«Δίχτυ» κινδύνων και εμπλοκής, οι νέες συμφωνίες με το κράτος – δολοφόνο και οι εξοπλισμοί

Σύμφωνα με ανακοίνωση από το Μαξίμου, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης έγινε ενημέρωση από τον υπουργό Εξωτερικών, Γ. Γεραπετρίτη, «για τις τελευταίες διεθνείς εξελίξεις, με έμφαση στο Ιράν και στη Μέση Ανατολή».

Θυμίζουμε, την ώρα που η σύγκρουση ΗΠΑ – Ιράν με επίκεντρο τα Στενά του Ορμούζ κλιμακώνεται, κονιορτοποιώντας την εύθραυστη εκεχειρία, η κυβέρνηση δηλώνει σε όλους τους τόνους έτοιμη να αναλάβει δράση, στέλνοντας παιδιά του λαού, φρεγάτες και πληρώματα ακόμα βαθύτερα στο στόμα του λύκου, στα Στενά και μέσα στον Περσικό Κόλπο, προκειμένου να διασφαλίσει τις ρότες και τα κέρδη των εφοπλιστών και των ομίλων της διαμετακόμισης, όπως και να υπερασπιστεί τη γεωστρατηγική θέση συνολικά της ντόπιας αστικής τάξης, βυθίζοντας τον λαό ακόμα βαθύτερα σε μια δίνη επικίνδυνων εξελίξεων. Εξ ου και συμμετέχει εδώ και καιρό στην περιλάλητη «γαλλοβρετανική πρωτοβουλία» για τα Στενά, στον πυρήνα της οποίας είναι η συγκρότηση ναυτικής δύναμης από μια «συμμαχία προθύμων».

Ηδη μια σειρά εκδοχές παραπέρα εμπλοκής βλέπουν το φως της δημοσιότητας, όπως για επέκταση της εντολής στην ευρωενωσιακή επιχείρηση «Aspides», ώστε τα πλοία της (ανάμεσά τους η φρεγάτα «ΨΑΡΑ») να επεκτείνουν τις περιπολίες μέχρι και την είσοδο του Περσικού Κόλπου (από Ερυθρά Θάλασσα και Κόλπο του Αντεν σήμερα). Γίνεται επίσης λόγος για αποστολή αποναρκοθέτησης των Στενών, όπου η κυβέρνηση θα εντάξει τη φρεγάτα από τις «Aspides» (θα επιβαίνουν και ομάδες ναρκαλιευτών) συν πλοίο γενικής υποστήριξης, ή για αποστολή μόνο της φρεγάτας με κλιμάκιο της Διοίκησης Υποβρύχιων Καταστροφών, με βατραχανθρώπους εξειδικευμένους στην εξουδετέρωση εκρηκτικών μηχανισμών.

Παραπέρα, στο χθεσινό ΚΥΣΕΑ ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θ. Πλεύρης, ενημέρωσε «για την εφαρμογή του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Ασυλο και για τις μεταναστευτικές ροές, οι οποίες έχουν σημειώσει σημαντική μείωση, ενώ ταυτόχρονα σημειώνεται αύξηση των επιστροφών», όπως λένε. Τι δεν λένε; Οτι η λεγόμενη «μείωση των αφίξεων», για την οποία πανηγυρίζει η κυβέρνηση, κρύβει πίσω της περισσότερα ναυάγια και θανάτους, ένταση της καταστολής. Οτι, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης, το πρώτο εξάμηνο του 2026, 1.570 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε θαλάσσιες διαδρομές προς την Ευρώπη, δηλαδή αύξηση 27% σε σχέση με πέρσι. Ολες οι διαδρομές της Μεσογείου – ανατολική, κεντρική και δυτική – σημείωσαν αύξηση στους θανάτους. Ειδικά στην ανατολική (ουσιαστικά στη διαδρομή Λιβύη – Κρήτη), ο αριθμός των νεκρών υπερδιπλασιάστηκε, από 120 σε 320. Ομως, ούτε αυτοί οι αριθμοί αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα, καθώς μεγάλος είναι ο αριθμός των νεκρών και αγνοούμενων που δεν καταγράφεται. Επιπλέον, το νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Ασυλο έρχεται να μονιμοποιήσει, να ενοποιήσει και να βαθύνει την πολιτική των μαζικών απορρίψεων ασύλου, της διευρυμένης κράτησης σε δομές – φυλακές, των απελάσεων, των pushbacks, των ασφυκτικών προθεσμιών εξέτασης.

