«Το ταμείο είναι μείον»: ο απολογισμός της σεζόν 2026 ……
Η Κατερίνα Ατσάρου κάνει τον απολογισμό της σεζόν 2026: καλύτερη αύξηση από πέρσι, γεμάτος Σεπτέμβριος, αλλά ταμείο που δεν βγαίνει. Ο λόγος δεν είναι η κίνηση — είναι το ρεύμα.
Στο απολογιστικό της ραντεβού με τον δημοσιογράφο Σακη Βούτο, μιλώντας εκ μέρους των ενοικιαζόμενων δωματίων και διαμερισμάτων της Παλικής, η κυρία Ατσάρου περιγράφει μια χρονιά με δύο όψεις: αριθμούς που ανεβαίνουν και έξοδα που ανεβαίνουν πιο γρήγορα. Και, πάνω απ’ όλα, ένα ζήτημα που δεν λύνεται με μετρήσεις: τι θα γίνει με το νοσοκομείο, τους γιατρούς και τα παιδιά που δεν επιστρέφουν.
Η σημερινή εκπομπή, λέει, είναι και η τελευταία μέρα δουλειάς για αρκετούς από τον κλάδο. Η τουριστική περίοδος του 2026 έκλεισε.
1. Απολογισμός σεζόν 2026: +9% με +10% και ένας Σεπτέμβριος που ξεχώρισε
Το πρώτο συμπέρασμα που μεταφέρει η κυρία Ατσάρου είναι θετικό. «Είχαμε μια αύξηση γύρω στο 10% σε γενική μέτρηση — με ακρίβεια, περίπου 9%.» Η μέτρηση αφορά τη διάρκεια των έξι μηνών της σεζόν.
Το στοιχείο που ξεχωρίζει όμως είναι ο Σεπτέμβριος: «Κοιμηθήκαμε πάρα πολύ καλά τον Σεπτέμβριο, με πληρότητες δυνατές. Η αύξηση ξεπέρασε το 14%.» Είναι, όπως λέει, μια χρονιά που ο Σεπτέμβριος ξεχώρισε.
«Και μια συνθήκη απρόβλεπτη να έρθει, ξαφνικά θα τα γυρίσει όλα ανάποδα, όπως έγινε φέτος.»
Η ίδια αποφεύγει τον ενθουσιασμό. Η αύξηση είναι καλή, λέει, αλλά το ερώτημα δεν είναι πόσοι ήρθαν — είναι τι μένει ταμείο στο τέλος.
2. Το ταμείο είναι μείον: το συμβόλαιο δεν γυρίζει πίσω, ο λογαριασμός όμως ανεβαίνει
Εδώ βρίσκεται ο πυρήνας της χρονιάς. Όταν ένας συνάδελφος κλείνει συμφωνία με τουρ οπερέιτορ, εξηγεί η κυρία Ατσάρου, «συμφωνεί ένα ορισμένο ποσό για να δώσει τα διαμερίσματά του για έξι μήνες, υπογράφει και δεσμεύεται με την υπογραφή του». Όταν η ενέργεια αλλάξει επίπεδο, η τιμή δεν αλλάζει μαζί της: «Όταν υπογράφεται αυτό, δεν γυρίζει πίσω.»
Η ίδια ξεκαθαρίζει ποιος είναι ο μεγάλος παράγοντας: «Εννοείται και ο πόλεμος, αλλά κύριε Βούτο, το μεγαλύτερο κομμάτι που δίνει τους πάντες είναι η ενεργειακή κρίση.» Και εξηγεί γιατί το αποτύπωμα είναι τόσο πλατύ: καύσιμα στα αυτοκίνητα, ρεύμα, κίνηση των αεροπλάνων, το κόστος των πτήσεων — «και δεν έχουν όλα τα αποθέματα που είχαν υπολογίσει. Και δυστυχώς αυτό συνεχίζεται με απρόβλεπτες συνέπειες.»
Οι συνέπειες φαίνονται στην αντλία: «Έχουμε φτάσει 2.450 τη βενζίνη εδώ πέρα. Δηλαδή τι κάνουμε εδώ πέρα.» Και πιο κάτω, στην καθημερινότητα: «Και ποιος από τους τουρίστες θα πάρει ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο να πάει να βάλει βενζίνη και να κάνει τον γύρο της Κεφαλονιάς;»
Το αποτέλεσμα, όπως το θέτει, είναι οριζόντιο: «Άρα το ταμείο είναι μείον εδώ.» Μείον στα ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα, στα εστιατόρια, στα τουριστικά καταστήματα — «και σε όλες τις ειδικότητες».
Το παράδειγμα με τους αριθμούς
- Εκκαθαριστικός λογαριασμός ρεύματος: 480 ευρώ — όταν το ανώτερο που πλήρωνε ήταν 320 ευρώ.
- Η σύνταξη της ίδιας: 900 ευρώ. «Και μου έρχεται 480, μόνο για το ρεύμα.»
- Ο λογαριασμός που πληρώνεται τώρα: του Ιουλίου, μέχρι τις 25 Αυγούστου. Τα «βαριά» δεν έχουν έρθει ακόμα.
«Τα υπόλοιπα πώς θα μπορέσω να πληρώσω το δάνειό μου, τις ανάγκες μου;» ρωτά. «Και φανταστείτε εσάς που έχετε κάνει συμβόλαιο με άλφα τιμή» — εκεί, λέει, το κέρδος δεν υπάρχει.
