Τα σκολειά χτίστε

Γεώργιος Ν. Μοσχόπουλος

καθηγητής Πανεπιστημίου, ιστορικός

«Λιτά χτίστε τα, απλόχωρα, μεγάλα

γερά θεμελιωμένα…

…..

και τα παράθυρα των τοίχων

περίσσια ανοίχτε, να ’ρχεται ο κυρ Ήλιος»

(Κωστής Παλαμάς, από το ποίημα «Τα σκολειά χτίστε»

της συλλογής «Πολιτεία και Μοναξιά»)

Για τον ευρύτερο πανελλαδικό χώρο οι αρμόδιοι του Υπουργείου Παιδείας ετοιμάζουν τη νέα μεταρρύθμιση: αντιμεταρρύθμιση για τους συντελεστές κάποιας προγενέστερης μεταρρύθμισης. Και στις τρεις βαθμίδες της εκπαίδευσης και τώρα η τομή. Τα αποτελέσματα (και τα συμπεράσματα), αναμενόμενα. Μετά τη λήξη, βέβαια, ενός ακόμη διαλόγου για την Παιδεία.

Ωστόσο και a priori οι στίχοι του δεύτερου εθνικού ποιητή (έτσι χαρακτηρίστηκε τότε ο Παλαμάς), μετά τον Διονύσιο Σολωμό, για μια Παιδεία λαού και έθνους, με, οπωσδήποτε, στόχευση στην ουσία της παίδευσης του Ελληνόπουλου, παραμένουν ζώντες και διαχρονικά επίκαιροι. Και δεν είχαν, βέβαια, ως λύση του προβλήματος το συμβόλαιο-κώδικα τιμής(!) από τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου – από την Τετάρτη τάξη και άνω, λόγω, υποθέτω, ωριμότητας! –, ούτε την αύξηση του χρόνου του διαλείμματος μεταξύ των ωρών διδασκαλίας για μια μείζονος, δήθεν, αποτελεσματικότητας επίτευξη «ανθρωπινότερου» προγράμματος, καλή ώρα σαν και τώρα. Αλλά ο Παλαμάς, κάνει λόγο για σχολεία «απλόχωρα, μεγάλα» με «περίσσια τα παράθυρα» των τοίχων, για ευχερή την είσοδο του «κυρ Ήλιου», του φωτός της μάθησης. Και υποθέτω ότι ο μεγάλος στοχαστής της ελληνικής λογοτεχνίας παρότρυνε προς μια εκπαίδευση, με δυνατότητα πρόσληψης από ολόκληρο τον μαθητικό πληθυσμό της χώρας: με σχολικές μονάδες της πρωτοβάθμιας, τουλάχιστον, εκπαίδευσης σε κάθε γωνιά, σε κάθε οικισμό, μικρότερο ή μεγαλύτερο, της χώρας, ό,τι δηλαδή η προς αλλότρια αποβλέπουσα κρατική εξουσία μεθοδικά εξαφάνισε με τον «Καποδίστρια» και τον «Καλλικράτη».

Αυτά, βεβαίως, για το ευρύτερο πανελλαδικό πλαίσιο, για μια πατρίδα-Ελλάδα, που σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη μεταπολεμική περίοδο, πλήττεται από την ελλειμματικότητα κοινωνικής συνοχής και του δέοντος ήθους, αδήριτη τραγική συνέπεια των εκάστοτε πολιτικών.

