Από πεδίο δημοκρατικού διαλόγου, σε σιωπητήριο ;;;
Ασχολούμαι με την Τοπική Αυτοδιοίκηση ως ενεργός πολίτης – αρθρογράφος, παρακολουθώντας συστηματικά τις συνεδριάσεις, τις συζητήσεις και τις αντιπαραθέσεις στα δημοτικά συμβούλια.
Ανέκαθεν λοιπόν, τα δημοτικά συμβούλια ήταν το πεδίο αντιπαράθεσης απόψεων με στόχο τη λήψη σωστών και ωφέλιμων για το κοινό αποφάσεων.
Επρόκειτο για μια υγιή διαδικασία, με έλεγχο της εκάστοτε διοίκησης απ’ την αντιπολίτευση μέσα απ’ τη διαδικασία υποβολής ερωτήσεων.
Όλα αυτά μέχρι πριν λίγο καιρό, όταν επιβλήθηκε το πρώτο σφίξιμο με τον Νόμο 5056/2023, αφού απαγορεύτηκαν οι δια ζώσης ερωτήσεις εκτός ημερησίας διατάξεως, υποχρεώνοντας κάθε δημοτικό σύμβουλο να υποβάλει εγγράφως το οποιοδήποτε ερώτημά του. Δινόταν όμως η δυνατότητα υποβολής ερωτημάτων στην ανά δίμηνο διαδικασία της ειδικής συνεδρίασης λογοδοσίας της δημοτικής αρχής, έστω και εγγράφως. Έτσι μοιραία, η θέση των συμβούλων της μειοψηφίας έχανε κάθε νόημα.
Με την ψήφιση όμως του νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ν. 5314/2026) στα τέλη Ιουνίου του 2026 και την άμεση εφαρμογή του, ψαλιδίστηκαν ακόμη περισσότερο οι δυνατότητες της αντιπολίτευσης. Συγκεκριμένα, με το άρθρο 150 για την ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας, η διαδικασία αυτή θα γίνεται πλέον μόλις ανά τετράμηνο αντί για δίμηνο που ίσχυε μέχρι σήμερα.
Στην ουσία, η εκάστοτε διοίκηση λαμβάνει ένα ανέλπιστο «δώρο»: να λειτουργεί εντελώς ανεξέλεγκτη, κάνοντας ό,τι θέλει καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Με μόλις τρεις συνεδριάσεις λογοδοσίας τον χρόνο και με έναν αυστηρά περιορισμένο αριθμό ερωτήσεων, η μειοψηφία μετατρέπεται σε απλό διακοσμητικό στοιχείο. Είναι πραγματικό βούτυρο στο ψωμί της κάθε δημοτικής αρχής, που πλέον δεν χρειάζεται να δίνει λογαριασμό για τα πεπραγμένα της σε ζωντανό χρόνο.
Και το ερώτημα που προκύπτει εύλογα είναι: Γιατί η κεντρική εξουσία επιλέγει να ευνοήσει με αυτόν τον τρόπο τους δήμους ;;;
Η απάντηση είναι προφανής. Η κυβέρνηση εφαρμόζει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση το ίδιο μοντέλο που επιζητά παντού: την πλήρη επικράτηση της «κυβερνησιμότητας» σε βάρος της λογοδοσίας. Προτιμά «ήσυχους» και βολικούς δήμους, χωρίς πολιτικές τριβές, φωνές διαμαρτυρίας και ενοχλητικές ερωτήσεις.
Καταλαβαίνετε λοιπόν τη δυσχερή θέση στην οποία περιήλθαν πλέον οι δημοτικοί σύμβουλοι της μειοψηφίας με την ουσιαστική φίμωσή τους.
Το μέτρο αυτό είναι ευθέως αντιδημοκρατικό και μοιραία θα οδηγήσει στην υποβάθμιση των υπηρεσιών που προσφέρει η εκάστοτε διοίκηση, αφού αυτή θα λειτουργεί χωρίς ουσιαστικό έλεγχο.