Η αίσθηση που μένει είναι ένα ερώτημα που το θέτουν, όπως λέει, πολλοί συνάδελφοι: «Απλά αναρωτιόμαστε αν αξίζει πια να δουλεύουμε.»
3. Βραχυχρόνια μίσθωση: αυξήθηκε, αλλά δεν είναι ο λόγος που δεν βγαίνει το ταμείο
Η κουβέντα περνά και στις πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης, για τις οποίες η κυρία Ατσάρου παραδέχεται ότι ο κλάδος τις συζητά χρόνια. Τα δεδομένα που αναφέρει: η Κεφαλονιά είναι πρώτη στην Ελλάδα σε κλίνες βραχυχρόνιας μίσθωσης, με νούμερα που ξεπερνούν τις 30.000 και συνεχώς ανεβαίνουν.
Δύο σημεία που ξεχωρίζουν:
- Οι έλεγχοι μπήκαν, με καθυστέρηση. «Μέχρι πριν ένα χρόνο δεν ζητούσαν ούτε υγειονομικά ούτε τίποτα. Κατόπιν πολλών αντιδράσεων των Ομοσπονδιών μας και των Συνομοσπονδιών μας μπήκαν κι εκεί κάποιοι έλεγχοι» — στα δηλωμένα.
- Το αδήλωτο είναι το πρόβλημα. «Γιατί υπάρχουν και αδήλωτα πολλά. Αν υπάρχει αδήλωτο, δεν μπορείς να το ελέγξεις.»
Για το τι έρχεται, η κυρία Ατσάρου βλέπει δύο δρόμους: η τεχνολογία έχει προχωρήσει τόσο, λέει, που η ιχνηλάτηση παράνομων μονάδων γίνεται με ψηφιακά μέσα — «όπως βρήκαν και τα παράνομα ιατρεία». Και ο περιορισμός της βραχυχρόνιας έρχεται σιγά-σιγά: στην Αθήνα έχει μπει σε δύο περιοχές, λόγω υπερκορεσμού και, όπως σημειώνεται στη συζήτηση, μετά την τραγωδία με την απώλεια ανθρώπινων ζωών.
«Σιγά-σιγά, ό,τι κάνει η Ισπανία θα γίνει και στην Ελλάδα. Να το περιμένουμε αυτό.»
Η θέση της δεν είναι ότι οι πλατφόρμες «φταίνε για όλα». Είναι ότι δεν μπορεί η μία δραστηριότητα να ζει εις βάρος «ανθρώπων οι οποίοι ζουν από αυτόν τον τομέα» — με εξαιρετικά κέρδη και πολύ μεγάλη επικινδυνότητα, όπως το θέτει.
4. Λιγότερες διανυκτερεύσεις στους μεμονωμένους πελάτες
Ένα από τα βασικά ευρήματα του απολογισμού, όπως το μεταφέρει στους ακροατές, είναι η μείωση της διάρκειας διαμονής. «Με λιγότερη διάρκεια διανυκτέρευσης — αυτό μου είπαν όλοι. Αυτό ισχύει για τους μεμονωμένους πελάτες.»
Τα συμβόλαια με τουρ οπερέιτορ λειτουργούν διαφορετικά, εξηγεί: οι διαμονές ορίζονται σε 7, 14 ή 21 ημέρες και η μέτρηση γίνεται αλλιώς. Στους ελεύθερους πελάτες, ο κανόνας που περιγράφει είναι «τρεις διανυκτερεύσεις» — «πολλοί από αυτούς έρχονται για τρεις μέρες και φεύγουν».
5. Νοσοκομείο, γιατροί και «ένα κεφαλικό δεν αντέχει Αργοστόλι – Ληξούρι»
Εδώ η συνέντευξη αλλάζει ύφος, και η κυρία Ατσάρου το δηλώνει: το θέμα της υγείας είναι το βασικότερο. «Αν δεν έχουμε την υγεία μας διασφαλισμένη, μπορούμε να κάνουμε κάτι παραπέρα και για κάποιον άλλον;»
Η θέση της απέναντι στις ανακαινίσεις νοσοκομείων είναι σαφής και ισορροπημένη: είναι ζητούμενο, γιατί «είναι ντροπή να βρίσκονται σε μια ελεεινή κατάσταση τα υπάρχοντα κτήρια» — το νοσοκομείο βάφεται μετά από 30 χρόνια. Αλλά, όπως λέει, «θέλει και έμψυχο υλικό». «Αν δεν υπάρχει το έμψυχο υλικό, πού θα απευθυνθούμε;»
Τα στοιχεία που φέρνει στη συζήτηση:
- 20 νοσηλευτές έχουν φύγει, όπως της μετέφερε η αντιπρόεδρος των εργαζομένων, και στις επικουρικές θέσεις έχει μείνει περίπου ο μισός αριθμός.
- Έρχονται συντάξεις — κυρίως γιατρών.
- 1.500 παιδιά εξέτασαν οι παιδίατροι τον Αύγουστο στο νοσοκομείο — την ίδια στιγμή που υπήρξε εντολή να μετακινηθούν παιδίατροι στη Ζάκυνθο για να καλύψουν κενά εκεί.
- Οι διακομιδές: ένα τροχαίο στον Φισκάρδο και ένα στο Πόρο — «ένας από τους δύο πεθαίνει». Η απάντηση που πήρε, όπως λέει, ήταν ότι το προσωπικό δεν είναι στο χέρι του καθενός.
