skip to Main Content
Ιστορική αναδρομή για την Κεφαλονιά: Ένα νησί με πολλά πρόσωπα [εικόνες]

Ιστορική αναδρομή για την Κεφαλονιά: Ένα νησί με πολλά πρόσωπα [εικόνες]

Αρχαιότητα
Στην περίοδο των Περσικών πολέμων βρίσκουμε τους Κεφαλλήνιους να συμμετέχουν στην μάχη των Πλαταιών, ενώ το 434 π.Χ.  κεφαλληνιακά πλοία έλαβαν μέρος στη ναυμαχία των Κορινθίων εναντίον των Κερκυραίων, αποκρούοντας μάλιστα με επιτυχία την εκδικητική συμπεριφορά των Κορινθίων. Στο Πελοποννησιακό πόλεμο και οι τέσσερις πόλεις της Κεφαλονιάς τάχθηκαν στο πλευρό των Αθηναίων. Αν και μετά το τέλος του πολέμου η Κεφαλονιά εγκατέλειψε την ηττημένη Αθήνα, το 372 π.Χ. τάχθηκε και πάλι στο πλευρό της ενάντια στον κοινό εχθρό, τον Φίλιππο.

Μάλιστα, το 218 π.Χ. ο Φίλλιπος Ε’ έπλευσε με το στόλο του εναντίον της Κεφαλονιάς και παρόλο που κατάφερε να αποβιβαστεί στους Πρόννους, το δύσκολο έδαφος του νησιού τον ανάγκασε να αποχωρήσει και να στραφεί στην Πάλη, την οποία αν και πολιορκούσε επίμονα, απέτυχε να τη καταλάβει για να αποχωρήσει, τελικά, μετά από καιρό.

Ρωμαϊκή Κυριαρχία
Το 187 π.Χ.  ξεκινά η Ρωμαϊκή κυριαρχία στο νησί, όταν ο Ρωμαίος ύπατος Μάρκος Φούλβιος Νονβιλίωρ μετά από την κατάληψη της Αιτωλίας κατέλαβε και την Κεφαλονιά. Η Σάμη σύντομα επαναστάτησε και ο Ρωμαίος ύπατος επί 4 μήνες πολιορκούσε τη πόλη, για να τη καταλάβει τελικά, αφού χρειάστηκε να φέρει στρατό για να την πολιορκήσει από την ηπειρωτική Ελλάδα.Οι Ρωμαίοι κατέστρεψαν τη πόλη, πούλησαν ως δούλους τους κατοίκους της και αποκόμισαν πλούσια λάφυρα, γεγονός που μας δείχνει την ακμή και ευημερία της Σάμης.

Βυζαντινή κυριαρχία
Οι περιπέτειες για την Κεφαλονιά δεν έχουν τελειωμό και έτσι το 495 μ.Χ και μετά τη διαίρεση του Ρωμαϊκού κράτους σε ανατολικό και δυτικό, η Κεφαλονιά ανήκει στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Μάλιστα, αντιμετώπισε με επιτυχία πάρα πολλές επιθέσεις πειρατών από τα παράλια της Αφρικής παίζοντας σπουδαίο ρόλο στην άμυνα του Βυζαντίου.

Καινούργιες περιπέτειες φέρνει στο νησί η κάθοδος των Νορμανδών στη Μεσόγειο. Το 1084 ο Ροβέρτος Γυισκάρδος, κύριος της Καλαβρίας και της Απουλίας στη Κάτω Ιταλία, νίκησε μεταξύ Κεφαλονιάς και Κέρκυρας τους ενωμένους στόλους Ενετών και Βυζαντινών, επιχειρώντας να καταλάβει τη Κεφαλονιά χωρίς όμως επιτυχία και το νησί παραμένει υπό την Βυζαντινή κυριαρχία. Μάλιστα, πέθανε τελικά μέσα στο πλοίο του στις 17 Ιουνίου του 1085 όταν ήταν αγκυροβολημένο στο λιμάνι της Πανόρμου, δίνοντας το όνομά του στη μικρή πόλη, η οποία από τότε ονομάζεται με μια μικρή παραφθορά Φισκάρδο.

