μετά το ματς.
16η μέρα της προετοιμασίας και ο Τζόρνταν… γεύεται την πρώτη του ήττα ως επαγγελματίας. Το Μιλγουόκι στην ρεβάνς του πρώτου φιλικού νικάει τους Μπουλς. Και καταλαβαίνει ότι μπαίνει σ’ έναν κόσμο με παίκτες που θα χρειαστεί να τους ξεπεράσει. Ο Σίδνεϊ Μονκρίφ του βάζει 19 πόντους ΜΟΝΟ στην τρίτη περίοδο με τον Μάικλ να μονολογεί μετά το ματς «Ενας εξαιρετικός παίκτης. Απλά εξαιρετικός».
Οι Μπουλς πηγαίνουν στο Γκλεν Φολς της Νέας Υόρκης για να αντιμετωπίσουν τους Νικς. Μία πόλη 14.000 κατοίκων. Οι 6.500 από αυτούς γεμίζουν το γήπεδο και βλέπουν το Σικάγο να νικάει 91-90 τη Νέα Υόρκη. Τρεις μέρες αργότερα ο Τζόρνταν πηγαίνει στη Νέα Υόρκη για να παίξει στο Madison Square Garden στην ρεβάνς με τους Νικς.
16.000 κόσμος τρελαίνεται κάθε φορά που ο Τζόρνταν ακουμπάει την μπάλα. Τελείωσε το ματς με 23 πόντους. Κάποια στιγμή στην δεύτερη περίοδο τον παίζει άμυνα ο σούπερσταρ των Νικς, Μπέρναρντ Κινγκ. «Το μόνο που μπορώ να πω είναι πως οι φίλοι του Σικάγο να προετοιμαστούν για κάτι πάρα πολύ καλό». Ο γκαρντ των Νικς Ρόρι Σπάροου καθόταν σε μια γωνιά και έλεγε…«Δώρο Θεού…».
Ο συμπαίκτης του, Ορλάντο Γούλριτζ στην 25η μέρα της προετοιμασίας σχολίασε τα όσα έζησε με τον Τζόρνταν στην Νέα Υόρκη. «Οπου κι αν πηγαίναμε στη Νέα Υόρκη υπήρχε αστυνομία. Ηταν σαν να βρισκόμασταν στο Victory Tour (σ.σ. ήταν οι συναυλίες της οικογένειας Τζάκσον από τον Ιούλιο έως τον Δεκέμβριο του 1984) του Μάικλ Τζάκσον. Αυτός ήταν ο Μάικλ κι εμείς οι Τζάκσονς»…
Οσο πέρναγαν οι μέρες στο training camp των Μπουλς, τα μίντια ανακάλυπταν συνεχώς κάτι καινούργιο για τον Τζόρνταν. Δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι θα γινόταν The Greatest of All Time, αλλά πάντα έψαχναν για νέους ήρωες για νέα είδωλα. Και ο Τζόρνταν έδειχνε να έχει τα προσόντα για να γίνει ένας τέτοιος.
Ηδη οι 17.2 πόντοι που είχε μέσο όρο στο Ολυμπιακό Τουρνουά του Λος Αντζελες ήταν αρκετοί για να τον μάθει περισσότερος κόσμος στην Αμερική. Με χρυσό μετάλλιο στο στήθος θα έμπαινε στο ΝΒΑ. Την 26η μέρα της προετοιμασίας ήρθε μια νέα «ανακάλυψη». Οι δημοσιογράφοι διαπίστωσαν πως φορούσε ένα επιπλέον μπλε σορτσάκι κάτω από αυτό που φορούσε στις προπονήσεις και στα παιχνίδια. Ηταν μπλε και είχε τ’ αρχικά UNC (University of North Carolina).
«Πρέπει να φοράς και κάτι μπλε. Ολο αυτό το κόκκινο. Είναι το χρώμα του διαβόλου. Το μπλε είναι για το παράδεισο»!
Στο πρώτο του παιχνίδι μπροστά στο κοινό του Σικάγο οι Μπουλς χάνουν από το Κάνσας και παρά το γεγονός ότι ο Τζόρνταν έχει πετύχει 25 πόντους (τους περισσότερους στο παιχνίδι) εντούτοις έχει κάνει ένα άσχημο ματς. Στην πρώτη φάση τρώει τάπα, στην δεύτερη κάνει λάθος.
«Είναι μία από αυτές τις νύχτες. Συμβαίνουν κι αυτά», είπε ο ίδιος.