Δεν λείπει ούτε η αναγνώριση: «Είμαστε τυχεροί που έχουμε αυτούς τους γιατρούς, είναι ήρωες» — και η ίδια το λέει «από προσωπική εμπειρία, από το νοσοκομείο του Ληξουρίου». Αναφέρεται επίσης στην αυτοπροαίρετη μετάβαση γιατρών στην Ιθάκη για να καλυφθεί το κενό της παιδιατρικής, χωρίς να χρειαστεί να περιμένουν τα χαρτοβασίλεια της νέας παιδιάτρου.
«Και μετά βγάζουν φωτογραφία στο βαμμένο νοσοκομείο — αλλά κενό από γιατρούς.»
6. Το νησί ζει τρεις-τέσσερις μήνες — και τα παιδιά δεν γυρίζουν
Το δημογραφικό μπαίνει στην κουβέντα με αφορμή τις περισσότερες υποδομές που συζητιούνται χρόνια. «Όταν αυτό το νησί, το Άγιο νησί όπως το λέω εγώ, ζει μόνο τρεις ή τέσσερις μήνες, και τους υπόλοιπους είναι μαυρίλα, τι θα κάνουμε; Τα παιδιά μας τι θα κάνουν εδώ πέρα;»
Τα νούμερα και οι εικόνες που δίνει:
- 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι έφυγαν από την επαρχία και τα νησιά, κυρίως προς την Αθήνα.
- Τρεις βουλευτές είχε κάποτε η περιοχή, τώρα ένας — λόγω πληθυσμού.
- 365 χωριά έχουν ερημώσει στην Κεφαλονιά. «Και δέκα κάτι να ήταν σε κάθε χωριό, κάτι θα ήταν.»
Η ίδια λέει ότι προσωπικά θα χαιρόταν να γυρίσουν τα παιδιά της — υπάρχει πλέον η δυνατότητα της απομακρυσμένης εργασίας για οποιαδήποτε χώρα. Δεν το κάνουν: «Δεν υπάρχουν οι υποδομές.» Και όταν ανεβαίνει στην Αθήνα, λέει, «το σκέφτομαι κάθε φορά».
7. Υποδομές: τα ίδια αιτήματα εδώ και είκοσι χρόνια
«Είμαστε 25 χρόνια που μιλάμε μαζί και πάντα μιλάμε για τις υποδομές» — η παρατήρηση απευθύνεται στον δημοσιογράφο, αλλά είναι ουσία, όχι ευγένεια. «Κάτι που ζητούσαμε πριν 20 χρόνια συνεχίζει να υπάρχει και να είναι ζητούμενο.»
Τα ζητήματα που καταγράφει:
- Οδική ασφάλεια και σήμανση. Ως παράδειγμα απλής λύσης αναφέρει τις μεμβράνες στις ταμπέλες, για να μη γεμίζουν αυτοκόλλητα και σπρέι — που δεν τοποθετήθηκαν.
- Υγεία. Το πρώτο, όπως το θέτει η ίδια.
- Σταθερότητα χειμώνα. Η οικονομία του νησιού εξαρτάται από πολύ λίγους μήνες και οι υπόλοιποι μένουν χωρίς δραστηριότητα.
Στο σημείο αυτό υπογραμμίζει και κάτι που ακούστηκε στην εκπομπή για την ίδια: «Εμείς δεν είμαστε κάτι ξεχωριστό. Είμαστε άνθρωποι που διαβιώνουμε σε αυτόν τον τόπο» — και αν δεν είναι καλά οι ίδιοι, πώς θα υποδεχτούν ανθρώπους;
8. Τι περιμένει ο κλάδος το 2027
Το μήνυμα για την επόμενη χρονιά είναι συγκρατημένα αισιόδοξο στα συμβόλαια και επιφυλακτικό στα υπόλοιπα. Συνάδελφοι που έχουν ήδη κλείσει συμφωνίες για το 2027 και το 2028, λέει, έχουν εικόνα — «και το 2028 έχει ήδη προκρατήσεις».
Αμέσως μετά, όμως, έρχεται η επιφύλαξη: «Αν κάτι, μία συνθήκη απρόβλεπτη έρθει, ξαφνικά θα τα γυρίσει όλα ανάποδα, όπως έγινε φέτος.» Και υπάρχει και το επόμενο κόστος: οι λογαριασμοί του καλοκαιριού δεν έχουν φτάσει ακόμα, και ο εκκαθαριστικός του χειμώνα είναι μπροστά.
Το κλείσιμο της εκπομπής είναι πρακτικό. Καλός χειμώνας στους συναδέλφους, ανασυγκρότηση, μετρήσεις, «να δούμε το οικονομικό αποτέλεσμα» — και από εκεί, η διεκδίκηση: πρώτα για την καθημερινή διαβίωση των ανθρώπων που ζουν μόνιμα στο νησί, μετά για επισκέπτες που χρειάζονται, πάνω απ’ όλα, ασφάλεια.
Για τα υπόλοιπα — ενεργειακή κρίση, διεθνείς εξελίξεις, όσα δεν είναι στο χέρι κανενός — η ευχή είναι να βρεθεί «η μέση λύση, για το καλό όλων μας». Η ίδια δεν κρύβει ότι δεν το βλέπει: «Έτσι που πάει η κατάσταση, δεν το βλέπω. Τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά.»
- «Είχαμε αύξηση περίπου 9% — αλλά το ταμείο είναι μείον.»
- «Ο Σεπτέμβριος ξεπέρασε το 14%. Η χρονιά που ξεχώρισε.»
- «Πληρώσαμε τον λογαριασμό του Ιουλίου μέχρι τις 25 Αυγούστου. Τα βαριά δεν έχουν έρθει.»
