skip to Main Content
«Πρώτη φορά θέμα αντιπολίτευσης περνά ομόφωνα:

«Πρώτη φορά θέμα αντιπολίτευσης περνά ομόφωνα:

“Μητρώο” για 40 σχολεία και στρατηγική νέας σχολικής στέγης ζητά ο Αλ. Παντελιός από το Δημοτικό Συμβούλιο Αργοστολίου»

 

Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη.

  • «“Τα κοντέινερ έχουν ημερομηνία λήξης” — ο Αλ. Παντελιός στο “Βήμα του Πολίτη” για σχολεία, ΚΤΥΠ και τα 80.000 € σε 40+ σχολικές μονάδες»
  • «Σχολική στέγη: μητρώο κτιρίων, ομόφωνη απόφαση και το ερώτημα “πότε θα ξεκινήσουν οι απαλλοτριώσεις;”»

Στο «Βήμα του Πολίτη» με τον Σάκη Βούτο — Ionian Galaxy 90.8 / voutospress.gr. Καλεσμένος: Αλέξανδρος Παντελιός, επικεφαλής της παράταξης «Κεφαλονιά για Όλους», δημοτικός σύμβουλος Δήμου Αργοστολίου.

Ε: Κύριε Παντελιέ, ήσασταν εισηγητής στο Δημοτικό Συμβούλιο για το μέλλον και την ασφάλεια των σχολικών υποδομών. Τι αποφασίστηκε;

Α: Πρώτα απ’ όλα ήταν μια σημαντική απόφαση, γιατί πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια ένα θέμα που προτείνει η αντιπολίτευση έφτασε στο Δημοτικό Συμβούλιο και ψηφίστηκε μάλιστα ομόφωνα από το σύνολο των μελών. Αυτό οφείλεται στο ότι ο νέος κώδικας αυτοδιοίκησης υποχρεώνει πλέον το Προεδρείο να εξετάζει τα θέματα που καταθέτουν οι επικεφαλής των παρατάξεων — κάτι που ο προηγούμενος κανονισμός το είχε κάνει πολύ δύσκολο. Καθυστέρησε, βέβαια: η δική μου προσπάθεια ήταν από τον Σεπτέμβρη, όταν άρχισε η σχολική χρονιά, να το δούμε ως θέμα και να το συζητήσουμε.

Ε: Ποια είναι η ουσία της πρότασής σας;

Α: Έχει δύο σκέλη. Το πρώτο είναι να δημιουργηθεί ένα μητρώο όλων των σχολικών κτιρίων του Δήμου, όπου θα εγγράφονται όλα τα στοιχεία, όλες οι μελέτες και όλες οι παρεμβάσεις που έχουν γίνει ή ζητηθεί. Οι άνθρωποι που ζουν και δουλεύουν μέσα στα σχολεία γνωρίζουν τα προβλήματα, και όλα τα αιτήματα που καταγράφονται πρέπει να μπαίνουν σε αυτό το μητρώο και να δημοσιοποιούνται, ώστε να δούμε ποιες παρεμβάσεις έχουμε πραγματικά ανάγκη. Το δεύτερο σκέλος είναι η νέα σχολική στέγη: ένα σχέδιο από το οποίο θα γνωρίζουμε ακριβώς τα επόμενα βήματα μιας στρατηγικής για νέα σχολικά κτίρια.

Ε: Στα υφιστάμενα κτίρια τι σας ανησυχεί περισσότερο;

Α: Η έλλειψη άδειας και σχεδίων. Είναι κάτι που επικίνδυνο και επικίνδυνο σημαίνει αβεβαιότητα σε κάθε παρέμβασή μας. Ο πρωτογενής έλεγχος είναι οπτικός: όταν βάψεις ένα κτίριο και από μέσα δεν είναι ασφαλές, πώς το ξέρεις; Και βασικό ζήτημα παραμένει η υποχρηματοδότηση όλων αυτών των χρόνων — και σήμερα από την κυβέρνηση. Θα το πω όπως το αισθάνομαι: είναι κοροϊδία να μας δίνονται 80.000 ευρώ για να παρέμβουμε σε όλα τα σχολεία του Δήμου. Για 40 τόσες σχολικές μονάδες, αυτό σημαίνει 1-2 χιλιάδες ευρώ ανά σχολείο. Τι θα κάνεις με 1.000-2.000 ευρώ ανά σχολείο, για τα παιδιά που είναι μέσα, για τα λειτουργικά έξοδα — καταλαβαίνετε ότι παλεύουμε να διαχειριστούμε τη φτώχεια μας.

