Καλό ταξίδι αγαπημένη μου ξαδερφούλα Μαρία …

Αγαπημένη μου ξαδερφούλα Μαρία, Μαράκι μας … Έφυγες έτσι αναπάντεχα και ξαφνικά και γέμισες με απίστευτη θλίψη την οικογένεια σου και όλους όσους σε αγάπησαν στην Κεφαλονιά και όχι μόνο. Ήσουν ένας άνθρωπος δοτικός και καλοπροαίρετος και αγαπούσες το συνάνθρωπο και πάντα βρισκόσουν δίπλα σε όλους όσους σε είχαν ανάγκη. Τα αγαπημένα σου παιδιά, ο Γιώργος και η Έρη, είναι δύο πολύ αξιόλογοι άνθρωποι με ήθος και αξιοπρέπεια που αγωνίστηκες πολύ σκληρά ολομόναχη να μεγαλώσεις και να τους διδάξεις όλα τα ιδανικά για να πορευτούν στη ζωή τους με εντιμότητα. Σου αξίζει ένα μεγάλο μπράβο Μαρία μου. Γιατί άντεξες στις αντίξοες συνθήκες της ζωής και στάθηκες μάνα και πατέρας για τα παιδιά σου … Και πάλι μπράβο, σου το έχω πει πολλές φορές και πάντα το εννοούσα.

Πάντα σε θαύμαζα για όλα αυτά τα υπέροχα που κατάφερες ολομόναχη να δημιουργήσεις και πάντα θα θυμάμαι και θα αναπολώ τα μαγικά ηλιοβασιλέματα που χαζεύαμε όλοι μαζί καθισμένοι στην πεζούλα της ταβέρνας του Στάθη, του Στάθη σου. Που σε άφησε τόσο νωρίς, αλλά τώρα θα βρίσκεστε μαζί αγκαλιασμένοι στην πεζούλα σας να αγναντεύετε το ηλιοβασίλεμα σας και να είστε ευτυχισμένοι …

Είμαι σίγουρος ότι θα είστε σφιχταγκαλιασμένοι αυτή τη στιγμή, μετά από τόσα πολλά χρόνια απουσίας …

Αγαπημένη μου ξαδερφούλα Καλό ταξίδι καλή μου.
Τι να πω στη θεία μου την Αννούλα, δεν ξέρω πραγματικά τι να της πω, δεν αντέχω στη σκέψη ότι αφήνεις τη μαμά σου μόνη της.
Τι να πω στον αγαπημένο μου αδερφό σου τον Γιώργο που αγωνίζεται τόσο σκληρά για το Ληξούρι μας;
Ελπίζω να βρω τη δύναμη και τα λόγια να τους δώσω λίγο κουράγιο.
Είμαι συντετριμμένος.

Ο αγαπημένος ξάδερφος Μιχαήλ Ρωμανός.

Με μια φωτογραφια μας από την εποχή της αθωότητας, σε αποχαιρετώ Μαράκι μας.
Όλα τα ξαδερφάκια μου στο δημοτικό σχολείο στις γυμναστικές επιδείξεις στα τέλη του 1969.
Εσύ πρώτη, εγώ μωράκι στο κέντρο… Θυμάσαι;