- «Ένα Εγκεφαλικό δεν αντέχει διαδρομή Αργοστόλι – Ληξούρι.»
- «Είναι ήρωες οι γιατροί μας. Αλλά δεν μας κάνει τη χάρη κανένας από αυτούς που αποφασίζουν.»
- «Ό,τι κάνει η Ισπανία θα γίνει και στην Ελλάδα. Να το περιμένουμε.»
- «Είμαστε 25 χρόνια που μιλάμε για τις υποδομές. Και τα ίδια αιτήματα είναι ακόμα ζητούμενα.»
Το συμπέρασμα σε πέντε γραμμές
- Η σεζόν 2026 έκλεισε με αύξηση περίπου 9–10% και με Σεπτέμβριο που ξεπέρασε το 14% σε πληρότητες.
- Η αύξηση δεν μεταφράστηκε σε κέρδος: το συμβόλαιο με τους τουρ οπερέιτορ κλειδώνει την τιμή, ενώ η ενέργεια συνεχίζει να ανεβαίνει.
- Μειώθηκε η διάρκεια των διανυκτερεύσεων στους μεμονωμένους πελάτες.
- Η βραχυχρόνια μίσθωση αυξήθηκε — η Κεφαλονιά πρώτη σε κλίνες στην Ελλάδα — και οι έλεγχοι στα αδήλωτα παραμένουν το ανοιχτό ζήτημα.
- Το μεγαλύτερο ζήτημα δεν είναι η κίνηση αλλά η υγεία και οι υποδομές: αν το νοσοκομείο δεν έχει προσωπικό, το νησί δεν μπορεί να υποδεχτεί κανέναν.
Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη.
Κύριε Βούτο, θέλω να σας πω καταρχάς ότι σήμερα για εμάς, για αρκετούς από εμάς είναι η τελευταία μέρα της δουλειάς μας. Σήμερα είναι το τέλος της τουριστικής περιόδου του 2026. Να είστε καλά και τον χρόνο με υγεία.
Ερ.: Σας άφησα όλο το καλοκαίρι για να εργαστείτε, ώστε να συγκεντρώσουμε συνολικά τα λάθη και τις παρατηρήσεις και να κάνουμε έναν απολογισμό κλείνοντας την περίοδο του 2026. Σαν πρόεδρος, τι ακριβώς έχετε συγκεντρώσει;
Απ.: Το συμπέρασμα από την κίνηση του 2026, συνομιλώντας και με συναδέλφους — και συνομιλώ πάντα εκ μέρους των ενοικιαζόμενων δωματίων και διαμερισμάτων της Παλικής — είναι ότι είχαμε μια αύξηση γύρω στο 10% σε γενική μέτρηση, στη διάρκεια των έξι μηνών. Με ακρίβεια, περίπου 9%.
Μια αύξηση πολύ καλή. Κοιμηθήκαμε πάρα πολύ καλά τον Σεπτέμβριο, με πληρότητες δυνατές. Είναι μια χρονιά που ο Σεπτέμβριος ξεχώρισε: η αύξηση ξεπέρασε το 14%.
Εκείνο που όμως θέλω να πω — γιατί ωραία είναι, αισιόδοξα είναι, χαιρόμαστε που όλα πήγαν καλά — είναι ότι το ζήτημα είναι το ταμείο.
Ενεργειακή κρίση: γιατί η αύξηση δεν φτάνει στο ταμείο
Ερ.: Πού κολλάει, λοιπόν, αφού η κίνηση πήγε καλά;
Απ.: Το ταμείο επηρεάζεται πολύ από την ενεργειακή κρίση, που ξέρετε πόσο σημαντικό είναι αυτό. Και θα σας το πω με αριθμούς.
Όταν ένας συνάδελφος κάνει μια συμφωνία με έναν tour operator — ας ξεκινήσουμε από εκεί και θα πάμε και στους ελεύθερους πελάτες — συμφωνεί ένα ορισμένο ποσό για να δώσει τα διαμερίσματά του για έξι μήνες, υπογράφει και δεσμεύεται με την υπογραφή του.
Ερ.: Με ένα άλφα ποσό.
Απ.: Με ένα άλφα ποσό. Όταν όμως έχουμε πλήρη αλλαγή του κόστους της ενέργειας, τότε ξέρετε ότι δεν έχουμε το δικαίωμα να του πούμε «ναι, ωραία είναι, αγαπημένε μου συνεργάτη, ξέρεις όμως ότι η ενεργειακή κρίση μας επηρέασε». Γιατί, ξέρετε, όταν υπογράφεται αυτό, δεν γυρίζει πίσω.
Είναι η ενεργειακή κρίση και ο πόλεμος — δύο. Εννοείται και ο πόλεμος, αλλά κύριε Βούτο, το μεγαλύτερο κομμάτι που δίνει τους πάντες είναι η ενεργειακή κρίση.
Ερ.: Ακριβώς.
Απ.: Γιατί επηρεάζει το καύσιμο, όχι μόνο στα αυτοκίνητα και τη δική μας την εσωτερική μετακίνηση. Στο ρεύμα, στην κίνηση των αεροπλάνων, στα καύσιμα των αεροπλάνων. Και δεν έχουν όλα τα αποθέματα που είχαν υπολογίσει. Και δυστυχώς για όλους μας αυτό συνεχίζεται με απρόβλεπτες συνέπειες.
Ερ.: Αυτό που είπατε είναι το πιο σωστό: απρόβλεπτες συνέπειες χωρίς όρια. Γιατί δυστυχώς δεν υπάρχει έλεγχος — υπάρχει αισχροκέρδεια, υπάρχει ασυδοσία.