Ε: Δεν θα έπρεπε να φωνάξουν πιο δυνατά δήμαρχος και βουλευτής;

Α: Έπρεπε. Θεωρώ ότι πρέπει να υπάρξει πολύ δυνατή αντίδραση. Δεν το βλέπω αυτό. Το ζήτημα πάντως τέθηκε και συζητήθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο, με τους εκπροσώπους των φορέων παρόντες — συλλόγους γονέων, εκπαιδευτικούς, την κοινότητα.

Ε: Για τα νέα σχολικά κτίρια, τι γίνεται; Η συζήτηση πάντα καταλήγει στο «Ξενία».

Α: Ακριβώς. Κάθε φορά που έρχεται η κουβέντα στα νέα κτίρια, η απάντηση είναι το Ξενία. Το νηπιαγωγείο που είναι σε κοντέινερ θα πάει στο Ξενία, το γυμνάσιο θα πάει στο Ξενία, το ειδικό σχολείο θα πάει στο Ξενία. Τι θα χωρέσει τελικά αυτό το Ξενία; Χωράει ένα. Όμως από την εισήγηση του περιφερειακού συμβούλου χρειαζόμαστε έξι καινούργια σχολεία — έξι, όχι ένα. Και μιλάμε για τρία-τέσσερα κτίρια τα οποία δεν είναι αρκετά, πόσο μάλλον για έξι. Δεν διαφωνώ ότι το τρίτο γυμνάσιο έχει σχεδιασμό να γίνει εκεί που βρίσκεται σήμερα, αλλά το δεύτερο γυμνάσιο που είναι μέσα στα κοντέινερ, σε άθλιες συνθήκες, τι προτεραιότητα έχει; Και τι προτεραιότητα έχει το δημοτικό, το νηπιαγωγείο, το ειδικό σχολείο; Για το ειδικό σχολείο να θυμίσω ότι εμείς το ψηφίσαμε ως προσωρινή λύση, μέχρι να βρεθεί τρόπος να γίνει ένα σύγχρονο ειδικό σχολείο, δημοτικό και νηπιαγωγείο, για παιδιά που σήμερα βρίσκονται σε ακατάλληλες συνθήκες.

Ε: Για τα κοντέινερ υπάρχει το επιχείρημα ότι είναι πιο ασφαλή σε έναν σεισμό από ένα κτίριο.

Α: Διαφωνώ απόλυτα, και το έχω πει. Εγώ τα λέω «λαμαρίνες», γιατί έχουν ημερομηνία λήξης — και την έχουν πρώτα απ’ όλα στα θέματα της υγείας των παιδιών μας. Το μεγάλο μου παιδί έχει περάσει όλη του τη σχολική ζωή μέσα σε κοντέινερ· δεν είναι να καμαρώνουμε γι’ αυτό. Κάθε χρόνο ερχόντουσαν όλοι αυτοί με τα κουστουμάκια τους και έλεγαν «παιδιά, του χρόνου θα είστε στα σχολεία σας». Μετά το 2014 μπήκανε αυτά που είναι και σήμερα, σε κοντέινερ, και κάποια ήρθαν ήδη ταλαιπωρημένα.

Ε: Στο Συμβούλιο υπήρξε ένταση με τους συλλόγους. Τι συνέβη;

Α: Διακόπηκε ο λόγος ανθρώπων της εκπαιδευτικής κοινότητας. Η άποψή μου είναι ότι πρέπει να τον αφήσεις να ολοκληρώσει και να παρέμβεις μετά — αυτό, όμως, είναι ευθύνη του Προέδρου. Δεν είναι κανενός άλλου να πεταχτεί και να βάλει τον άλλον στη θέση του. Είχαμε έναν Πρόεδρο που δεν ενήργησε για να διαφυλάξει τον λόγο. Υπήρξε εκνευρισμός, κυρίως στους συμβούλους της δημοτικής αρχής, και ακούστηκαν απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί που πέρασαν κάθε όριο πολιτικού πολιτισμού. Γυρίσαμε χρόνια πίσω το Δημοτικό Συμβούλιο. Έχουμε κάνει αγώνα για να το κρατήσουμε σε ένα επίπεδο.

