ΓIATI ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ;

Κατ’ αρχάς να πούμε ότι, έστω και έτσι όπως έγινε, είναι θετική η πρωτοβουλία για την έρευνα στο αεροδρόμιο Ιωάννης Καποδίστριας, αφού γίνεται για πρώτη φορά, όμως θα πρέπει να προσέξουμε γιατί δημιουργείται παραπλανητική εικόνα για τον Κερκυραϊκό τουρισμό.

Και εξηγούμαι. Στην έρευνα αυτή προφανώς η πλειοψηφία των συμμετεχόντων είναι επισκέπτες και τουρίστες που έφθασαν στο νησί μέσω τσάρτερ και η πλειοψηφία τους κατατάσσονται στην κατηγορία του μαζικού τουρισμού. Τι σημαίνει αυτό; Ότι έφθασαν στο αεροδρόμιο, επιβιβάστηκαν στα τουριστικά λεωφορεία και μεταφέρθηκαν στα ξενοδοχεία που έχουν επιλέξει. Πολλοί από αυτούς μάλιστα κινήθηκαν το βράδυ, με ότι αυτό συνεπάγεται. Και κατά το διάστημα της παραμονής τους παρέμειναν στα ξενοδοχεία all inclousiv και άντε να έκαναν τη διαδρομή ξενοδοχείο – παραλία και επιστροφή. Έφαγαν μέσα στο ξενοδοχείο, ήπιαν μέσα στο ξενοδοχείο και αφού απόλαυσαν τις κερκυραϊκές παραλίες, που ειρήσθω εν παρόδω το 2014 βραβεύτηκαν ως οι καλύτερες παραλίες στην Ευρώπη, ξανά επιβιβάστηκαν στα τουριστικά λεωφορεία με κατεύθυνση το αεροδρόμιο και από εκεί πήραν αεροπορικώς τον δρόμο της επιστροφής στην πατρίδα τους.

Βαθμός ικανοποίησης 97,5% !!! Έλεος, παιδιά, θα τρελαθούμε… Αυτοί που συμμετείχαν στην έρευνα, δεν αντιμετώπισαν εικόνες με τα σκουπίδια στους δρόμους, με τις λακκούβες και το άθλιο οδικό δίκτυο, με τις συχνές διακοπές στην ύδρευση, γιατί τα ξενοδοχεία τα προβλήματα ύδρευσης και απορριμμάτων τα έχουν λύσει, ούτε την έλλειψη χώρων στάθμευσης και πολλά άλλα.

Παιδιά ας σοβαρευτούμε. Μια τέτοια έρευνα παρέχει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με το προφίλ των επισκεπτών, το επίπεδο ικανοποίησής τους, τα βασικά χαρακτηριστικά του ταξιδιού τους και την πρόθεση επαναεπισκεψιμότητας. Τα δεδομένα αυτά είναι ιδιαίτερα χρήσιμα για την αποτίμηση της εμπειρίας του τουρίστα και τη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Ωστόσο, η συγκεκριμένη μεθοδολογία παρουσιάζει σημαντικούς περιορισμούς. Καταρχάς, δεν καλύπτει το σύνολο των επισκεπτών του νησιού, καθώς εξαιρεί όσους αναχωρούν μέσω άλλων πυλών εισόδου και εξόδου, όπως τα λιμάνια ή η κρουαζιέρα, που αποτελούν σημαντικό τμήμα της τουριστικής κίνησης της Κέρκυρας. Επιπλέον, πρόκειται για μια αποσπασματική αποτύπωση της πραγματικότητας, καθώς διεξάγεται σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο και δεν επιτρέπει την παρακολούθηση των τάσεων στον χρόνο ή την ανάλυση της εποχικότητας.

Παράλληλα, μια έρευνα γνώμης δεν μπορεί να αποδώσει με ακρίβεια κρίσιμους οικονομικούς δείκτες, όπως η τουριστική δαπάνη ή η κατανομή των εσόδων, ούτε να καταγράψει τη συμπεριφορά των επισκεπτών κατά τη διάρκεια της παραμονής τους. Ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι δεν καλύπτει ζητήματα βιωσιμότητας, όπως οι περιβαλλοντικές πιέσεις, η κατανάλωση φυσικών πόρων ή οι κοινωνικές επιπτώσεις του τουρισμού στη τοπική κοινωνία.

Αυτό που έχουμε ανάγκη και έχω αρθρογραφήσει τουλάχιστον εδώ και 15 χρόνια είναι ένα παρατηρητήριο τουρισμού, το οποίο θα βασίζεται σε ένα πολυδιάστατο σύστημα συλλογής και ανάλυσης δεδομένων. Συνεπώς, η έρευνα γνώμης λειτουργεί συμπληρωματικά και όχι αυτόνομα. Η ανάγκη δημιουργίας ενός ολοκληρωμένου παρατηρητηρίου τουρισμού στην Κέρκυρα δεν προκύπτει απλώς από τη βελτίωση της συλλογής δεδομένων, αλλά από βαθύτερες διαρθρωτικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονοι τουριστικοί προορισμοί.

Ο τουρισμός είναι ένα δυναμικό και πολυπαραγοντικό φαινόμενο, το οποίο επηρεάζεται από οικονομικές, κοινωνικές, περιβαλλοντικές και γεωπολιτικές εξελίξεις και μεταβλητές. Η απουσία συστηματικής και αξιόπιστης πληροφόρησης οδηγεί συχνά σε αποσπασματικές ή μη τεκμηριωμένες αποφάσεις πολιτικής. Ένα παρατηρητήριο επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση κρίσιμων δεικτών και τη μετατροπή των δεδομένων σε γνώση, μειώνοντας την αβεβαιότητα και ενισχύοντας τη στρατηγική διακυβέρνηση του προορισμού.

Άρα, η δημιουργία παρατηρητηρίου τουρισμού δεν αποτελεί απλώς μια τεχνική επιλογή, αλλά μια στρατηγική αναγκαιότητα. Σε ένα διεθνές περιβάλλον που αυξάνεται η πολυπλοκότητα, η αβεβαιότητα και διαδραματίζονται γεωπολιτικές και γεωοικονομικές εξελίξεις, μόνο μέσω συστηματικής, τεκμηριωμένης και διαχρονικής παρακολούθησης μπορεί ένας προορισμός όπως η Κέρκυρα να διασφαλίσει τη βιώσιμη ανάπτυξη και τη μακροχρόνια ανταγωνιστικότητά του.