Εγκρίθηκε ακόμα η «Εθνική Στρατηγική για την Ανθεκτικότητα των Κρίσιμων Οντοτήτων (2026-2030)», ο λεγόμενος οδικός χάρτη για την προστασία «ζωτικών υποδομών» βάσει του ν. 5236/2025 (εστιάζει σε τομείς όπως η Ενέργεια, οι Μεταφορές, οι ψηφιακές υποδομές, με στόχο τον εντοπισμό και την πρόληψη απειλών, την ενίσχυση της «διαλειτουργικότητας» και της ανταλλαγής πληροφοριών κ.ά.).

Το βασικό πιάτο στο χθεσινό μενού ήταν βέβαια τα «εξοπλιστικά θέματα των Ενόπλων Δυνάμεων».

Σύμφωνα με ενημέρωση που έκανε αργότερα ο υπουργός Αμυνας, Ν. Δένδιας, εγκρίθηκε καταρχάς ο πολυδιαφημισμένος αντιαεροπορικός, αντιβαλλιστικός και αντί-drone Θόλος, στον πυρήνα του οποίου βρίσκεται η προμήθεια τριών ισραηλινών συστημάτων αεράμυνας: Του Spyder All in One της «Rafael» για μικρές αποστάσεις, του Barak MX της «Israel Aerospace Industries» (IAI) για μεσαίες αποστάσεις και του David’s Sling της «Rafael» για αντιβαλλιστική προστασία και μεγάλες αποστάσεις. Ο ίδιος ο Δένδιας προσδιόρισε για το συνολικό κόστος ότι «υπερβαίνει κατά ελάχιστα τα 3 δισεκατομμύρια».

Πρόσθεσε ότι θα είναι έτοιμο και επιχειρησιακά σε 35 μήνες από σήμερα, παραδιδόμενο κατά στάδια, ενώ άφησε ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο απόσυρσης των αντίστοιχων ανατολικοευρωπαϊκής προέλευσης συστημάτων που έχει σήμερα το ελληνικό οπλοστάσιο, με κατάληξη – που αλλού; – την παραχώρησή τους στο καθεστώς του Κιέβου, όπως ζητούν ο Ζελένσκι και οι «εταίροι».

Αλλωστε και ο ίδιος ο Δένδιας εστίασε χθες ειδικά στους S-300 τονίζοντας πως «είναι ένα σύστημα το οποίο δεν είναι απαρχαιωμένο, αλλά έχει ήδη και από την παραγωγό χώρα αντικατασταθεί με νεότερο σύστημα. Αποτελεί για την ώρα τμήμα του οπλοστασίου μας, αλλά θα μου επιτρέψετε να το περιγράψω ως απερχόμενο τμήμα του οπλοστασίου μας».

Συνολικά άλλωστε, όπως ανέδειξε και το ΚΚΕ κατά τη διάρκεια της σχετικής συζήτησης στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, η ένταξη των ισραηλινών συστημάτων και συνολικά οι εξοπλισμοί δεν αφορούν κάποιες ουδέτερες στρατιωτικές προμήθειες, αλλά αντικατοπτρίζουν τη στρατιωτική συμμετοχή της Ελλάδας στις ευρύτερες γεωπολιτικές στοχεύσεις των ευρωατλαντικών σχεδιασμών, σηματοδοτούν τη βαθύτερη εμπλοκή της σε επικίνδυνους ανταγωνισμούς και συγκρούσεις πέρα από τα δικά της σύνορα. Η στενή στρατιωτική συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ (όπως και με τη Γαλλία και άλλα κέντρα) καμία σχέση δεν έχει με την άμυνα της χώρας, αλλά εντάσσεται σε έναν άξονα που συνδέει την Ελλάδα με τα σχέδια των αστικών τάξεων Ισραήλ, Γαλλίας, ΗΠΑ και ΝΑΤΟ στην ανατολική Μεσόγειο αλλά και σε περιοχές της Αφρικής, ενισχύει δε τις στρατιωτικές δομές που επιχειρούν ή θα επιχειρήσουν μελλοντικά στο πλαίσιο των ευρύτερων ανταγωνισμών σε αυτήν την περιοχή.