Ε: Συμφωνείτε με την ανακοίνωση του Δήμου ότι «όλα καλά»;

Α: Δεν μπορεί να βγαίνει ο κ. Σαμούρης — αντιδήμαρχος — και να λέει ότι από τα αιτήματα των σχολείων έχει υλοποιηθεί το 95%. Μιλάμε για σχολεία που μπαίνουν νερά μέσα ζωντανά και τα παιδιά κάνουν μάθημα με τα νερά στα πόδια τους. Αν κάποιος λέει ότι «όλα καλά» στη σχολική στέγη, δεν έχει παιδί στο σχολείο. Ούτε ότι δεν διαπιστώθηκε στατικό πρόβλημα μπορεί να στέκει έτσι απλά.

Ε: Ποιο συγκεκριμένο κτίριο αναδείξατε;

Α: Το 4ο Δημοτικό, για το οποίο ήρθε και η Πρόεδρος και έκανε παρέμβαση. Είναι κτίριο που επισκευάστηκε πριν λίγα χρόνια — λειτουργεί 4-5 χρόνια εκεί που λειτουργεί. Υπάρχουν κολόνες οι οποίες από τη μηγραφία έχουν σκουριάσει, οι οπλισμοί έχουν «φουσκώσει», έχουν πετάξει το κονίαμα και τους σοβάδες έξω. Αυτό δεν θυμίζει επισκευασμένο σχολείο της προηγούμενης πενταετίας, θυμίζει κάτι πολύ χειρότερο. Το κτίριο δεν επισκευάστηκε από τον Δήμο, αλλά από τις Κτιριακές Υποδομές (ΚΤΥΠ). Όταν ένα κτίριο που επισκεύασε η ΚΤΥΠ μέσα σε πέντε χρόνια είναι σε αυτή την κατάσταση, κάποιος πρέπει να τους καλέσει να έρθουν να δουν την ποιότητα του έργου τους. Ο Δήμος έχει τη λειτουργία και τη συντήρηση των σχολείων, όχι την ευθύνη της κατασκευής· πρώτη υπεύθυνη για την κατασκευή είναι η ΚΤΥΠ — και από την κεντρική κυβέρνηση υπάρχει πολύ σημαντική ευθύνη, που δείχνει ότι η παιδεία έχει μείνει σε δευτεροτρίτη μοίρα.

Ε: Πόσο σοβαρό είναι το ζήτημα των μελετών, όπως το έθεσε ο κ. Μινέτος για τις άδειες;

Α: Είναι το κρίσιμο σημείο. Όταν δεν υπάρχουν σχέδια για την κατασκευή, τόσο μεγαλύτερη είναι η αβεβαιότητα σε οποιαδήποτε παρέμβαση. Και πώς θα γίνει δευτεροβάθμιος έλεγχος — με ποια σχέδια, με ποια όψη κατασκευής; Με μηχανήματα, ακτινογραφίες, με την επιστημονική κατάρτιση: ναι, είναι σοβαρό και θετικό, αλλά αυτά έπρεπε να έχουν γίνει εδώ και πολύ καιρό. Δεν έγιναν. Και οι σεισμολόγοι λένε να μην επαναπαυόμαστε επειδή πέρασαν δέκα χρόνια ήσυχα — ναι, το 2014 ήταν τυχερό που τα σχολεία ήταν κλειστά. Φανταστείτε να ήταν ανοιχτά.

Ε: Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι καμία σχολική μονάδα δεν κατατάχθηκε στην υψηλή προτεραιότητα και ότι τέσσερις πάνε σε β’ προτεραιότητα — 3ο και 5ο Δημοτικό Αργοστολίου, Γυμνάσιο-Λύκειο Πάστρας, Λύκειο Κεραμειών. Τι σημαίνει αυτό;

Α: Η προτεραιότητα δηλώνει τη σειρά με την οποία θα οδηγηθούν στον δεύτερο βαθμό ελέγχου, όχι ότι ένα κτίριο εξαιρείται. Πρώτα θα πάνε εκείνα που πρώτα θα αξιολογηθούν, γιατί ο δεύτερος βαθμός ελέγχου — και πολύ περισσότερο μια αναλυτική μελέτη παρεμβάσεων — είναι πιο πολύπλοκος και ακριβότερος. Κατά την άποψή μου, για τα κτίρια της δεύτερης προτεραιότητας πρέπει να πιέσουμε ώστε και αυτά να μπουν γρήγορα σε λογική εξέτασης. Και όταν ο διευθυντής ενός σχολείου μάς λέει ότι κινδυνεύει το κτίριό του, οφείλουμε να σπεύσουμε και να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας. Κάποια πράγματα, όμως, δεν αντιμετωπίζονται από τον Δήμο μόνο.