Απ.: Βλέπουμε τις τιμές των καυσίμων ανεξέλεγκτες εντελώς. Γιατί όλα τα βενζινάδικα είναι εταιρείες τώρα, δεν είναι ιδιοκτήτες. Και κάνουν ό,τι θέλουν.
Ερ.: Έχουμε φτάσει 2.450 τη βενζίνη εδώ πέρα. Δηλαδή τι κάνουμε εδώ πέρα;
Απ.: Και ποιος από τους τουρίστες θα πάρει ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο να πάει να βάλει βενζίνη και να κάνει τον γύρο της Κεφαλονιάς; Άρα το ταμείο είναι μείον εδώ.
Ερ.: Και σε όλες τις ειδικότητες. Και στα ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα. Και στα εστιατόρια. Και στα τουριστικά καταστήματα.
Απ.: Και σε εσάς, το βασικότερο.
Το παράδειγμα του λογαριασμού
Ερ.: Ήρθε ο τελευταίος εκκαθαριστικός λογαριασμός. Τον είδατε;
Απ.: Πληρώσαμε αυτόν τον μήνα τον λογαριασμό του Ιουλίου, μέχρι τις 25 του Αυγούστου. Δεν έχουν έρθει τα βαριά ακόμα. Εμένα ήρθε ο εκκαθαριστικός 480 ευρώ — και το ανώτερο που πλήρωνα ήταν 320 ευρώ. Οπότε καταλαβαίνετε για ποιο πράγμα μιλάμε.
Και παίρνω 900 ευρώ σύνταξη. Και μου έρχεται 480, μόνο για το ρεύμα. Τα υπόλοιπα πώς θα μπορέσω να πληρώσω το δάνειό μου, τις ανάγκες μου και αυτά; Μπορούν να μου απαντήσουν αυτοί οι κύριοι;
Και φανταστείτε τώρα εσάς, που έχετε κάνει ένα συμβόλαιο με άλφα τιμή, και σε αυτή τη στιγμή ο λογαριασμός έρχεται. Ξεκάθαρα. Άρα μπαίνετε μέσα. Δεν υπάρχει κέρδος.
Ερ.: Είναι σαν να μπαίνεις σε άγνωστα νερά.
Απ.: Αυτό καταλαβαίνω. Εγώ προσωπικά τον απολογισμό τον έχω κάνει, συμπεριλαμβάνοντας και τα έξοδα που θα έρθουν — εννοώ το ρεύμα.
Ερ.: Θα μας κάνει ένα «πάθημα κεφαλικό» όλους. Απλά αναρωτιόμαστε αν αξίζει πια να δουλεύουμε.
Απ.: Αυτό. Ξεκάθαρα. Ξεκάθαρα.
Διάρκεια διαμονής
Ερ.: Τι σας είπαν οι συνάδελφοι για τη συμπεριφορά των πελατών;
Απ.: Με λιγότερη διάρκεια διανυκτέρευσης. Αυτό μου είπαν όλοι. Αυτό ναι, ισχύει για τους μεμονωμένους πελάτες. Είναι γεγονός αναμφισβήτητο.
Όταν έχεις μια συνεργασία με tour operator, εκεί τα πράγματα είναι διαφορετικά, γιατί είναι ορισμένες ημέρες. Και οι λιγότερες που μπορεί να μείνει ο πελάτης είναι 7 — 7, 14, 21. Εκεί η μέτρηση πάει αλλιώς εντελώς. Στα ξενοδοχεία με τους tour operators οι διαμονές έχουν μεγάλη διάρκεια.
Ερ.: Λέω για τα ελεύθερα.
Απ.: Τα ελεύθερα, σαφώς — και τα ενοικιαζόμενα και τα ξενοδοχεία — ο πελάτης μπορεί να μείνει τρεις βράδια. Το «μήνυμα» είναι τρεις διανυκτερεύσεις. Πολλοί από αυτούς έρχονται για τρεις μέρες και φεύγουν.
Βραχυχρόνια μίσθωση
Ερ.: Δεν σας έχει επηρεάσει και το Airbnb αυτή τη στιγμή;
Απ.: Πάρα πολύ. Αφού το ξέρετε, το έχουμε ξαναμιλήσει. Άκουσα ότι είναι αυξημένα φέτος σε σχέση με την περσινή χρονιά, περισσότερο από πέρσι. Η Κεφαλονιά είναι ο πρώτος αριθμός στην Ελλάδα σε κλίνες βραχυχρόνιας μίσθωσης — τα νούμερα που είχαμε ήταν γύρω στις τριάντα χιλιάδες, πρέπει να είναι παραπάνω τώρα.
Ερ.: Το ζήτημα όμως δεν είναι μόνο ο αριθμός, αλλά και οι όροι λειτουργίας.
Απ.: Το ζήτημα είναι ότι εκεί τα πράγματα διευκολύνθηκαν πάρα πολύ για όλους ως προς τις προϋποθέσεις. Μέχρι πριν ένα χρόνο δεν ζητούσαν ούτε υγειονομικά ούτε τίποτα. Κατόπιν πολλών αντιδράσεων — των Ομοσπονδιών μας και των Συνομοσπονδιών μας — μπήκαν κι εκεί κάποιοι έλεγχοι. Στα δηλωμένα. Γιατί υπάρχουν και αδήλωτα πολλά. Αν υπάρχει αδήλωτο, δεν μπορείς να το ελέγξεις.
