Στην περίπτωση του Κωνσταντίνου Τασούλα, ποιος ακριβώς είναι ο λόγος;
Από τον Κεφαλονίτη Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο στον κύριο Τασούλα: τί ακριβώς τιμάται και γιατί τώρα;
Της Εύας Φιλιππάτου
Την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου το Δημοτικό Συμβούλιο Αργοστολίου καλείται να συζητήσει την ανακήρυξη του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τασούλα ως επίτιμου δημότη.
Μια τέτοια τιμητική διάκριση δεν είναι μια τυπική πράξη. Έχει συμβολισμό. Και ακριβώς γι’ αυτό αξίζει να συζητήσουμε όχι το πρόσωπο που αποφασίζει, αλλά το πρόσωπο που τιμάται και τον λόγο για τον οποίο τιμάται.
Γιατί η Κεφαλονιά έχει τιμήσει ανθρώπους με μια πολύ συγκεκριμένη σχέση με τον τόπο ή με ένα σαφές αποτύπωμα.
Ο Κεφαλονίτης Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος ανακηρύχθηκε το 2002 επίτιμος δημότης. Ήταν ένας άνθρωπος με βαθιά προσωπική σύνδεση με την Κεφαλονιά και την Άσσο, τον τόπο καταγωγής του. Η διαδρομή και το έργο του ξεπερνούσαν τα όρια ενός τόπου και είχαν διεθνή ακτινοβολία.
Φέτος ο Παναγιώτης Γιαννάκης ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης για τη μακροχρόνια προσφορά του στον ελληνικό αθλητισμό, την θετική επιρροή του στις νεότερες γενιές και το αθλητικό και αξιακό του αποτύπωμα.
Και ο Simon Pegg; Η απόφαση για την ανακήρυξη του ελήφθη ήδη από τον Φεβρουάριο του 2026. Το σκεπτικό ήταν απολύτως συγκεκριμένο: η 25ετής σχέση του με τη Σκάλα και η συμβολή του στη διεθνή προβολή του νησιού. Η τελετή είχε προγραμματιστεί για τις 3 Αυγούστου 2026, αλλά αναβλήθηκε λόγω της μεγάλης πυρκαγιάς που έπληξε την Κεφαλονιά.
Υπάρχει λοιπόν ένα κοινό στοιχείο στις προηγούμενες περιπτώσεις: μπορεί κανείς εύκολα να εντοπίσει τον συγκεκριμένο λόγο για τον οποίο το κάθε πρόσωπο συνδέθηκε με την τιμητική διάκριση.
Στην περίπτωση του Κωνσταντίνου Τασούλα, ποιος ακριβώς είναι ο λόγος; Η επίσημη ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης αναφέρει μόνο την ανακήρυξη του ως επίτιμου δημότη και μέχρι στιγμής δεν περιλαμβάνει το σκεπτικό ή κάποια συγκεκριμένη προσφορά του προς την Κεφαλονιά.
Ο Κωνσταντίνος Τασούλας έχει ασφαλώς μια μακρά πολιτική διαδρομή. Διετέλεσε για όσους το έχουν ξεχάσει δήμαρχος Κηφισιάς, βουλευτής επί 25 χρόνια, υφυπουργός Άμυνας, υπουργός Πολιτισμού και Πρόεδρος της Βουλής, πριν εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Ήταν επίσης, Πρόεδρος της Βουλής κατά την περίοδο που η υπόθεση των Τεμπών και η κοινοβουλευτική διαχείριση της βρέθηκαν στο επίκεντρο έντονης πολιτικής και θεσμικής αντιπαράθεσης.Αυτό δεν σημαίνει προσωπική ποινική ευθύνη. Σημαίνει όμως ότι η πολιτική του διαδρομή περιλαμβάνει και μια περίοδο κατά την οποία κορυφαία ζητήματα θεσμικής λειτουργίας βρέθηκαν στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.
Και υπάρχει ένα ακόμα στοιχείο. Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές πλησιάζουν. Δεν λέω ότι η ανακήρυξη αποτελεί κομματική κίνηση. Δεν υπάρχει τεκμηρίωση για να ειπωθεί κάτι τέτοιο. Όμως, όταν λίγους μήνες πριν από τις εκλογές ανακηρύσσεται ένας εν ενεργεία Πρόεδρος της Δημοκρατίας επίτιμος δημότης, είναι θεμιτό να τεθεί ένα ερώτημα για τον συμβολισμό της επιλογής: γιατί τώρα; Τι ακριβώς τιμάται; Η προσωπική προσφορά του Κωνσταντίνου Τασούλα στην Κεφαλονιά ή η πολιτική του διαδρομή; Το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας; Και ποια είναι η συγκεκριμένη σχέση ή προσφορά που συνδέει τον σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας με τον τόπο μας και δικαιολογεί αυτήν την ιδιαίτερη τιμητική διάκριση;
Το ερώτημα δεν είναι αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί πολιτικά με τον Κωνσταντίνο Τασούλα. Το ερώτημα είναι πολύ απλό: όταν μια πόλη απονέμει την ιδιότητα του επίτιμου δημότη, πρέπει να είναι ξεκάθαρο τι τιμά, γιατί το τιμά και κυρίως γιατί το κάνει στη συγκεκριμένη χρονική στιγ