Ε: Ένα δεύτερο θέμα που θέτετε επίμονα είναι τα πεζοδρόμια στην περιοχή «Φαραώ» και η οδός Δάση. Πού βρίσκεται;

Α: Συζητήθηκε πρόσφατα και το βάζω συνέχεια σε προτεραιότητα — δεν πρόκειται να το αφήσω. Ο κ. Σαμούρης μου απάντησε ότι δεν πρόκειται να γίνουν τα πεζοδρόμια και ότι υπάρχει πρόβλημα με το χωροταξικό· θα πηγαίνουν τα παιδιά από άλλους δρόμους. Ο κ. Σκουρής — αντιπεριφερειάρχης — μου είπε ότι όταν υπάρχει επικινδυνότητα γίνονται αμέσως απαλλοτριώσεις και τα πεζοδρόμια άμεσα, για την ασφάλεια όχι μόνο των παιδιών αλλά και των τουριστών του καλοκαιριού, που περπατούν με το φακό μέσα στον δρόμο. Η δική μου θέση είναι πάγια: χρειάζονται απαλλοτριώσεις και η οδός Δάση πρέπει να πάρει τη σωστή της θέση, ώστε να πάει το σωστό της πλάτος και να γίνουν τα πεζοδρόμια με την προβλεπόμενη ασφάλεια. Αν οι απαλλοτριώσεις θέλουν τρία ή πέντε ή επτά χρόνια, όποιος δεν ξεκινά σήμερα τις κάνει σε πέντε χρόνια· αν δεν ξεκινούσαμε τότε, θα τις είχαμε κάνει τώρα. Αυτά τα έργα έχουν χρονοβόρες προϋποθέσεις, γι’ αυτό πρέπει να μπαίνουν σε χρονική προτεραιότητα — οι πρώτες κινήσεις άμεσα και μετά, με τις ενέργειες ολοκληρωμένες, να προχωράς τα έργα. Να το συζητάμε δεκαπέντε-είκοσι χρόνια, με την οδό χαραγμένη σε άλλο σημείο από το σχέδιο πόλης, είναι ελλιπές. Και αν γίνει ένα δυστύχημα και σκοτωθεί ένα παιδί, τι θα κάνουμε; Θα κλαίμε;

Ε: Υπάρχει και ζήτημα διαβάσεων και προσβασιμότητας.

Α: Υπάρχει. Στο 4ο και στο δημοτικό πάνω από το νοσοκομείο έχουν μπει «έξυπνες» φωτεινές διαβάσεις, αλλά υπάρχει διάβαση έξω από την έξοδο του σχολείου που οδηγεί σε ιδιόκτητο οικόπεδο — πού θα πάει το παιδί φεύγοντας; Δεν καταλαβαίνω γιατί μπήκε εκεί και όχι σε ελεύθερο σημείο. Και υπάρχουν ράμπες που οδηγούν σε τοίχο. Είχαμε κάνει καταγραφή, χρόνια πριν, με πρωτοβουλία του Διονύση Τρωγιάννου, για την παραλία Χαροκόπου και σε μεγάλο κύκλο μέσα στην πόλη, καταγράφοντας αρκετά τέτοια προβλήματα και τον τρόπο επίλυσής τους. Πολλά βελτιώθηκαν, κάποια παραμένουν. Επίσης ρώτησα τον Σπυράκη — που κινείται με αμαξίδιο — αν μπορεί να περάσει πάνω στις πλάκες των νέων πεζοδρομίων. Δεν μπορεί: το καρουτσάκι θέλει επίπεδη επιφάνεια, με πλάκες «χορεύει». Αν κάνεις διαγράμμιση για τυφλούς, βάλε και τη διάβαση με αμαξίδια. Και μην ξεχνάμε τους επιβάτες των κρουαζιερόπλοιων, που πολλοί βγαίνουν με καρουτσάκια: και αυτοί έχουν δικαίωμα να κυκλοφορήσουν στην πόλη. Όταν στον πεζόδρομο βρεθεί ένα εμπόδιο — ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο ή μηχανή — δεν του κόβεται η διαδρομή, του κόβονται εκατοντάδες μέτρα: γυρίζει πίσω, ψάχνει ράμπα, περνάει απέναντι, κατεβαίνει στο οδόστρωμα. Είμαστε όλοι εν δυνάμει εμποδιζόμενα άτομα.