Ερ.: Και έρχεται τώρα ο κόφτης. Σε δύο περιοχές των Αθηνών έχει πέσει κόφτης, λόγω υπερκορεσμού — και με αφορμή την τραγωδία με την απώλεια ανθρώπινων ζωών.
Απ.: Σιγά-σιγά, ό,τι κάνει η Ισπανία θα γίνει και στην Ελλάδα. Να το περιμένουμε αυτό. Αλλά το θέμα είναι να μην ζουν κάποιοι εις βάρος ανθρώπων οι οποίοι ζουν από αυτόν τον τομέα. Όχι απλώς ζουν — ζουν με εξαιρετικά κέρδη και με πολύ μεγάλη επικινδυνότητα.
Ερ.: Και με την τεχνολογία να έχει προχωρήσει τόσο, που δεν μπορεί να κρυφτεί κανείς.
Απ.: Όπως βρήκαν και τα παράνομα ιατρεία. Είναι μικρά «μυστικά» που ξέρουμε όλοι γύρω μας. Είμαστε μικρό νησί — Άγιο Νησί το λέω εγώ.
Υγεία: το νοσοκομείο, οι γιατροί, οι διακομιδές
Ερ.: Φτάνουμε στο πιο κρίσιμο, κυρία Ατσάρου. Τι γίνεται με το νοσοκομείο;
Απ.: Κύριε Βούτο, εμείς δεν είμαστε κάποιοι ξεχωριστοί. Είμαστε άνθρωποι που διαβιώνουμε σε αυτόν τον τόπο. Αν εμείς δεν είμαστε καλά, είμαστε ικανοί να υποδεχτούμε ανθρώπους; Αν δεν έχουμε την υγεία μας διασφαλισμένη, μπορούμε να κάνουμε κάτι παραπέρα και για κάποιον άλλον;
Στην κινητοποίηση που έκαναν τα παιδιά για το σχολείο τους εδώ στην Κεφαλονιά, μαζί με την ΑΔΕΔΥ και τους υπόλοιπους φορείς, πήγαν να συμπαρασταθούν στο νοσοκομείο. Και η κυρία Γεωργοπούλου, η αντιπρόεδρος των εργαζομένων, μου είπε ότι έφυγαν 20 νοσηλευτές, στις επικουρικές θέσεις έχει μείνει περίπου ο μισός αριθμός — και καταλαβαίνετε ότι έρχονται και συντάξεις, κυρίως γιατρών. Έχουμε αυτούς τους ήρωες γιατρούς, και θα φύγουν. Τι θα γίνει με αυτό το νοσοκομείο; Και πώς μετά θα πει η Ατσάρου «έχω αυτή τη στιγμή δωμάτια», αλλά το νοσοκομείο είναι «ελλιπές»;
Ερ.: Οι ανακαινίσεις των κτηρίων είναι επίσης ζητούμενο.
Απ.: Ναι, ωραίες είναι οι ανακαινίσεις και ζητούμενο βεβαίως, γιατί είναι ντροπή να βρίσκονται σε μια ελεεινή κατάσταση τα υπάρχοντα κτήρια. Είναι εξαιρετικό να γίνει — μετά από 30 χρόνια βάφεται το νοσοκομείο, όπως το λένε, «έργο». Αλλά θέλει και έμψυχο υλικό το νοσοκομείο. Αν δεν υπάρχει το έμψυχο υλικό, πού θα απευθυνθούμε;
Ερ.: Πείτε μου για το προσωπικό.
Απ.: Είναι ήρωες οι γιατροί μας. Αυτοί οι γιατροί εδώ που έχουμε είναι ήρωες. Η κυρία Γεωργοπούλου, που είναι και παιδίατρος, μαζί με τους υπόλοιπους παιδιάτρους — να είναι καλά οι άνθρωποι — 1.500 παιδιά εξέτασαν τον Αύγουστο. 1.500 παιδιά. Και ήρθε εντολή από το Υπουργείο και από την ΕΚΤ να φύγουν οι παιδίατροι και να πάνε στη Ζάκυνθο, να καλύψουν κενά — η Ζάκυνθος, που είχε εξετάσει 20 παιδιά, όχι 1.500 που είχαν εξετάσει εδώ πέρα.
Δηλαδή καταλαβαίνετε ότι το ίδιο το κράτος δεν υπολογίζει ότι αυτό το νοσοκομείο έχει ανάγκη και πρέπει να κρατήσει αυτούς τους ήρωες γιατρούς; Και τους λέει «εντέλλεσθε» — το εντέλλεσθε είναι σε περίπτωση πολέμου, δεν είναι σε περίπτωση ειρήνης. Να σου λέει «εντέλλεσθε, θες ή δεν θες, γιατί θα σε τιμωρήσω και θα σε απολύσω αν δεν πας». Και πάλι έφεραν αντιρρήσεις: «δεν πάμε». Και μπράβο τους.
Ερ.: Και τι γίνεται με τις διακομιδές; Ένα περιστατικό, μια διαδρομή…
Απ.: Ένα κεφαλικό τραύμα, μπορεί να αντέξει διαδρομή Αργοστόλι – Ληξούρι; Τι λέμε τώρα.
Ερ.: Ή Φισκάρδο – Αργοστόλι.
Απ.: Έλα τώρα. Πήρα τον πρόεδρο του ΕΚΑΒ και του λέω: «κύριε πρόεδρε, με συγχωρείτε, έχουμε έλλειψη προσωπικού». Μου λέει: «το ξέρω, έχω ένα τροχαίο στο Φισκάρδο και ένα τροχαίο στο Πόρο, ένας από τους δύο πεθαίνει». — «Το ξέρω», μου λέει, «πες στην κυβέρνηση να μου στείλει προσωπικό και εγώ θα σου στείλω». Δεν είναι στο χέρι του καθενός.
