Παρέμβαση του προπονητή του Ολυμπιακού Τόλη Κοκόση για το αναπτυξιακό ποδόσφαιρο
Ο προπονητής του Ολυμπιακού και των Διλινάτων Τόλης Κοκκόσης εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:
Με ιδιαίτερη χαρά διάβασα την πρόταση της ΕΠΣ Καστοριάς για την αναδιάρθρωση των αναπτυξιακών πρωταθλημάτων, η οποία παρουσιάστηκε στη συνεδρίαση της αρμόδιας Επιτροπής στις 9 Οκτωβρίου και στη συνέχεια δημοσιεύτηκε στην επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.
Ξεχώρισα ιδιαίτερα μια διαπίστωση: «Σε έναν μικρό νομό όπως η Καστοριά με μικρή δεξαμενή παικτών, δεν μπορούμε ούτε χρειάζεται να αντιγράφουμε τα μοντέλα των μεγάλων Ενώσεων. Μπορούμε όμως να δημιουργήσουμε ένα μοντέλο δικό μας, απλό, ευέλικτο και προσαρμοσμένο στις ανάγκες των παιδιών και των σωματείων μας.»
Πόσο σωστή προσέγγιση! Και πόσο κοντά στην πραγματικότητα της Κεφαλονιάς!
Πριν από λίγο καιρό καταθέσαμε και εμείς στην ΕΠΣ Κεφαλληνίας & Ιθάκης μια ολοκληρωμένη πρόταση για την αναδιάρθρωση των αναπτυξιακών πρωταθλημάτων της περιόδου 2026–2027. Η πρότασή μας δεν περιοριζόταν σε μία ηλικιακή κατηγορία. Περιλάμβανε αλλαγές στον τρόπο οργάνωσης και διεξαγωγής των πρωταθλημάτων, από τις μικρότερες μέχρι τις μεγαλύτερες ηλικίες.
Προτείναμε τη δημιουργία Κ17 αντί Κ16, Κ15 αντί Κ14, διαφορετική οργάνωση της Κ13, τουρνουά Κ12, καθώς και συγκεκριμένες αγωνιστικές δράσεις για τις ηλικίες Κ10 και Κ8.
Ο στόχος μας δεν ήταν απλώς να αλλάξουμε τις ονομασίες των πρωταθλημάτων. Ήταν να δημιουργήσουμε περισσότερες ευκαιρίες συμμετοχής και να περιορίσουμε την αποχώρηση παιδιών από τον αθλητισμό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα παιδιά που γεννήθηκαν το 2010. Παιδιά που, με τη σημερινή διάρθρωση των ηλικιακών κατηγοριών, βρίσκονται μπροστά σε ένα πραγματικό αδιέξοδο. Αρκετά από αυτά δεν είναι ακόμη έτοιμα να αγωνιστούν σε ανδρικές ομάδες. Άλλα δεν βρίσκουν τον απαραίτητο χρόνο συμμετοχής. Και επειδή δεν υπάρχει κατάλληλη ηλικιακή κατηγορία, ουσιαστικά μένουν χωρίς οργανωμένη αγωνιστική δραστηριότητα.
Και εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, ένα από τα σοβαρότερα λάθη που μπορούμε να κάνουμε στο αναπτυξιακό ποδόσφαιρο. Ένα παιδί που στα 16 του χρόνια δεν είναι ακόμη έτοιμο να αγωνιστεί σε ανδρική ομάδα δεν σημαίνει ότι δεν έχει ποδοσφαιρικό μέλλον. Μπορεί στα 17 του να εξελιχθεί σημαντικά. Μπορεί στα 18 του να είναι ένας εντελώς διαφορετικός ποδοσφαιριστής.
Η σωματική ανάπτυξη, η αγωνιστική ωριμότητα, η αυτοπεποίθηση και η ποδοσφαιρική εξέλιξη δεν έρχονται την ίδια στιγμή για όλους. Δεν έχουν όλα τα παιδιά τον ίδιο ρυθμό ανάπτυξης. Και δεν πρέπει να στερούμε ευκαιρίες από εκείνα που χρειάζονται περισσότερο χρόνο.
Αν όμως αφήσουμε ένα παιδί έναν ολόκληρο χρόνο χωρίς αγώνες, χωρίς στόχους, χωρίς την εμπειρία της συμμετοχής και τη χαρά του παιχνιδιού, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να εγκαταλείψει οριστικά το ποδόσφαιρο. Και τότε δεν χάνουμε απλώς έναν πιθανό ποδοσφαιριστή. Χάνουμε ένα παιδί από τον αθλητισμό.
Αυτός ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που προτείναμε τη δημιουργία της Κ17. Αντίστοιχη ήταν και η φιλοσοφία μας για τις μικρότερες ηλικίες. Θέλαμε αγωνιστικές κατηγορίες που να ανταποκρίνονται καλύτερα στη βιολογική και ποδοσφαιρική ανάπτυξη των παιδιών, κατάλληλες μορφές παιχνιδιού, περισσότερες ευκαιρίες συμμετοχής και λιγότερους αποκλεισμούς.