Ε: Εκτός από τη σχολική στέγη, ποια άλλα ζητήματα θέσατε;

Α: Τη μελέτη για την περιοχή της Σκάλας. Μίλησα με λιμενολόγο και μου είπε ότι χρειάζεται λιμενολόγος για τη μελέτη και τοίχος αντιστήριξης, ώστε να στηριχθεί ο δρόμος και να μην τον πάρει η θάλασσα. Και έχω την ίδια περίπου άποψη με αυτό που κατέθεσε και ο κ. Μινέτος: όταν μια μελέτη περιγράφει μόνο τι θα γίνει — ότι θα μπουν αυτά τα κιβώτια — χωρίς ούτε έναν στατικό υπολογισμό, δεν αποδεικνύεται ότι το έργο αντέχει στα φαινόμενα που θα αντιμετωπίσει: τα κυματικά φαινόμενα, τη διάβρωση και την υποσκαφή του εδάφους. Τα παράκτια έργα είναι θέμα ειδικότητας. Δεύτερο: οι δονήσεις (παγίδες φερτών) στον δρόμο προς Κρανιά — έχουν δοθεί, το μηχάνημα έχει μπει, αλλά δεν έχουν ενωθεί. Αν έρθει μεγάλη μπόρα, πότε θα ενωθούν για να βγάλουν το νερό και να προλάβουν την καταστροφή; Τρίτο: η σύνδεση του νότιου κλάδου του περιφερειακού, που πρέπει να ολοκληρωθεί, με αντίστοιχες παρεμβάσεις και στο πάνω κομμάτι. Τέταρτο: ο Μύλος στο Φανάρι — δύο χρόνια φωνάζω ότι έχει φρακάρει με μπάζα και πέτρες και δεν γυρίζει. Το μοναδικό τέτοιο φαινόμενο στον κόσμο, που έπρεπε να είναι το καμάρι μας. Και τα φώτα: ζητώ οκτώ φωτιστικά από το ξενοδοχείο «Λούκα» μέχρι πάνω στο Φαραώ, γιατί το καλοκαίρι το σκοτάδι είναι απόλυτο· μπήκαν σε άλλα σημεία, εκεί που είναι αναγκαία δεν μπήκαν. Στο Φανάρι ζήτησα και τέσσερα παγκάκια — οι άνθρωποι πάνε να δουν το ηλιοβασίλεμα και δεν έχουν πού να καθίσουν.

Ε: Γιατί, όπως λέτε, δεν απαντούν οι αρμόδιοι αντιδήμαρχοι;

Α: Δυστυχώς με τον κ. Μινέτο δεν μπορούμε να έρθουμε σε επαφή — δεν βγαίνει ποτέ στα μέσα ενημέρωσης να απαντήσει, ενώ είναι ο καθ’ ύλην αρμόδιος. Και παραμένουμε να ρωτάμε τους συμβούλους. Ο καθένας έχει τα δικά του μέσα· εγώ έχω τη φιλοξενία σας, και σας ευχαριστώ γι’ αυτό.

Ε: Τι θα κάνετε από εδώ και πέρα;

Α: Για όσα θέματα μπορούμε παίρνουμε θέση στο Δημοτικό Συμβούλιο, κάνουμε ερωτήσεις, ασκούμε πίεση. Ελπίζω κάποια πράγματα να βελτιωθούν. Η εικόνα, πάντως, δεν είναι καλή — και υπάρχουν δύο-τρία απλά πράγματα που χαλάνε την εικόνα του τόπου μας και που θα μπορούσαμε να τα έχουμε διορθώσει· δεν χρειάζονται δύο χρόνια, δεν είναι αστεία.

Πηγή

Back To Top