Σεισμοί Καταστροφικοί! Μνήμες Άσβεστες! Πριν από 73 χρόνια!
➙ ΩΣ ΝΑ ΗΤΑΝ ΧΘΕΣ!!!
➙ Μαθητής του Δημοτικού ακόμα, περίμενα και εγώ τον «μεγάλο σεισμό», σε χώρον κάπως ελεύθερον κτισμάτων, αφού σειρά μικρότερων τέτοιων μας είχαν «προειδοποιήσει» κατάλληλα και έγκαιρα, για τον επερχόμενον καταστροφικόν!
➙ Για κτίσματα της εποχής εκείνης, ο σεισμός των επτά ρίχτερ ήταν τεράστιος και αναπόφευκτα ισοπεδωτικός! Τίποτα όρθιο πλέον! Πέτρα επί πέτρας δεν έμεινε! Απίστευτον το τι ζήσαμε, τι βλέπαμε και τι ακούγαμε κατά την διάρκειά του, αυτήν που όντως μας φάνηκε …αιώνας ολόκληρος! Καταστροφή απίστευτη!
➙ Το 1953! Πριν από 73 χρόνια ακριβώς!
➙ Εκατοντάδες οι νεκροί συμπολίτες μας! Χιλιάδες οι τραυματίες, οι ακρωτηριασμένοι! Παντού ανθρώπινος σπαραγμός και απερίγραπτη απελπισία!
➙ Τα έζησα!
➙ Το 1960, επτά χρόνια αργότερα, και ενώ μαθητής Γυμνασίου ακόμα, έγραψα το πιο κάτω έμμετρον!
➙ Eκτοτε, το συμπεριέλαβα σε σχετικές αναφορές μου, όπως και σε βιβλίο μου αργότερα:
Μικρό παιδί και θαύμαζα
της φύσης μας την έχθρα,
δεν έβλεπα τριγύρω μου,
πέτρα σε άλλη πέτρα!
Σύννεφα σκόνης …σκοτεινιά,
κατάμαυρα τα πάντα,
«εχόρευε» το έδαφος,
πρωτόγνωρα συμβάντα!
Η γη όντως «εσχίζετο»
σαν ώριμο καρπούζι,
κρύον ιδρώτα ένοιωθα,
Αύγουστο, να με λούζει!
Έβλεπα με τα μάτια μου,
τις στέγες να βουλιάζουν,
ακόμα και τα ζώα μας
άκουγα να…ουρλιάζουν!
Το μένος του Εγκέλαδου,
απίστευτον εν τέλει,
άνθρωπος και για εχθρό,
τέτοιο κακό δεν θέλει.
Του κόσμου όλος ο Στρατός,
ποτέ δεν θα αρκούσε,
σ’ ένα λεπτό τον θάνατο
έτσι να τον σκορπούσε!!!
Τόσο κακό…απίστευτον,
σ’ ένα λεπτό και μόνο,
τέτοια μεγάλη συμφορά,
τόσο μεγάλο πόνο!
Μέσα σ’ αυτόν τον όλεθρον,
στην τόση απελπισία,
σπίτια και δρόμοι φτιάχτηκαν,
με μόχθο, με θυσία!
Σ’ ατσάλι μετατράπηκε
το παιδικό κορμί μας,
η «καταιγίδα» σκλήρυνε,
την Παιδική Ψυχή μας!
Δουλεύαμε πολύ σκληρά,
παιδιά, όπως μεγάλοι,
«καντήλες» στα χεράκια μας,
Μ’ ΕΛΠΙΔΑ ΟΜΩΣ ΠΑΛΙ!!!