Ωστόσο η Κεφαλονίτικη Πρόοδος, ως γνωστόν, μέσα στο έργο της έχει και την ανάδειξη των τοπικών προβλημάτων και, οπωσδήποτε, την, κατά το δυνατόν, συμβολή της στην επίλυση τούτων. Για την τοπική μας Παιδεία, δηλαδή, ο λόγος. Για μια ομαλή λειτουργία της Εκπαίδευσης, την οποία, πλην των άλλων, κυρίως, έπληξαν οι σεισμοί των αρχών του 2014. Για τα σχολικά κτήρια ακριβέστερα της Α/βάθμιας και της Β/βάθμιας Εκπαίδευσης, ιδιαίτερα στο Ληξούρι, αλλά και στο Αργοστόλι και στην ύπαιθρο του νησιού, που παραμένουν τραυματισμένα από τον Εγκέλαδο (αλλά κριθέντα ως επισκευάσιμα) δύο και πλέον χρόνια από τότε, αναμένοντας την αποκατάστασή τους από την Πολιτεία. Από την ευαισθησία εκείνων δηλαδή (κυβέρνησης και αντιπολίτευσης), που κατ’ εκείνες τις κρίσιμες ώρες των σεισμών του 2014 έσπευσαν στην κυρίως πληγείσα περιοχή του Ληξουρίου και ανταγωνιστικά επιδόθηκαν σε εναγκαλισμούς και περίσσια φιλιά προς τους σεισμόπληκτους της χωροπούλας του Λασκαράτου. Κι αντί της ευαισθησίας, η εμπλοκή της γραφειοκρατίας στο ζενίθ, λειτουργούσα, βέβαια, με τη συνεργασία (όχι απλώς την ανοχή) της ανάλγητης και απρόσωπης Πολιτείας. Και είναι αδύνατον, οπωσδήποτε, να αποδοθεί η κωλυσιεργία στην οικονομική κρίση, στην οποία, προσποιούμενοι εκάστοτε, καταφεύγουμε για ασφαλές αραξοβόλι. Εξάλλου, για την κάλυψη των δαπανών φρόντισε και πάλιν η ιδιωτική πρωτοβουλία, που ενεργοποιήθηκε αυτή τη φορά από τον γνωστό εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη, μεγάλη δωρεά του οποίου προγραμματίσθηκε για την επισκευή των σχολικών κτηρίων. Και ενώ ο Οργανισμός Σχολικών Κτηρίων (ΟΣΚ) ολοκλήρωσε τις δέουσες προεργασίες, η παράλογη γραφειοκρατική ελληνική πραγματικότητα αναζητεί, για κτήρια ιδρυθέντα και λειτουργούντα από πεντηκονταετίας περίπου, βεβαίωση της οικείας Αρχής, ότι δεν πρόκειται περί αυθαιρέτων!

Η Δημοτική Αρχή της Κεφαλονιάς δεόντως από τον Ιούνιο του 2015 απευθύνθηκε στις αρμόδιες κεντρικές υπουργικές υπηρεσίες με το υπ’ αριθμ. 23835/19-6-2015 έγγραφό της προτείνοντας άμεση και λογική, βεβαίως, λύση. Η ανταπόκριση; Φωνή βοώντος εν τη ερήμω! Το αίτημα (πρόταση) της Δημοτικής Αρχής της Κεφαλονιάς αρχειοθετήθηκε από την κεντρική πολιτική υπηρεσία επιτυχέστατα στις ελληνικές Καλένδες! Κι ο μαθητόκοσμος του νησιού (οι μέλλουσες γενιές από τις οποίες οφείλουμε να ελπίζουμε την αποκάθαρση) αναμένει, δύο χρόνια τώρα, στις προκάτ κατασκευές κι όπου αλλού, τη μέριμνα της Ελληνικής Πολιτείας, την αυτονόητη ευαισθησία μιας γενιάς, της γενιάς μας, που στερείται τη συναίσθηση της μεγάλης ευθύνης για την ποιότητα της κληροδοσίας…

Πώς άραγε αισθάνονται σήμερα κυβέρνηση και αντιπολίτευση (σε αντίστροφο ρόλο τότε), που έπαιξαν θέατρο υποκρισίας, με υπόκρουση τις συνεχείς σεισμικές δονήσεις, μέσα στα ερείπια των συνεπειών του Εγκέλαδου στην ταλαιπωρούμενη ακόμη ώς σήμερα πόλη του Ληξουρίου;

«Τα σκολειά επισκευάστε» ηχεί σήμερα επικαιροποιούμενος ο στίχος του εθνικού μας βάρδου.

______________

Σημ. Αν εντωμεταξύ λυθεί το πρόβλημα, το άρθρο τούτο ας θεωρηθεί απλή διαμαρτυρία για την επί διετία ασυγχώρητη καθυστέρηση. Το εύχομαι.

 Χορτάρια, υλικά και εγκατάλειψη στο προαύλιο

του 2ου Γυμνασίου Αργοστολίου.

  [Αναδημοσίευση από το περιοδικό «Η Κεφαλονίτικη Πρόοδος», τεύχος 19, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2016]