Φραγκοκρατία & Βενετοκρατία
Το 1103 η Κεφαλονιά λεηλατήθηκε από τον στόλο τον Σταυροφόρων, με επικεφαλής τον επίσκοπο Πίζας, το 1125 αποβιβάστηκαν Ενετοί και Γενουάτες και το 1147 κατελήφθη από τον Ρογήρο Β’, βασιλιά της Νορμανδίας. Το νησί δέχεται επίθεση το 1185 από τους Φράγκους και ύστερα από την κατάληψη του προσφέρεται ως κομητεία στον ναύαρχο Μαργαριτώνη. Τον Οκτώβριο του 1204 οι Σταυροφόροι και οι Βενετοί σύμμαχοι τους υπέγραψαν στην Κωνσταντινούπολη την διανομή της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Ο Ματθαίος ή Μάγιο Ορσίνι αντικατέστησε τον Μαργαριτώνη, το 1194 και αναγνώρισε ως ανώτατη εξουσία τον βασιλιά της Σικελίας. Μετά το θάνατο του Ματθαίου, το 1248, διάδοχος τη κομητεία ανέλαβε ο γιός του ο οποίος ανεξαρτητοποιήθηκε από τον πρίγκιπα της Αχαΐας το 1288, δίνοντας όρκο υποτέλειας στον Κάρολο της Νάπολης, προμηνύοντας έτσι τη παρουσία της δυναστείας των Ανδηγαυών στη Κεφαλονιά.

Ο Ιωάννης Α’ ανέλαβε τη κομητεία το 1303 μετά το θάνατο του πατέρα του, ο οποίος μετά τον γάμο του με τη κόρη του δεσπότη της Ηπείρου Νικηφόρου, πήρε ως προίκα τη Λευκάδα και συνάμα το τίτλο του Κόμη – Κεφαλονιάς, Ζακύνθου και Λευκάδος. Το 1316 η κομητεία πέρασε στον έλεγχο του γιού του Ιωάννη, Νικόλαου, ο οποίος έδωσε όρκο υποτέλειας στον Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β’ Παλαιολόγο, χρίστηκε δεσπότης και βαφτίστηκε Χριστιανός για να αμβλύνει το μίσος εναντίον του από τα εγκλήματα που είχε διαπράξει.

Το 1323 τον διαδέχθηκε ο αδερφός του, Ιωάννης, ο οποίος αναγνώρισε την κυριαρχία του Βυζαντινού αυτοκράτορα, παντρεύτηκε την Άννα Παλαιολογίνα, ασπάστηκε επίσης την ορθόδοξη πίστη και πήρε το επώνυμο των Αγγέλων Κομνηνών, εγκαταλείποντας φυσικά το επώνυμο των Ορσίνι. Η γυναίκα του, Άννα, τον διαδέχθηκε μετά το θάνατό του  και κάπου εκεί σταμάτησε και η περίοδος δυναστείας των Ορσίνι στη Κεφαλονιά.

Η Τουρκοκρατία
Η Κεφαλλονιά δεν έμεινε για πολύ στα χέρια των Τούρκων. Το 1479 οι Τούρκοι πάτησαν στο νησί για πρώτη φορά στο νησί. Όμως τρία χρόνια αργότερα οι Βενετοί πολιόρκησαν το Κάστρο του Αγίου Γεωργίου και το κατέλαβαν σφάζοντας την τουρκική φρουρά. Το 1538 οι Τούρκοι κάνουν εκ νέου επίθεση αιχμαλωτίζοντας 14.000 ντόπιους τους οποίους και πούλησαν στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής.

Πηγή

Back To Top