«Ζω επικίνδυνα»

Του Παντελή Ιωαννίδη
​

Υπάρχουν μέρη όπου το καλοκαίρι σημαίνει ραστώνη. Και μετά, υπάρχει η Κεφαλονιά και η Ιθάκη. Όποιος αποκαλεί τα νησιά μας «ήσυχους προορισμούς», προφανώς δεν έχει ζήσει το πολιτιστικό, αθλητικό, λατρευτικό και αυτοδιοικητικό παραλήρημα που ξεκινά τον Ιούλιο.
​Εδώ μιλάμε για μαραθώνιο επιβίωσης για ντόπιους, επισκέπτες και τους απανταχού Κεφαλονίτες και Θιακούς. Από τον Ιούλιο και τον Αύγουστο μέχρι και τις αρχές Σεπτεμβρίου, δεν υπάρχει χωριό, παραλία ή δήμος χωρίς τουλάχιστον τρεις ταυτόχρονες εκδηλώσεις.
Συμπατριώτες από την Αθήνα και το εξωτερικό παρουσιάζουν συνεχώς κι από ένα βιβλίο. Ποιητικές συλλογές στις πλατείες, ιστορικά μυθιστορήματα στις εκκλησίες, λαογραφία κάτω από τον πλάτανο. Φεύγεις από τη θάλασσα ιδρωμένος για να συζητήσεις υπαρξιακές αναζητήσεις.

Συναυλίες σε κάθε γήπεδο και πλατεία από έντεχνο μέχρι τραπ. Και το καλύτερο ;;; Αναβολές της τελευταίας στιγμής που συμπίπτουν με άλλες δύο την επόμενη εβδομάδα.
Νέα μόδα, κάθε χωριό κι ένας αγώνας δρόμου. Τρέχεις στην ανηφόρα με ντάλα ήλιο, ενώ ο μπάρμπα-Νικόλας σου φωνάζει «τρέχα να προλάβεις τη βραστή γίδα».

Στη Σκάλα, στον Πλατύ Γιαλό, στον Μύρτο, στο Ξι και στο Θιάκι, ο φραπές παλεύει με τα κοκτέιλ και η «γρήγορη βουτιά» γίνεται πάρτι ως την ανατολή. Παράλληλα, τα τοπικά πανηγύρια και η χάρη του Αγίου Γερασίμου ενώνουν την κατάνυξη με το αδιαχώρητο, το πρωί προσκύνημα, το βράδυ μπάλος, Ρομπόλα και κρεατόπιτα.
​Εδώ είναι το καλό.
Επειδή καταφθάνουν οι «απανταχού» ψηφοφόροι, οι μηχανισμοί των δήμων & της Αντιπεριφέρειας παίρνουν φωτιά. Συνεργεία ασπρίζουν πεζοδρόμια, μπαλώνουν λακούβες και η αστυνόμευση εμφανίζεται αίφνης παντού. Δίπλα στα φρεσκοβαμμένα κράσπεδα αλλά και πρώτο τραπέζι πίστα σε κάθε πανηγύρι, συναυλία και βιβλιοπαρουσίαση οι τοπικοί άρχοντες φωτογραφίζονται χαμογελαστοί, αφού δεν χάνουν κυριολεκτικά καμία εκδήλωση…….

​Το «ζω επικίνδυνα», όμως, έχει βαθύτερη ουσία. Πίσω από τα φλας και τα ηχεία, τα σοβαρά ζητήματα πάνε πίσω, η μόνιμη ασφάλεια, η προστασία του επισκέπτη και οι υποδομές που λείπουν τους υπόλοιπους εννέα μήνες μπαίνουν στο ράφι μόλις σβήσουν τα φώτα.
​Ζούμε επικίνδυνα γιατί ελπίζουμε κάθε χρόνο να επιβιώσουμε από τη θερινή υποκρισία της τοπικής αυτοδιοίκησης. Και μην αισιοδοξείτε ότι τελειώσαμε, έρχεται ο Σεπτέμβριος με πιθανές κι άλλες συναυλίες που μπορεί να αναβληθούν, φθινοπωρινά πανηγύρια και φεστιβάλ!
​Καλό μήνα, υπομονή, προσοχή στους δρόμους και ραντεβού στην επόμενη εκδήλωση!

Υ.Γ Ποντάρω στο χιούμορ σας !