skip to Main Content
2

Κώστας Φραντζής: Paradox in Concert – Όταν η εκπαίδευση συναντά τη δημιουργία

Ένα ενδιαφέρον μουσικό και εκπαιδευτικό πείραμα.

Το μουσικό έργο με τίτλο «Paradox in Concert» του Κώστα Φραντζή, παρουσιάστηκε εχθές το βράδυ στο Δημοτικό Θέατρο Κέφαλος από το νεοσύστατο Κουϊντέτο Πειραματικής Μουσικής που δημιουργήθηκε στα πλαίσια λειτουργίας της Φιλαρμονικής Ελειού Πρόννων της Κ.Ε.ΔΗ.ΚΕ.

Πρόκειται για μια έξυπνη ιδέα αλλά και μια αξιέπαινη προσπάθεια που βάζει τους σπουδαστές της Φιλαρμονικής μέσα στη δημιουργική διαδικασία.

Το Paradox In Concert φανερά έχει φτιαχτεί με τέτοιο τρόπο που να μπορούν να συμμετέχουν σε αυτό μουσική κάθε δεξιότητας.

«Οι αρχικές επιδιώξεις επικεντρώθηκαν: στον πειραματισμό, την έρευνα και την αλληλεπίδραση του φυσικού ήχου των πνευστών μουσικών οργάνων με τον ψηφιακό ήχο και το sound design,
στην ενεργοποίηση της δημιουργικότητας των μουσικών της Φιλαρμονικής, μέσα από την εξάσκηση τεχνικών ελεύθερου αυτοσχεδιασμού, στην παρουσίαση ζωντανών ηχητικών εγκαταστάσεων – Live Sound Installations», αναφέρει το Κουϊντέτο στο πρόγραμμα.

Και πράγματι, το Paradox in Concert είναι φτιαγμένο από απλά υλικά που μπορούν να προσεγγίσουν ακόμη και αρχάριοι μουσικοί, κάτι που κάνει ακόμα μεγαλύτερη την εκπαιδευτική σημασία του.

Ηλεκτρονικό κενό

Πίσω από λέξεις όπως «ηχητικές εγκαταστάσεις» και sound design, χωρίς να θέλουμε να τις υποτιμήσουμε, συχνά κρύβεται μια απλή επίδειξη των τεχνολογικών δυνατοτήτων ηλεκτρονικών μουσικών οργάνων. Ακόμη πιο συχνά κρύβεται μία αμηχανία στη χρήση τους ή και μια εμφανής φτώχεια στο μουσικό υλικό που οι «ηλεκτρονικοί» συνθέτες θέλουν να προβάλλουν με τους… ηλεκτρονικούς συνθετητές τους. Επιπρόσθετα, έχουν δημιουργηθεί τόσο σύνθετα ή και «παράδοξα» μουσικά τοπία, από φυσικά όργανα, όταν αυτά πέφτουν στα χέρια επιδέξιων συνθετών, που συχνά αυτές οι προαναγγελίες δεν λένε τίποτα απολύτως. Άλλωστε τα ζητούμενα από τη μουσική είναι πάντα ίδια, είτε μιλάμε για ένα απλό ταξίμι σε τρίχορδο όργανο είτε για μια πολυδαίδαλη ηλεκτρονική σύνθεση δημιουργημένη από σούπερ επεξεργαστές και υπερεφαρμογές: Η τέρψη, η περισυλλογή, η αποκάλυψη, η επικοινωνία, άντε και η εκτόνωση σε στιγμές… ασίγαστου πάθους.

Μίνιμαλ γοητεία

Τα μουσικά τοπία που έφτιαξε ο Κώστας Φραντζής δεν ακούγονται πειραματικά, όσο κι αν αυτό θα ταίριαζε με το όνομα του Κουϊντέτου. Είναι όμως πειραματικό όλο αυτό που έφτιαξε εκπαιδευτικά. Και μάλιστα, νομίζω ότι πρόκειται για έναν πολύ πετυχημένο πειραματισμό. Οι μουσικοί μπήκαν με ευκολία στην ατμόσφαιρα του έργου, δεν είχαν να αντιμετωπίσουν ιδιαίτερες δυσκολίες, και με αυτό τον τρόπο τους προσφέρθηκε η δυνατότητα που έχουν μόνο φτασμένοι μουσικοί: να συμμετέχουν ενεργά στη μουσική δημιουργία και ερμηνεία, μέσα από αυτό που ο Φραντζής ονομάζει «δομημένους αυτοσχεδιασμούς».

Η ίδια η μουσική τώρα, κατάφερε να πετύχει κάτι που σπανίως βρίσκουμε σε παρόμοια έργα: Ήταν γοητευτική.
Ο Φραντζής ήταν συνεπής από την πρώτη νότα που ακούστηκε μέχρι την τελευταία. Προσωπικά, θα τον προτιμούσα λίγο πιο τολμηρό στη χρήση των φυσικών οργάνων, όμως σε καμία περίπτωση δεν έπεσε στην παγίδα που συχνά πέφτουν συνθέτες του είδους, να αραδιάσει δηλαδή ασύνδετους ήχους και ακατανόητα ηχοτοπία, μόνο και μόνο για να εντυπωσιάσει, επιδεικνύοντας το τι μπορούν να κάνουν τα ηλεκτρονικά του εργαλεία. Δεν μπήκε στη λογική του «σόου» δηλαδή.
Έφτιαξε ένα απλό αλλά ατμοσφαιριμό ηχητικό στρώμα, ανέπτυξε τις ιδέες του που φλέρταραν με τον μινιμαλισμό και τον μυστικισμό της αρχαιοελληνικής μουσικής, με μινιμαλιστικές επαναλήψεις που δεν οδηγούσαν στην ανία, αλλά στη νηφάλια μέθεξη και ώρες-ώρες στην πραγματική συγκίνηση.
Ταυτόχρονα, έδωσε μικρό αλλά χαρακτηριστικό ρόλο στα φυσικά όργανα του υπόλοιπου κουϊντέτου και τελικά δημιούργησε ένα δικό του μουσικό κόσμο, που μέσα σ’ αυτόν κινούνταν αρχετυπικοί ρυθμοί, γνώριμες μελωδίες και ελκυστικά τροπικά ηχοχρώματα. Μία ατμόσφαιρα που θύμιζε πολλά από το διαχρονικό μουσικό μας περιβάλλον, χωρίς όμως να μιμείται τίποτα.
Στην ίδια γραμμή κινήθηκε και η Ελένη Παργινού, σχεδιάζοντας ένα αντίστοιχα λιτό αλλά ατμοσφαιρικό σκηνικό και φωτιστικό τοπίο.
Ακούστε δύο εκτεταμένα αποσπάσματα του έργου.

Πηγή: https://www.kefalonitikanea.gr/
Back To Top