Ανέδειξε, επίσης, άλλη μια κρίσιμη διάσταση, που αφορά το ότι η συνεργασία με το Ισραήλ σημαίνει και πολιτική νομιμοποίηση των στρατιωτικών του επιχειρήσεων στην περιοχή, ενώ η αγορά συστημάτων από το συγκεκριμένο κράτος δημιουργεί τεχνολογική και στρατιωτική εξάρτηση, κάτι που δεσμεύει βαθύτατα τις επιλογές εξωτερικής πολιτικής και άμυνας.

Αλλο ένα πρόγραμμα που ξεχωρίζει στην τωρινή φάση των εξοπλιστικών, αφορά τρία αεροσκάφη C-390 Millennium, με διακρατική συμφωνία με την Πορτογαλία και το πρώτο να παραλαμβάνεται το 2027.

Ο υπουργός ξεχώρισε τη «δυνατότητα που έχουν αυτά τα αεροσκάφη να έχουν συγχρόνως διπλό ρόλο – δηλαδή χωρίς μετατροπή – ως σκάφη και Μεταφοράς Προσωπικού αλλά και Ιπτάμενου Τάνκερ». «Τα αεροσκάφη αυτά θα μπορούν να εφοδιάζουν στον αέρα τον στόλο των Rafalle και των Mirage, που σημαίνει να παρατείνουν την παραμονή στον αέρα των μαχητικών, κυρίως των Rafalle – που μας ενδιαφέρει πάρα πολύ – για όσο χρόνο διαρκεί η βιολογική αντοχή του πιλότου και όχι για όσο χρόνο διαρκούν τα καύσιμα του αεροσκάφους», είπε προετοιμάζοντας για αποστολές των ιπτάμενων μακριά από την πατρίδα ή και ένταση των συγκρούσεων εγγύτερα στην κλιμάκωση των ανταγωνισμών του κεφαλαίου, και γενικώς την εμπλοκή ως «τρόπο ύπαρξης» για την αστική τάξη, τα κέρδη και την αναβάθμισή της έναντι ανταγωνιστών της στην ευρύτερη περιοχή. Διόλου τυχαία, ξεχώρισε και την δυνατότητα των αεροσκαφών αυτών να λειτουργούν και ως «κινητά νοσοκομεία». Ο ίδιος, άλλωστε, πριν μερικούς μήνες έβαζε θέμα ανάπτυξης στην ΕΕ «κουλτούρας φερέτρων»…

Εξάλλου, σε απόλυτη στοίχιση με τα αμερικανοΝΑΤΟικά προτάγματα, όπως περνούν και μέσα από την εκπαίδευση και κατάρτιση του προσωπικού, ανακοίνωσε ένα πρόγραμμα υποτροφιών με έμφαση μάλιστα στα στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού, για μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, ιδίως στο ΜΙΤ («μέσα από το Νaval Lab του οποίου διεξάγεται ένα πολύ μεγάλο τμήμα των ερευνών του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού», όπως είπε ο Δένδιας), δείχνοντας και την πρεμούρα τους να υπερασπιστούν θαλάσσιες οδούς και ζώνες για τα συμφέροντα των εφοπλιστών και των ομίλων της διαμετακόμισης.

Στα επόμενα βήματα, τον Σεπτέμβρη θα παρουσιάσουν τη δεύτερη φάση της νέας Δομής Δυνάμεων, καθώς και την εξέλιξη του Μακροπρόθεσμου Εξοπλιστικού δεκαετίας, για το διάστημα 2027-2037.