Και μετά βγάζουν όλοι τα καλά, γιατί θα έρθει ο κύριος υπουργός ή ο κύριος Μητσοτάκης και θα βγάλουν φωτογραφία στο βαμμένο νοσοκομείο — αλλά κενό από γιατρούς. Γιατί δεν θα μπει κανένας από αυτούς μέσα, που θα βγουν φωτογραφίες μαζί, να πει «κύριε Πρωθυπουργέ, δεν έχουμε προσωπικό, δεν έχουμε γιατρούς». Δεν γίνεται έτσι.
Ερ.: Και η Ιθάκη;
Απ.: Η κυρία Γεωργοπούλου πήγε στην Ιθάκη. Πήγε γιατί η γιατρός που δέχτηκε — μετά από δύο χρόνια που βρήκαμε παιδίατρο, που η Ιθάκη δεν είχε — θέλει δύο μήνες χαρτοβασίλεια για να πάει η κοπέλα στην Ιθάκη. Και αναγκαστικά, αυτούς τους δύο μήνες που θα είναι στα χαρτοβασίλεια της παιδιάτρου, πήγε η κυρία Γεωργοπούλου να καλύψει τις ανάγκες της παιδιατρικής στην Ιθάκη. Καταλαβαίνετε γιατί συζητάμε.
Μόνη της προσφέρθηκε και η κυρία Δανελάτου, θα πάει στην Ιθάκη πάλι μόνη της, για να προσφέρει και αυτό το έργο της. Λοιπόν, αν έχουμε ήρωες γιατρούς και γλιτώνουμε τη ζωή μας, τη γλιτώνουμε από αυτούς τους γιατρούς. Αλλά δεν μας κάνει τη χάρη κανένας από αυτούς τους κυρίους.
Ερ.: Ας τα λέμε αυτά, κυρία Ατσάρου. Ας τα λέμε, για να ακούγονται.
Απ.: Γιατί δεν τα καταλαβαίνουν οι κύριοι αυτής της εξουσίας και της καρέκλας. Το καταλαβαίνουμε εμείς που το βιώνουμε στην καθημερινότητά μας. Το έχω ζήσει από προσωπική εμπειρία, στο νοσοκομείο του Ληξουρίου, αλλά και από οικογένεια φιλική μας, όπου αντιμετωπίστηκαν εξαιρετικά τα προβλήματα που είχαν. Οφείλουμε να τα λέμε και τα καλά.
Δημογραφικό: το νησί ζει τρεις-τέσσερις μήνες
Ερ.: Τι γίνεται με τα παιδιά που φεύγουν;
Απ.: Όταν αυτό το νησί, το Άγιο Νησί που το λέω εγώ, ζει μόνο τρεις ή τέσσερις μήνες τον χρόνο και τους υπόλοιπους είναι μαυρίλα, τι θα κάνουμε; Τα παιδιά μας τι θα κάνουν εδώ πέρα; Τι θα κάνουν αυτά τα παιδιά; Πώς θα δουλέψουν και πώς θα ζήσουν; Προς το παρόν δεν επιστρέφουν.
Και πόσοι είναι οι γονείς που λένε στα παιδιά τους, που έχουν περιουσίες εδώ και έχουν κάνει μεγάλες περιουσίες, ότι δεν θέλουν να έρθουν με τίποτα; Η τρίτη γενιά. Δεν υπάρχουν οι υποδομές.
Και να σας πω κάτι, σε προσωπικό επίπεδο, για τα παιδιά μου: θα μπορούσαν κάποια στιγμή να γυρίσουν, λόγω της ευκολίας που δίνεται πλέον με τους ψηφιακούς μετανάστες, που μπορούν να δουλέψουν από εδώ για οποιαδήποτε χώρα του κόσμου. Υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Και πολύ θα χαρώ να το αποφασίσουν. Δεν το κάνουν όμως.
Γιατί 1,5 εκατομμύριο κόσμος έφυγε από την επαρχία και τα νησιά και πήγε στην Αθήνα. Και ψωμοζούν οι άνθρωποι. Και όχι μόνο αυτό — είναι πολύ δύσκολες οι συνθήκες, ειλικρινά. Το σκέφτομαι κάθε φορά που ανεβαίνω στην Αθήνα. Έχει καταντήσει ζούγκλα.
Ερ.: Έχουν δυσκολέψει πάρα πολύ οι συνθήκες.
Απ.: Κυριολεκτικά όπου και να πας, σε οποιαδήποτε περιοχή, να κυκλοφορείς βράδυ — και χάνεις το κινητό σου, χάνεις το τσαντάκι σου, χάνεις τη ζωή σου μερικές φορές. Ενώ η ζωή που κάνουμε εμείς εδώ — εμείς είμαστε παράδεισος. Παράδεισος, ειλικρινά.
Το έζησα με την υγεία μου, που ήμουν πάνω, και μου λέγανε οι άνθρωποι στο νοσοκομείο: «κύριε Βούτω, δεν αντέχουμε άλλο. Κάνουμε 24ωρες βάρδιες για να καλύψουμε και την επαρχία που έρχεται, γιατί δεν μπορούν, λόγω των νοσοκομείων και της έλλειψης των γιατρών — όλοι έρχονται στα κεντρικά νοσοκομεία». Και δεν αντέχουν οι άνθρωποι.