Αλλά δεν ήταν μια τόσο άσχημη μέρα. Μια καινούργια ασημένια BMW τον περίμενε… Ηταν το καινούργιο του αμάξι…
Λίγες ώρες πριν την έναρξη της σεζόν και οι Μπουλς ολοκλήρωναν την προετοιμασία τους. Κάποιοι αντίπαλοι ανέφεραν ήδη πως ο Τζόρνταν αντιδρά μέσα στο γήπεδο σαν κάποιος που δεν πρέπει να τον ακουμπά κανείς.
«Μου έκανε έκπληξη το πόσο physical είναι το παιχνίδι. Πρέπει να μάθω το πως να μην χάνω το στυλ μου αλλά ταυτόχρονα να γίνομαι το ίδιο σκληρός. Δεν είμαι εύθραυστος πάντως. Μπορω να αντέξω το “ξύλο”».
Ο Φρεντ Κάρτερ, βοηθός προπονητή, ήταν λίγο πιο θετικός την προτελευταία μέρα της προετοιμασίας. «Οταν ο Θεός αποφάσισε να δημιουργήσει τον τέλειο μπασκετμπολίστα και να τον στείλει στην Γη, αποφάσισε να τον δώσει στους Τζόρντανς. Αυτοί είπαν “Σε ευχαριστούμε”».
Κι όλα αυτά τα πολύ μεγάλα λόγια το μακρινό 1984. Πριν ακόμα παίξει το πρώτο του παιχνίδι στο ΝΒΑ!
Παραμονή της έναρξης του ΝΒΑ. Οι Μπουλς είχαν μια προπόνηση πολύ νωρίς. Ο ίδιος ο Τζόρνταν ήταν αρκετά απασχολημένος μιας και είχε τις τελευταίες ετοιμασίες για την μετακόμισή του στο νέο του σπίτι. Οι άλλοι Μπουλς ντυνόντουσαν για δείπνο. Ο Τζόρνταν δάνεισε την ζώνη του στον Γούλριτζ και ταυτόχρονα έδειχνε πόσο ικανός είναι στο να δένει γραβάτες.
Τον ίδιο απλά τον απασχολούσε το παιχνίδι με την Ουάσιγκντον την επόμενη μέρα. «Είμαι ανυπόμονος να ξεκινήσουμε. Βαρέθηκα να νικάω παιχνίδια που δεν μετράνε. Είμαι έτοιμος να παίξω…».
Το κοινό απλά τον περίμενε. Και κυρίως τον θαύμαζε. Πολλά χρόνια πριν…
«Ηθελα να εντυπωσιάσω τους συμπαίκτες μου. Τους προπονητές. Τους ιδιοκτήτες. Ολους. Ηθελα να τους κάνω να πουν “Αυτό το παιδί είναι ξεχωριστό. Αυτό το παιδί έχει το μυαλό, τις ικανότητες, το κίνητρο”. Ολη μου η προσπάθεια την πρώτη χρονιά ήταν να βελτιώνομαι συνέχεια. Προσπαθούσα να κερδίζω σε κάθε προπόνηση. Προσπαθούσα να κυριαρχώ στο οτιδήποτε αλλά ποτέ… φωναχτά. Ενιωθα πως μέχρι να κερδίσω το δικαίωμα να μιλήσω δεν θα έβγαζα κουβέντα. Ημουν ο δεύτερος πιο ακριβοπληρωμένος παίκτης της ομάδας αλλά ουδέποτε το έδειξα. Πάντα προσπαθούσα να ντύνομαι καλά αλλά ποτέ δεν ήθελα να ήμουν ο πιο καλοντυμένος. Ηθελα να ζω φυσιολογικά εκτός γηπέδου. Μέσα σε αυτό όμως ήταν business. Ηθελα να ξεχωρίζω».
Και κάπως έτσι ήρθε και το ντεμπούτο του στο ΝΒΑ. Ηταν 26 Οκτωβρίου του 1984. Ο Μάικλ κόντρα στους Μπούλετς. Αν και rookie ο Τζόρνταν είναι ο μοναδικός παίκτης των Μπουλς εκείνο το βράδυ που η Ουάσιγκτον τον παίζει double team! Οι 16 πόντοι (με 5/16 εντός πεδιάς και 6/7 βολές) τα 6 ριμπάουντ και οι 7 ασίστ δεν… έδειξαν ακριβώς αυτό που θα ερχόταν.
Ολα τα υπόλοιπα όμως ήταν εκεί. Από το ντεμπούτο του. Σ’ έναν αιφνιδιασμό. Ταχύτητα, έκρηξη, ντρίμπλα πίσω από την πλάτη, γλώσσα έξω κι ένα εύκολο λέι απ. Το κίνητρο, η κλάση, το ταλέντο. Ηταν εκεί. Από το πρώτο του παιχνίδι στο ΝΒΑ. Εστω και αν ο Γούλριτζ έβαλε 28 και ο Ντέιλι -που δεν έδινε πάσα μιας και είχε καταλάβει πως ο Τζόρνταν θα τον αντικαταστήσει- 25. Οι Μπουλς νίκησαν 109-93 στο παλιό Chicago Stadium. Την πρώτη παράσταση του την είδαν από κοντά 13.913 θεατές. Αργότερα θα τον έβλεπαν δισεκατομμύρια…
Ο Μάικλ Τζόρνταν τελείωσε εκείνη την σεζόν με 28.2 πόντους, 5.9 ασίστ, 6.5 ριμπάουντ, 2,4 κλεψίματα σουτάροντας με 51.5% εντός πεδιάς και με 84.5% στις βολές! Στην πρώτη του σεζόν στο ΝΒΑ σε ηλικία 21 ετών…
«Εχω αστοχήσει σε περισσότερα από 9000 σουτ στην καριέρα μου. Εχω χάσει σχεδόν 300 παιχνίδια. 26 φορές μ’ εμπιστεύτηκαν να πάρω το νικητήριο σουτ κι αστόχησα. Απέτυχα ξανά και ξανά και ξανά στην ζωή μου. Γι’ αυτό πέτυχα».
Ο Μάικλ Τζόρνταν σ’ ένα -από τα δεκάδες- διαφημιστικό 30 δευτερολέπτων (το «Failure») αφηγείται τις απογοητεύσεις που είχε στην καριέρα του. Το πρώτο από τα 26 χαμένα νικητήρια καλάθια ήταν στο δεύτερό του παιχνίδι στο ΝΒΑ! Κόντρα στους Μπακς.
Το Μιλγουόκι προηγείται 108-106 και ο Τζόρνταν σουτάρει για να πάει το παιχνίδι στην παράταση. Air ball! Τέλος αγώνα. Κανένα θαύμα. Ακόμα τουλάχιστον. Γιατί δύο βράδια αργότερα οι Μπακς παίζουν με τους Μπουλς στο Σικάγο. Ο Τζόρνταν σκοράρει 37 πόντους με 13/24, 5 ασίστ και 6 κλεψίματα. Σκοράρει 20 από τους 26 τελευταίους πόντους των Μπουλς! Ο Ροντ Θορν διηγείται…
«Το Μιλγουόκι είχε τον καλύτερο αμυντικό της προηγούμενης χρονιάς. Τον Σίντνεϊ Μονκρίφ. Τον ντούμπλαραν συνέχεια στο δεύτερο ημίχρονο από την μεσαία γραμμή και δεν μπορούσαν να τον σταματήσουν. Είχαν τον Μονκρίφ, τον Τζούνιορ Μπρίτζμαν και τον Ντον Νέλσον έναν γκουρού της άμυνας εκείνη την εποχή. Οτι και εάν έκαναν, εκείνος σκόραρε. Στην τέταρτη περίοδο πρέπει να έβαλε 15, 16, 17 πόντους. Απλά πήρε το παιχνίδι μόνος τους. Κι εγώ σκεφτόμουν “Wow, έχουμε έναν τεράστιο παίκτη εδώ”».
Τα υπόλοιπα τα γνωρίζετε. Για τα όσα πέτυχε, τα όσα έκανε η αυτού Μεγαλειότης Του… Στις 26 Οκτωβρίου ήταν το επαγγελματικό ξεκίνημα μιας νέας θρησκείας. Ενας Θεός γινόταν επαγγελματίας…
Αντί επιλόγου θ’ αφήσουμε τον Μάτζικ Τζόνσον να μιλήσει γι’ Αυτόν. «Είναι πολύ μεγαλύτερος από το ίδιο το παιχνίδι και θα είναι για πάντα εκεί ψηλά. Δεν χρειάζεται καν να παίζει μπάσκετ. Είναι ένας σούπερ, σούπερ, σουπέρσταρ…»
«Κάποιες φορές όταν ξαπλώνω στο κρεβάτι τη νύχτα, εύχομαι να πετάξω σαν τον Μάικλ Τζόρνταν. Οπως ακριβώς το κάνει αυτός. Μόνο για μια φορά. Σκέφτομαι πως αυτό είναι ένα όνειρο. Πιστέψτε με δεν είμαι ο μόνος που ονειρεύεται αυτό το πράγμα. Βλέπετε, ο Μάικλ Τζόρνταν έχει αντίκτυπο πάνω σου ακόμα και όταν κοιμάσαι»
«Για πολλά χρόνια, ήταν ένα υπέροχο όνειρο. Το ξέρω καλά…»