Χωριά και εκπροσώπηση
Απ.: Εδώ όμως μπορούμε να κρατήσουμε τα 365 χωριά που ερημώσανε στην Κεφαλονιά. Να ήταν έστω και δέκα κάτι σε κάθε χωριό, κάτι θα ήταν. Είχαμε τρεις βουλευτές και τώρα έχουμε ένα. Λόγω πληθυσμού.
Υποδομές: τα ίδια αιτήματα εδώ και είκοσι χρόνια
Ερ.: Με τις υποδομές, λοιπόν. Είμαστε ευχαριστημένοι ή όχι;
Απ.: Όχι. Έχω δει την καταγραφή που έκανε το Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Μιλάμε χρόνια μαζί — είμαστε 25 χρόνια που μιλάμε μαζί τώρα — και πάντα μιλάμε για τις υποδομές. Πάντα ζητάμε κάτι. Δηλαδή, κάτι που ζητούσαμε πριν 20 χρόνια συνεχίζει να υπάρχει και να είναι ζητούμενο.
Το πιο απλοϊκό: ζητάνε οι άνθρωποι συγχρηματοδότηση, να ξέρουν πού θα πάνε. Τους είχαν δώσει μια ειδική μεμβράνη, που πάει πάνω στις ταμπέλες, για να μη βάζουν όλα αυτά τα αυτοκόλλητα και τα σπρέι. Δεν το κάνανε. Δεν το κάνανε.
Και γράφουν στις παρατηρήσεις: οδική ασφάλεια, σήμανση. Και το βασικότερο, το θέμα της υγείας.
Ερ.: Δηλαδή το κράτος δεν το βλέπει αυτό;
Απ.: Κύριοι, εμείς δεν είμαστε κάτι ξεχωριστό. Είμαστε άνθρωποι που διαβιώνουμε σε αυτόν τον τόπο. Αν εμείς δεν είμαστε καλά, είμαστε ικανοί να υποδεχτούμε ανθρώπους;
Οι προοπτικές για το 2027
Ερ.: Για τον επόμενο χρόνο, τι μηνύματα έχουμε;
Απ.: Πολύ πρόσφατα μιλούσα με συναδέλφους που έχουν κάνει συμβόλαια και έχουν εικόνα για το 2027 και το 2028. Μου έλεγαν ότι ήδη και για το 2028 έχουν προκρατήσεις.
Όμως — και θα με έχει βαρεθεί όποιος με ακούει, υποθέτω, να λέω ακριβώς το ίδιο πράγμα — πάμε στον Ηράκλειτο, που έλεγε ότι τα πάντα ρει. Αν κάτι, μία συνθήκη απρόβλεπτη, έρθει, ξαφνικά θα τα γυρίσει όλα ανάποδα, όπως έγινε φέτος. Ποιος πίστευε ότι θα είχαμε αυτά που είχαμε;
Ερ.: Και το κόστος της ενέργειας για την επόμενη χρονιά;
Απ.: Δεν έχουν έρθει τα βαριά ακόμα. Οι εκκαθαριστικοί του χειμώνα είναι μπροστά.
Το κλείσιμο
Ερ.: Κυρία Ατσάρου, σας εύχομαι καλή δύναμη. Το 2027 να είναι πολύ καλό, με υγεία και δύναμη.
Απ.: Να είμαστε γεροί και να έχουμε υγεία. Το βασικότερο — αυτό μόνο, πάνω απ’ όλα.
Εγώ θα ήθελα να πω καλό χειμώνα για όλους τους συναδέλφους. Να ανασυγκροτηθούμε, να κάνουμε τις μετρήσεις μας, να δούμε όπως είπατε το οικονομικό αποτέλεσμα. Και από κει και πέρα να ελπίζουμε να διεκδικήσουμε πράγματα — όχι μόνο για την καθημερινή μας διαβίωση, πάνω απ’ όλα ως άνθρωποι σε αυτό το νησί, ως μόνιμοι κάτοικοι εννοώ. Και από κει και πέρα βεβαίως και για τους επισκέπτες, οι οποίοι χρειάζονται ασφάλεια πάνω απ’ όλα για να έρθουν εδώ.
Τα υπόλοιπα δεν είναι του χεριού μας. Ας ελπίσουμε, με την ενεργειακή κρίση και τα υπόλοιπα, ότι θα βρουν τη μέση λύση, για το καλό όλων μας. Δεν το βλέπω — έτσι που πάει η κατάσταση, δεν το βλέπω. Τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά. Ο Θεός να φυλάει.
Ερ.: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Με μια ματιά
| Θέμα | Τι ειπώθηκε |
|---|---|
| Σεζόν 2026 | +9% έως +10% συνολικά, +14% τον Σεπτέμβριο |
| Λογαριασμός ρεύματος | 480 € εκκαθαριστικός (από 320 €) |
| Βενζίνη | 2.450 €/λίτρο στην περιοχή |
| Διαμονή | Μειωμένη διάρκεια στους μεμονωμένους πελάτες (τρεις διανυκτερεύσεις) |
| Βραχυχρόνια μίσθωση | Κεφαλονιά πρώτη στην Ελλάδα σε κλίνες, πάνω από 30.000 |
| Νοσοκομείο | 20 νοσηλευτές έφυγαν, 1.500 παιδιά εξετάστηκαν τον Αύγουστο |
| Δημογραφικό | 1,5 εκατ. έφυγαν από επαρχία και νησιά· 365 χωριά ερημωμένα |
| Εκπροσώπηση | Από τρεις βουλευτές, ένας |
